Anuz Kulung Blog's

कार चढ्ने सपना बोकेर आईएको छ ....

2012-01-07T17:28:00.000-08:00

०६८ पौष २३ गते शनिबार
शनिबार निकै नै महत्वपुर्ण तरिकाले दिन बितेको छ । मनमा कति धेरै पीरहरु पनि यो कार्यक्रमले निकै नै सहज बनाईदियो । म सोच्ने गर्थे जीबनमा के गरु भन्ने ? तर मैले अहिले थाहा पाईसके जीबनमा धेरै गर्न सकिदा रहेछ भनेर ।
टेन्स कम्पनिको नाम यो भन्दा धेरै अगाडि नै सुनेको थिए । म यसमा डिष्टिब्युटर बनेको धेरै अगाडि पनि हो । बनियो मात्र तर प्रोडक्ट खासै राम्रो डिष्टीब्युट गरेको छैन । यसको मार्केटिङ प्लान म बिस्तारै बुझ्दैछु किनकी मेरो चाहना पनि के छ भने जिआईटीमा आवद्ध हुने साथीहरुलाई ग्लोबल बिजनेशमा हाल्दिउ भन्ने बिचार छ । मेरो चाहना त्यो साथीहरुले राम्रो अवसर पाओस् ।
मेरो अन्यन्य मित्र, अझ भन्नुपर्दा मेरो उमेरले दशकौ सिनियर, मान्छे चाहि म भन्दा नि सानो, कुरा गराई एक मिनेटमा पचाँस शब्दभन्दा माथि, उच्च लक्ष्य राख्ने मनोभाब भएका, मेरो सल्लाहकार मिनराज लामाले आयोजना गरेको हतार पतार कार्यक्रममा मलाई बिशेष ध्यान दिएर बिहानै मेरो निवासमा कार्यक्रमको लागि आउनुभएको थियो । कार्यक्रम किन हतार हतार भयो त्यो चाहि मैले थाहा पाउन सकिन । मेरो ४ जना साथीहरुलाई मैले कार्यक्रममा बोलाएको थिए । बिचराहरु नयाँ नयाँ नै थिए । त्यहि भएर यस्तो कार्यक्रममा सामान्य टिकट काटेर जानुपर्ने हुन्छ । उनिहरुसँग त्यो समस्या भएकोले टिकट पनि मैले नै काटेर भित्र प्रवेश गराए । अबको समयमा ग्लोबल जब गर्नु अति नै किफायति छ ।
कार्यक्रमको बिशेष आकर्षण थियो । नेपालको सबैभन्दा दोश्रो लक्जरी कार अचिबर, त्यो पनि दुई जना, अझ रमाईलोको कुरा त के थियो भन्दा महिला पनि पुरुष, त्यहिमाथि एउटै परिवारको बुढाबुढि नै थिए । पासाङ लामा र पेम्बा लामा साथमा नेपालको टेन्सको राम्रो ट्रेनर अनि सेभेन स्टार पद पाईसक्नुभएको प्रेम लिम्बु पनि हामीलाई यो कम्पनिको बारेमा निकै राम्ररी ट्रेनिङ दिनुभएको थियो । उहाँको ट्रेनिङ लिदै जादा मलाई टेन्सको कम्पनिको बारेमा थप धेरै कुराहरु सिक्ने मौका प्राप्त गरे ।
त्यो भन्दा नि अर्को Interesting पाटो के छ भने, बिरामीले गर्दा कार चढ्न पाए पेमाले । यसको रहष्य निकै प्ररणादायी छ । पासाङ लामा सामान्य परिवार भएको मान्छे । उहाँको मुटुरोग निकै समयअगाडि देखि थिएछ । अस्पतालमा डाक्टरले अप्रेसन गर्नुपर्छ सम्म भनिसक्नुभएको रहेछ । उहाँको अपलाईन किशोर थापाले टेन्सको पद्धति अपनाउनुस् निको हुनुहोस् र अरुलाई पनि यो कम्पनिको बस्तुको बारेमा जानकारी दिनुहोस् भन्नुभएको रहेछ । पासाङ जी त्यहि त्यहि गनुभएछ । उहाँको राग ३ महिनामा निकै नै लाभदायक भएको आभाष पाउनुभएको रहेछ । बिस्तारै उहाँको रोग पनि निको भयो र धेरै साथीहरुलाई पनि यो पद्धतिको बारेमो राम्रो जानकारी दिएर यो रोग निको हुन्छ भन्ने थाहा पाउनुभएदेखिन् अहिले ३ सम्ममा उहाँहरुले २ वटा कार परिवार मा भित्राईसक्नुभएको कुरा हामीलाई सुनाउनुभयो । हामी ट्वाल्ल.......। अझ त्यो भन्दा नि बढि ठुलो कुरा के भन्दा खेरी इन्टरनेश्नल रोयल्टी बोनस खाने मान्छे उहि पासाङ राम राम राम भन्नु बाहेक अरु त के नै छ र ।
पासाङ जीलाई उहाँको श्रीमतीले स्टेजमा बोलाएर हात मिलाउनुहुदाको क्षण मेरो आँखामा ताजै छ । साच्चिकै संघर्षको फल मिठो नै हुदा रहेछ । बिचरा पासाङ त्यतिकै त्यो स्थान सम्म पुग्नुभएको पनि हैन । उहाँको आफ्नो कथा आफैलाई थाहा छ । यहाँ खुलाएर कथा लामो बनाउनुभन्दा नबनाउनु नै बेस बरु तपाईहरुलाई पनि संघर्षको त्यो फिल्म हेर्न चाहनुहुन्छ भने मलाई इमेल गर्नुहोस् । anuzkulung@gmail.comमा ।
आफु परियो भनाउदा उदयीमान गायक । तर मलाई आफुलाई त गायक बन्छु जस्तो त लाग्दैन । आफ्नो आवाजको आफैले मुल्यांकन गर्दा त मलाई त्यस्तो भने कहिले पनि लाग्दैन । त्यहि भएर सँगीत श्रृजना तिर बढि ध्यान दिएको छु । परेको बेलामा गीत पनि साथीहरुले अफर गरिदिएपछि कहिले काहि गुन्गुनाउछु । त्यो कार्यक्रममा गीत गाएर मैले पनि निकै नै रमाईलो गरे । म सुगम सँगीतको साधक । त्यस्तै गीतहरु ब्ढि मन पराउछु । त्यो कार्यक्रममा केहि युवा केहि बुढाहरु थिए । दुवैलाई सुट हुने एउटा गीत राजेश पायलको लेटेष्ट एल्बम राई इज किङ बाट बिचार चोगे भन्ने गीत प्रस्तुत गरे । अन्त्यतिर मिनराज बुढोले ट्रयाक कतातिर क्लिक गरिदिएछ । सिद्धाउन नपाई बन्द गरिदियो । त्यसपछि कार्यक्रमको अन्त्यमा भने एउटा चर्चित लोक आधुनिक गीत हिउजस्तै गोरी हिमालकी छोरी भन्ने गीत गाएर मन्त्रमुग्ध बनाए । त्यो गीत गाएपछि म प्रति कस्तो नराम्रो घमण्ड फैलेछ भने आफैलाई रिस उठ्छ । नाक फुलेर कति ठुलो भयो । पासाङ सर, उहाँको श्रीमती लगायत धेरै मान्छेहरु नाच्नुभयो । पासाङ सरले ईटहरी र काँठमाडौमा बिबिएस भन्ने कार्यक्रम हुदैछ त्यहाँ गीत जसरी भएनि प्रस्तुत गर्नुपर्छ । त्यहाँसम्म जान आउन जे जति सबैको लागि म स्पोन्सर गरिदिन्छु भनेर माईकबाट सबैलाई सुनाईदिनुभयो । म खुसीले खुट्टा भुईमा छैन । यसरी कार्यक्रम बेलुका ६ बजेतिर समाप्त भयो ।
त्यसपछि म बाटोमा सोच्दै आए । पासाङ सरको कार्यक्रम कहिले हुने हो भा कतै माघका पहिलो र दोश्रो हप्ता हुने हो । म त त्यति खेर गाउँ जाने काम छ । भा कतै अवसर डुब्ने त हैन । हेरौ है पछि के हुन्छ.......

जिआईटी दुलेगौडा तनहुँमा पनि

2012-01-02T10:18:00.000-08:00

यम बहादुर बिकलाई चेक बितरण गराउदै म स्वं अनुज ।

अहिले मैले मेरो ब्लगको पुरै रुप बदलेको छु । यसको रुपको कुरा भन्दा पनि यसलाई मैले नयाँ बर्षको अवसर पारेर नयाँ लुगा किनिदिएको छु । सायद ठिकै लाग्यो होला तपाईहरुलाई ।
यो समय एकदम ब्यस्त समय भएकोले लेख्न त केहि पाएको छैन । तैपनि लेख्ने कोशिषमा छु । अध्ययनको लागि त कति पनि समय पाईन । कलेज

जानको त कुरै छोडौ । कुनै समयमा पत्रिका तिर पनि लेख्ने मेसो बनाईएको थियो त्यो पनि अब त छैन । पढ्नै पर्ने किताबहरु ¥याकमा थन्किएर बसेका छन् । काठमाँडौबाट धेरै अगाडि मगाएको किताब “सिद्धान्तका कुरा” र “गाधुली संसार” अहिले सम्म पनि छुन पाएको छैन । आनी छोइङको फुलको आँखामा भन्ने पुस्तक पनि पढ्न पाएको छैन । किनेर मात्र राखेको छु । पछिल्लो पटक साझा प्रकाशनबाट करिब एक दर्जन साहित्यिक पुस्तकहरु किनेर ल्याएको थिए । त्यो सबै फुर्सदको समयमा पढ्छु भन्दैछु तर त्यो फुर्सद अहिलेसम्म आउन सकेको छैन ।
जिआईटी ई बिजनेश मैले दुलेगौडा तनहुँमा पनि सुरु गरिसके । भौतिक रुपले यसको कार्यलय एकदम दयनिय छ । बिस्तारै बिस्तारै बनाउदै जाने कुरा छ । अफिसको लागि आवश्यक सामानहरु भने ६० प्रतिशत पुगिसकेको छ ।
म खुसी छु । किनकी त्यहाँका सबै साथीहरु यो काम प्रति एकदम रुचि राख्ने खालका छन् । आशा पनि छ ति साथीहरुबाट । भोलीको दिनमा नयाँ नयाँ कामहरु गर्दै जाने हाम्रो चाहना पनि छ । अहिले हाल म त्यहि रहदा मात्र पनि एउटा आइडिया फुरीहाल्यो । त्यो आईडियाको बारेमा म भन्ने नै छु तर पछि ।
दुलेगौडामा एक बिधार्थी मित्र यम बहादुर बिक मार्फत जिआईटी जान सम्भब भएको हो । यो मित्र तनहु एफ एमको न्युज रिपोर्टर पनि हो । यो मित्रले जिआईटी बाट चेक पनि प्राप्त गरिसकेको छ । जुन फोटो मैले यहाँ पनि प्रस्तुत गरेको छु ।
जिआईटी बिधार्थी साथीहरुको लागि अति नै आर्थिक लाभदायक पार्टटाइम आम्दानी गर्ने अवसर हो । यसमा रु.४००० तिरेर त्यति धेरै गतिला प्रशिक्षणका साथसाथै १५, २० वटासम्म ई बुकहरु पाउनु र कमाउने अवसर पनि पाउनु भनेको अति नै राम्रो अवसर हो । बिधार्थीहरुले यसमा मासिक रु.३००० देखि माथि रु.२०,००० भन्दा माथिसम्म कमाउन सक्छ । अहिले कतिपय बिधार्थीहरुले दिनमै पनि रु.२०० देखि रु.१००० भन्दा माथि कमाईराखेका छन् ।
खोज्याजस्तै सजिलै पनि यो काम चाहि छैन । यसको पनि आफ्नै केहि नियमहरु छन् । त्यो नियमअनुसार काम गर्नुपर्छ । कमाई भने छ ।
कुनै पनि साथीहरुले आफ्नो ठाउँमा यो ब्यबासाय सुरु गर्न चाहनुहुन्छ भने इमेल गर्नुहोस् nuzkulung@gmail.com

धेरै पछि तपाईको साथमा....

2011-12-25T08:58:00.000-08:00

समय को अर्थ मैले अझै केलाउन सकेको छैन । यसको न मैले ब्याख्या गर्न सक्छु, न त रोक्न नै । आजकलको यो बेफुर्सदि समयलाई हेर्दा म आफै नै चकित छु । दुई शब्द आफ्नो मनको कुरा लेख्न पनि सकिएन साथै ब्लगमा यसो भर्न पनि गाह्रो भयो । त्यहिमाथि मेरो इन्टरनेटको समस्या पनि उत्तिकै भयो म केहि गर्न सकिन ।
खै के लेखौ ? लेख्नुपर्ने धेरै छ । कुन लखौ म आफैलाई थाहा छैन । आजकल अफिसको ब्यस्तता उत्तिकै छ । जिआईटीमा कामहरु लस्कर लाग्दै आएको छ । समस्या, भ्रम, खुसी, दुःखी, साथ, आदि धेरै कुराहरु अफिसमा भईराखेको छ । म न आत्तिएको छु न मातिएको छु । म मात्र काम गरिरहेको छु । मलाई थाहा छ काम गर्दा दुःख हुन्छ । त्यसैले म ब्यस्त छु ।
गएको दुई दिन अगाडि (पौष ७ २०६८) जिआईटीमा यस्तो घटना भयो कि मेरो कम्पनिको इतिहासमा यो एउटा अबिष्मरणिय घटना थियो । खोई के भन्ने म यसको बेलिबिस्तार नै लाउन सक्दिन । करिब २०० जनाको हाराहारीमा भएको मेरो क्लाईन्टहरु अहिले घटेर कति पुगे हिसाब किताब गर्न सक्दिन । कामको बारेमा अनुभब किन चाहिदा रहेछ ? यो कुरा मलाई बल्ल थाहा भयो । क्वालिफिकेशन किन खोज्दा रहेछ मान्छेहरुले ? यो पनि चाल पाए । तर हामी बुद्धुहरु बिना योजना काम गर्न थालियो भने भताभुंग हुने कुरा पनि मैले चाल पाए । हो मेरो त्यस्ता त्यस्तै भयो ।
मनमा केहि चिन्ता छ । मनमा कतै डर पनि नभएको होईन । तर मुटु केहि हदसम्मद दह्रो नै छ । म खुसि छु किनकी साथ दिनेहरु धेरै छन् । म केहि ऋणमा परेको छु । त्यो ऋण तिर्नु नै जीबन गुजार्नु जस्तो लागेको छ ।
हेरौ के हुदै जान्छ ।
२०६८ पौष १० गते

बिश्वास

2011-11-10T21:06:00.000-08:00

बिश्वास भन्ने चिज खै के हो, के हो ? म त सोच्न नै सकिन । जीबनमा उत्तरचढाब, उकालो ओराली भैराख्ने रहेछ । खै के भनु । म मान्छेलाई चाँडै बिश्वास गर्छु । अरुको जीबनको यो कहानी पनि मैले नपढेको होईन । पढेकै हो । तर पनि खै किन हो, म त्यो कुराबाट प्रभावित हुन सकिन ।

आजको दिनसम्म कति हो कति यो बिश्वासको कडिले सताएको सताए छ । बिश्वासघात गर्ने जो छन् । तिनीहरु मेरा आँखाको सामु पर्दा मलाई यति बिधीको रिसराग आउछ कि । न त्यसलाई सरगम हालेर गाउन सकिन्छ । न त्यसलाई तालबद्ध रुपले गाउन नै सकिन्छ । यो त जीबनको खेल हो । बस जीबन बिश्वास गर्नु नगर्नु, कसलाई गर्नु, कसलाई नगर्नु खै ...के हो के हो....म त अचम्मित छु ।

...............२०६८ कात्र्तिक २५ गते

एसपालीको मेरो दशै...

2011-10-16T01:58:00.000-07:00

दशै नै हो कि यो मेरो दशा.....यो गीत मैले सानो छँदा नै सुनेको थिए । पश्चिमा गीतहरु मेरो मानसपटलमा छपक्कै बस्न गाह्रो हुन्छ । मैले सोचे ऊ बेला, दशै त सधै भईदिए नि हुन्थ्यो । तर यो बर्षदेखि साच्चै मलाई योगेश्वर दाईको गीत जस्तै लाग्न थाल्यो । दशै पक्का दशा नै रहेछ ।
मान्छे जति बढ्दै गयो उति दिमागको क्षेत्रफल पनि बढ्दै जाने रहेछ । ब्यबहारमा कसरी हाम्रो बाबुआमाले थेगे होलान् जस्तो लाग्यो । यो बर्ष.... त्यो पनि आभाष भो कि हाम्रा बाबु आमा कति आँटिलो हुनुहुँदोरहेछ । यतिको बर्षसम्म साच्चै कसरी हामीलाई खुसी दिन सकेका होलान् । दशै कति रमाईलो हुन्छ आहा भन्ने हाम्रा भाईहरु अहिले त्यस्तै छन् । कति जना होलान् बाध्यताले दशैको रमझम पाउन नपाएका । कति मुगलान पसेका प्रवाशीहरुले त्यो पिडाको गजलहरु फुराएका होलान् । कति कबिताहरुको जन्म भएको हाला । अनि त्यही भएर त होला नारायणगोपालले यस्तो गीतमा सँगीत गरेर दिलमाया खातीसँग गाएको.....
बिछोडको पिडा नसकी खप्न दशैको बेलामा
तिमीलाई भेट्न आउदैछु फर्कि रमाईलो गाउँमा
.....साच्चै होला । प्रियसीलाई भेट्न आउने लर्को मुगलानदेखि कति हो कति । त्यो छिमेकी देशबाट नेपालमा कति नेपालीहरु पसे होलान् ।
दशैको बेलामा मेरो भने यो पाली गाउँ देख्ने सपना अधुरै रह्यो । यो पाली मलाई पीडाको बोध भयो । पोखराको महंगीमा रम्नु, आफ्नै कोठामा हार्मोनियमको पर्दा खेलाउनु, नयाँ गीतको रचना गर्नु, नयाँ गीतमा सँगीत भर्नु, मेरो मित्र लेखक दीपक पराजुली अनि मेरो सहकर्मी मित्र सुर्य कुलुङ, मिनराज तितुङ अनि अन्य साथीहरुसँग तास खेल्नु, २०, ३० रुपैया हार्नु, फेसबुक चलाउनु, सरांकोट डाडाको मुनि घुम्न जानु, कुईरेहरु बनावटी चराजस्तोबाट उडेको हेर्नु, अचम्म मान्नु, डाडामाथि उक्लेर पोखराको अवलोकन गर्नु, फिल्म हेर्नु, रोटी, केरा, भात, मासुको परिकार खानु यो पालीको दशै भो ।
सँगीत क्षेत्रको प्रगति..
दशैमा मेरो उपलब्धि भनेको ३ वटा गीतहरुको रचना र त्यसमा लय संयोजन हो । त्यो गीत मध्ये एक कवाली टाईपको र अरु दुइटा आधुनिक थियो । कवाली टाईपको गीत मैले एउटा दृष्टिबिहिन ब्यक्तिलाई आधार बनाएर रचेको थिए । शब्द संयोजनमा कमजोरी भए पनि गीत जबरजस्ती बनाएको थिए । यस्तो थियो यो गीत........
यो संसार हेर्ने मेरो चाहना छ
यो दुनियाँ देख्ने मेरो चाहना छ
तर यो स्वार्थी दुनियाँमा
जमाना खराब छ ।
.........................................
यो गीत तयार पार्न मलाई तीन दिन जति लाग्यो । केशब सुवदी (जो दृष्टिबिहिन हुनुहुन्छ) रेडियो नेपालको परिक्षामा उत्तिर्ण गरेर स्वर खारेर बसिरहेको गायक । अनि पैसाको अभावमा गीतहरु रेकर्ड गर्नबाट बञ्चित भएका सुवेदीबाबु ९ बर्षदेखि त्यतिकै छन् । एकताका पोखरामा एउटा गीत रेकर्ड गराएका थिए, सँगीतकार नवराल बरालको सँगीतमा । जुन गीत यस्तो थियो ।
घामै नदेखि जुनै नदेखि
बितिगयो अब मेरो जिन्दगी
.....यो गीतले सुवेदीलाई गायक भनेर चिन्न मद्दत त पुग्यो तर उनको गायकीले निरन्तरता पाउन सकेन । भर्खरै रेडियो नेपालबाट बरिष्ठ कवि तीर्थ श्रेष्ठको शब्दमा अनि झट्ट हेर्दा पूर्व घर भएका शम्भु राई जस्ता देखिने सँगीतकार श्रीमान थुलुङको सँगीतमा रहेको गीत गाएर पास गर्न पनि सके अनि गीत रेकर्ड गर्न पनि भ्याए । त्यो गीत यस्तो थियो ।
यो कस्तो हुरी चल्यो मन्दिरको गजुर ढल्यो
कहाँ गए देबी देवता मनभरि आँशु बल्यो
...यो गीत गाएर ब्यक्तिगत साधनामा तल्लिन सुवेदीबाबु मकहाँ आएर भने
“अनुज भाई मलाई एउटा करहवा तालको गीत बनाईदेउन है ?”
म पत्याउदिन र भन्छु “मेरो सँगीतको पनि के गीत गाउनु !”
केशब बाबुले पहिले मैले बनाएका २, ४ वटा गीतहरु सुनेका थिए र उनी त्यहीबाट प्रभावित भएको बताउछन् । मैले सोचे “अब मैले कस्तो गीत बनाउने हो यो मान्छेको लागि, त्यो पनि करहवा तालमा ?”
पछि सोच्दै गईयो । साधनाको पलेटिमा बसिटोपले । हार्मोनियमको पर्दा खेलाउदै कराउदै गए । बिस्तारै बिस्तारै एउटा धुन निक्लदै आयो । त्यो धुन पहिल्यै कसैले बनाएको गीतसँग मिल्दो जुल्दो भयो र मैले बिस्तारै नट फेर्दै फेर्दै बनाउँदै गएँ । धुन त बन्यो तर अब शब्द मिलाउनुपर्नेभो र शब्द बनाए उही,
“जमाना खराब छ.....”
अर्को गीत पनि बनाईयो । त्यो गीत वर्तमान समयलाई आधार बनाएर बनाएको गीत थियो । त्यो गीत आधुनिक टाईपको थियो ।
यो जुनि हाम्रो के हो के हो कति दिन बाचिने
आशा छैन भर नि छैन कति दिन बाचिने
.....यो युगल गीत हो । यसलाई भबिष्यमा रेकर्ड गर्ने मेरो चाहना छ । अर्को गीत देशको बिषयलाई आधार बनाएर बनाउन कोशिष गरेँ ।

कहिले यो देशमा शान्ति आउने
कहिले यो देशमा संबिधान बन्ने
कहिले यो देशको नेताहरुले
गरिबि जनताको भोक मेटाउने...
यिनै थिए दशै बिदाको मेरो संगीतको प्रगति । सँगीत सिर्जनालाई मैले साधनाको रुपमा लिएको छु र यो साधना मेरो आउने दशकका लागि हो । साधना कसरी गरिन्छ ? यो मैले सिकिरहेको छु ।
३० जति जितियो, ६० जति हारियो
यसभन्दा अगाडि मलाई कहिले पनि तास खेलेको राम्रो अनुभब छैन । दशैको समयमा साथीहरुले तास खेल्ने प्रस्ताब राखे । जुदपति भन्ने खेल चाहि मलाई खेल्न आउँछ । तासका अरु खेलाहरु मलाई खासै आउदैन थियो । सुर्य र दीपकजीले “अनुज सर तास खेलौ” भनि प्रस्ताब गरे ।
मैले भने “मलाई त आउदैन नि ‘मान्यसदस्य’..... !”
सुर्य र दीपकजी दुवैले भने “हामी सिकौला नि ‘मान्यसदस्य’.... !”
यसपछि हातमा २१ वटा तास प¥यो । न खेल्न जानिएको छ न त कहिले खेलिएको नै छ । जबरजस्ती ध्यान दिएर खेल्न कोशिष गरिहेरे । सबैको सिक्वाइन्स मिलाउनु, माल काट्नु, ध्यान दिएर साथीलाई पेल्नु, अरु साथीहरुभन्दा अघि नै सिक्वाईन्स मिलाएर माल काट्नु । यि कामहरु मलाई साह्रै झनझटिलो महशुष भयो । कुनै बेला माल राम्रै पर्दा बाजी नमारेपनि पैसा पाईदोरहेछ । माल नपरेको बेलामा एक पोईन्टको खेलामा पनि गजबले हारिँदो रहेछ । दशैँको अन्तिम दिनसम्म पनि खेलियो तास । तर जित मेरो हुन सकेन । अन्तिम दिनको अन्तिम गेममा चाहि मैले जबरजस्ति जितेँ । मैले तासबाट रु.३० चाहि जिते तर रु.६० चाहि हारे । रु.३० घाटा भयो र पनि म दुःखी छुईन । किनकी एक त खेलमा हारजित जसको पनि हुन्छ अर्को म कहिले नखेलेको मान्छेले कसरी खेलिन्छ भन्ने पनि सिकीयो । त्यो पनि प्राक्टिकल्ली ।
फिल्म पनि हेरियो
नेपाली फिल्म म प्रायशः महिनादिनको एकपटक हेर्ने गर्छु । नेपाली फिल्म नै हेर्छु, अरु होईन । राम्रो निर्देशक, राम्रो कथा पटकथा, राम्रा कलाकार भएको फिल्म म भरसक छुटाउँदिन । मलाई मनपर्ने निर्देशक तुलसी घिमिरे हुन् । उहाँको कुनै पनि फिल्म हेर्न म छुटाउदिन । “देश” भन्ने फिल्म गत बर्ष मैले हेरेको थिए । त्यो फिल्म रिलिज भएको बेला प्रमोशनको क्रममा पोखरा पनि आउनुभएको थियो । त्यसै क्रममा एउटा पुस्तक समिक्षा कार्यक्रममा प्रत्यक्ष भेट्ने अवसर पनि मिल्यो । २, ३ बाक्य बोल्ने अवसर पनि मिल्यो साथै एउटा अटोग्राफ पनि लिने अवसर पाईयो । त्यसपछिको क्रममा मैले धेरै फिल्महरु हेरे । छोडिगए पाप लाग्ला, दशगजा, बाटोमुनिको फुल, आचार्य आदि ।
दशैमा मैले दुई वटा फिल्म हेरे । मेरो लभ स्टोरी र अन्दाज । सुवर्ण थापाको निर्देशनमा रहेको उक्त फिल्म मलाई ठिकै लाग्यो । थापाको निर्देशनमा बनेको सानो संसार र मेरो एउटा साथी छ भन्दा यो फिल्म ठिकै हो । अघिल्ला दुई फिल्महरु अलिक राम्रो लाग्यो । हिरो, हिराईन भेट हुनु, अर्को हिरोसँग बिहे गर्न खोज्नु, हिरो हिरोईन घुम्न जानु, बाबुआमाको दुर्घटनाको सम्झना गर्नु, हिरोईनमाथि शारिरिक सम्पर्क हुनु, बिहे रोकिनु, बिहे नभई बच्चा जन्मिनु, हिरोको साथी बिहेको लागि पुन आउनु, हिरो केटीहरुलाई शारिरिक सम्पर्कको लागि मात्र साथी बनाउनु, पछि हिरो हिरोईन फेरी मिल्नु आदि थिए । यिभित्रका कथाबस्तुहरु ठिकै लाग्यो सुधार्नु पर्ने कुराहरु धेरै छ ।
“अन्दाज” फिल्म तुलनात्मक रुपले राम्रौ फिल्म हो । यो फिल्मको बिषयमा मेरो ब्लगमा केहि कुरा पनि लेखेको थिएँ । केही साथीहरुको मेरो लेखप्रतिको धारणा सकरात्मक भए पनि पनि केहीको भने नकरात्मक थियो । मैले नेपाली हस्तीहरुलाई नराम्रो कहिले पनि ठानेको छैन । तर चलचित्र जहिले पनि एकैनाशको नहोस्, केही परिबर्तन पनि होस् भन्ने मात्र हो । अन्तर्बार्तामा रेखा थापाले चलचित्र मनोरञ्जनको लागि मात्र हो भन्नुमा मेरो धारणा नकरात्मक रहेकोले ब्लगमा त्यो भावना पोखेको मात्र हँु । तर रेखा थापा राम्रो प्रतिभा भएको नेपाली चलचित्रक्षेत्रको नायिका हो । यस कुरामा म उहाँको सम्मान गर्छु ।

घुमघाम कार्यक्रम
यो बर्षको दशैमा पोखराको एक सुन्दर ठाउँमा घुम्ने मौका जु¥यो । अझ मुख्य सुन्दर ठाउँमा भने घुम्न पाईएन तर त्यस क्षेत्रको वरपर भने घुमियो। मेरो आत्मिय मित्रहरु मिनराज लामा, सुर्य कुलुङ र म सहित सरांकोटको तल्लो डाँडासम्म घुम्न गईयो । मानबनिर्मित घोडा भट्भटेमा तिन जनानै चढेर गईएको थियो ।
म पोखरा आएको दुई बर्ष भईसक्यो तर यहाँका मुख्य पर्यटकिय केन्द्रहरुमा पुग्ने शौभाग्य प्राप्त गरेको छैन । दिनालुदिन बिहानबेलुकाको गाँसको लागि काममा नै जोतिनु पर्ने भएकोले घुम्न जान फुर्सद नै मेरो रुटिनमा मिलेन । त्यहि भएको कारणले गर्दा मैले योपाली सरांकोटको तल्लो डाडाँनै भए पनि घुम्न जाने मेसो बनाए र गए पनि । त्यो डाडाँ आहा ! कति रमाईलो । मान्छे पनि उड्न सक्दो रहेछ । मैले टेलिभिजनतिर मात्र देखेको थिए, त्यो मान्छे उड्ने चरा । तर योपाली भने आफ्नै आँखाको अगाडि देखे । ठुलो ठुलो प्लाष्टिको ज्यान चौउरमा फैलाउनु, त्यसको आफ्नै पहिरन लगाउनु, त्यसको उड्ने तरिका वान टु थ्रि भन्दै दौडनु सिक्नु, अगाडि एउटा पछाडि, एउटा बसेर दौडेर भीरजस्तोबाट हाम फाल्नु, यो मेरो लागि साह्रै डरलाग्दो उडान जस्तो लाग्यो । अरु उडेको देख्दा नै मुटु कामेको थियो । म आफैनै उडेको भए सायद मेरो अफिसमा छुट्टि मनाउनु पथ्र्यो । तर म उडिन ।
नेपाल बिकाशमा यो मानब चराले झन्डै निकै फड्को मार्ला जस्तो मलाई भान भईरहेको छ । त्यो ठाउँमा बिहानै यति धेरै मान्छेहरु उड्छन् । त्यसलाई गनेर साध्य हुन्न । कुनैबेला काग उडेको थुप्रो जस्तै काला, गोराहरु उडेको उडेकै हुन्छन् । एक उडानमा कम्तिमा रु.३००० देखि रु.५००० माथि लिएको हुन्छ । प्रति दिन ५० देखि माथि काला गोराहरु उडेको हुन्छन् । यसो हिसाब गर्दा त पैसाको बिटा त कति हो कति । यसमा सरकारले कस्तो ध्यानआकर्षण गरेको छ । त्यो त मलाई थाहा भएन । त्यस्तो पर्यटकिय ठाउँमा पनि बाताबरणको हिसाबले केहि कमजोरी त पक्कै छ । बाताबरणको हिसाबले त्यो ठाउँ एकदम राम्रो भएतापनि अझ सरकारले त्यो ठाउँमा सडकको राम्रो ब्यवस्था गरिदिए राम्रो हुन्थ्यो जस्तो लाग्छ । कच्चि बाटो हुनु, धुलो उडेको उड्यै गर्नु, कच्चि बाटोमा जोखिम बाटोमा गाडि सयर गर्नु, पर्यटकहरु हिड्दै यात्रा गर्नु । यो साहै्र दुःखदायी कुरा हो । नेपाल सरकारले यो फुच्चे ब्लगमार्फत ध्यान देओस् ।
धेरै साथीहरुले मलाई आरोप, पत्यारोप, आलोचना पनि गरिरहेको पाए । म लेखक होईन । लेखक कसरी भईन्छ ? यो बिषयमा म कखरा सिक्दै छु । मेरो धेरै ठाउँमा आवद्धता भएको पनि छ । कामको हिसाबले म ई कमर्स ब्यबासायी हुँ । नेटवर्कर पनि हुँ । अर्कोतिर सँगीत बिधार्थी हुँ । सानातिनो सञ्चारकर्मी पनि हुँ । म साहित्य, सँगीत र ब्यबासायसम्बन्धि पुस्तकको पाठक पनि हुँ । म यहि बिषयमा नै बढि ब्यस्त हुने भएकोले घुमघामको समय छुटाउन पाउदिन । अनि साथीहरु मलाई धेरै ठाउँमा हात हालेर तैले खतम काम गर्दैछस् भन्ने धारणा राख्छ । तर म यो साथीहरुकोे कुराप्रति सम्मान गर्छु । यो बिषयमा यहि भन्न चाहन्छु कि मेरो दुई वटा पार्ट छोड्न सक्दिन । कला र ब्यबासाय नै मेरो साथी भईसकेको छ । न त ब्यबासायलाई छोड्न सक्छु न त कलालाई नै । ब्यबासायले मलाई बिहान बेलुका खान पुग्छ भने कलाले मेरो साथी बनाउने काम पनि मिलेको छ । पछिल्लो पटक त कलाले नामलाई अलि माथि पु¥याएको मात्र होईन कि दाम पनि पाएकोले म यसलाई छोड्न सक्दिन । अर्को कुरा मेरो ब्यबासाय प्रबिधिसँग आधारित भएकोले सञ्चारसँग मेरो नजिकको सम्बन्ध छ र साहित्य, सँगीत र ब्यबासायसम्बन्धि पुस्तकहरुको बाबजुद मनमा लागेको कुरा लेख्छु । अनि सञ्चारमाध्यमले पनि मलाई साथ दिएर मेरो लेखनलाई पाठकसमक्ष पु¥याईदिएर मेरो लेखनको प्रशंशा गरिदिदै लेख्नमा हौशला प्रदान गरिदिएको छ । म यसलाई पनि कहाँ छोड्न सक्छु होला र ? म लेखक होईन तर एक दशकभित्र भनाउदा लेखक हुन्छु कि भन्ने आशा राखेको छु र अहिले नै अध्ययनलाई समय दिएको छु । कमाएको १० प्रतिशत मेरो कमाई किताबमा खर्च हुन्छ । यो पाली मैले आँश, तपाईको जीत, धनि बुबा र गरिब बुबा, ठुलो सोचको ठुलो जादु, आर्थिक बिकाशको सवालहरु, राज्यको अन्त्य होस्, दशगजामा उभिएर, आफ्नै आँखाको लयमा भन्ने पढेको छुँ । आफ्नै आँखाको लयमा भन्ने खगेन्द्र संग्रौलाको पुस्तक मैले दुईचोटी एकरात पुरै रात यहि किताबमा बित्यो । त्यसले गर्दा मेरो आँखाहरु पुरै पाकेर आयो । आँखा साह्रै दुख्यो । ३, ४ दिन आँखा दुखेर हेरिनसक्नु भयो । आँखा दुख्दा टाउँकोलाई पनि असर गर्ने भएकोले म उपचारको लागि आँखा अस्पतालमा पोखरामा गए । त्यस ठाउँमा अफिल खोल्नु अगाडि नै लामो लाम बस्ने रहेछ । अन्तिमतिरको लाईनमा धैर्य गरेर २ घण्टापछि मेरो पालो आयो र आँखा चेकअप गरे र आँखाको ओखती डाकसापले उपलब्ध गराउनुभयो । यहि कारणले गर्दा नै मेरो हप्ता पन्ध्र दिन अध्ययनको क्रम अवरुद्ध भयो ।
दशैको यहि नै थियो हाल खबरहरु । मान्छेको जीबन कहिले उकाली कहिले ओराली उत्तारचढाबहरु आईराख्छ । त्यसलाई कसरी पार गर्ने भन्ने सवालको बिषयमात्र हो । मेरो तत्काल जीबनमा पनि खासै सुखको अनुभुति गर्न पाएको छैन । तर यो बेला नै दुःखको अनुभुति भएको हुदा हर्षित नै छु । यो समयलाई मैले पार गर्न सकेभने आगामी दशकको जीबन खुसी हुन्छ भन्ने मलाई पुरा आशा छ ।

रेखा आन्टिलाई मात्र होईन, सबैको लागि तितो टिप्स......

2011-10-07T09:04:00.000-07:00

२०६८/०६/२०
हाम्रो रेखा आन्टीको लेटेष्ट फिल्म अन्दाज भन्ने आज हेरियो । फिल्म तुलनात्मक रुपले राम्रो छ । नव कलाकारको आगमन अनि जुन प्लेटफर्म उहाँले दिनुभएको छ, त्यो मलाई उहाँको राम्रो लाग्छ । नेपाली चलचित्र क्षेत्रमा हिरोईन क्षेत्रमा तर्क दिन सक्ने हिरोईन पनि उहाँ नै जस्तो लाग्छ । आफ्नै निर्माणमा बनेका चलचित्र अजम्बरी नाता, हिम्मत, किस्मत, कसले चो¥यो मेरो मन र अन्दाज सम्म आईपुग्दा यो फिल्म राम्रो लाग्यो । बसन्त सापकोटाले यो फिल्ममा राम्रो सँगीत दिनु भएको छ । गायक गायिकाहरुमा नयाँलाई बढि प्राथमिकता दिनुभएको छ । तर.....
एबिसी टेलिभिजनमा रेखा र नयाँ हिरो समिरले अन्तर्बार्ता दिएको मलाई केहि कुरा चित्त बुझेको छैन । कतिपय अवस्थामा रेखा आन्टिलाई बढि नै तर्क दिएर जितेको जस्तो मलाई भान हुन्छ । प्रचण्डसँग नाचेको जस्तो रमाईलो कुरा जनताले जसरी हेरे पनि रेखा आन्टिको केहि कमजोरी पक्कै छ । चलचित्र तपाईले एउटा रमझम रमाईलो गर्नलाई मात्र दर्शक गएको हुदैन । कतिपय चलचित्रहरु हेर्न दर्शकहरुले केहि कुरा सिक्न पनि चलचित्र हेर्न गएको हुन्छ । तपाईले उक्त अन्तर्बार्तामा चलचित्र मात्र रमाईलोको संज्ञा दिनुभएको छ । हो म मान्छु चलचित्र रमाईलोको संज्ञा हो त्यहाँ एक्सन फाईट हुन्छ, बेड सिन हुन्छ, किस सिन हुन्छ, नयाँ ठाउँको दृश्य हुन्छ, रमाईलो नृत्य हुन्छ, अंगप्रदर्शन हुन्छ अनि केहि सकरात्मक कुराहरु पनि समावेश हुन्छ त यसैले काम चलिरहेको छ नेपाली फिल्म । तपाईहरु जस्तो चलचित्र निर्माता, कलाकारहरुले कहिले बनाउने हिन्दी फिल्म सिबाजी द बोस जस्तो, कहिले बनाउने तारे जमिन पर जस्तो, कहिले बनाउने द सोसल नेटवर्क वेबसाईट जस्तो, कहिले बनाउने यस्तो तरिकाको चलचित्र । नेपाली चलचित्र दर्शकले किन रुचाउदैनन् भने सधै सबै फिल्महरुको कथाबस्तु एउटै हुन्छ । त्यहि हो हिरो आयो, बाझ्यो, माया गास्यो, म¥यो, कुट्यो त्यतिनै हो । तर कथा बस्तुमा, स्क्रििप्टहरुमा, अभिनयमा, गीत सँगीतहरुमा, फरक धार ल्याउनुप¥यो । तपाईहरुको स्क्रिप्ट सुन्न लायकको परिबर्तन अझै भएको छैन । त्यति जतिको बनाउने प्रबिधि भित्राउन सकिएको छैन होला तर प्रयाश त गर्न सकिन्छ ।
नेपालमा त्यस्तो स्क्रिप्ट लेख्नेहरु पनि छन् जो छिमेकी देशमा आफ्नो स्क्रिप्ट बेच्न बाध्य भएका छन् । बाबा एसा बर ढुंढो जस्तो चर्चित भारतिय टेलिश्रृंखला अनि एक ताक निकै नै मच्चाएको भारतिय सिरियल कहानी घर घर कि कसले रचेको होला । त्यो तपाई आफै नै बिचार गर्नुहोस् । त्यसलाई किन बाहिर बेच्ने तपाई भित्रै नै प्रयोग गर्ने बाताबरण बनाएर किन नगर्ने नेपाली फिल्मको बिकाश ।
म नेपाली चलचित्र बिश्लेशक होईन । म अभिनय गर्ने कलाकार पनि होईन । म कुनै नृत्य सिकाउने नृत्य प्रशिक्षक पनि होईन । म लेखक पनि होईन । म स्क्रिप्ट राईटर पनि होईन । म डायलग राईटर पनि होईन । म नित्तान्त नेपाली फिल्मलाई माया गर्ने नेपाली युवा हुँ । म नेपाली सँगीतलाई माया गर्छु । आर्थिक रुपले कमजोर हाम्रो देश नेपाललाई सबल र सक्षम कसरी बनाउन सकिन्छ । नेपाललाई पर्यटन क्षेत्र भनेर चिनिन्छ । पर्यटन क्षेत्रबाट कसरी नेपाललाई आर्थिक रुपले सबल र सक्षम बनाउन सकिन्छ । नेपाल प्रबिधिमा कमजोर छ प्रबिधि नेपालमा भित्राउन हाम्रो अबको प्रयाश हो । यो बिषयलाई तपाईहरुले कसरी खिच्न सक्नुहुन्छ । अब कलाकारहरुले यो पनि देखाउन जरुरी छ कि जुन चलचित्र देख्दा युवाहरु बिदेशिन नपरोस् ।
यो मेरो मनोभाबले कुनै कलाकारको चित्त नदुखोस् । यो मेरो ब्यक्तिगत धारणा मात्र हो । यो रेखा आन्टिको तर्कले मात्र यो कुरा उठेको हो । “रमाईलो मात्र हो । ज्ञान लिनु छ भने पुस्तक पढ्नुहोस्, कुनै बौद्धिक ब्यक्तिसँग बसेर सिक्नुहोस् । चलचित्र मात्र रमाईलोको लागि हो ।” यो उहाँको भनाईलाई मैले पचाउन सकिन । यसले नेपाली चलचित्र झन् खस्निेछ । यसो गर्दा नेपाली फिल्म हेर्ने मान्छे कम हुनेछ । खाली भारतियन फिल्म मात्र हेरिनेछ । भारतियन डायलग मात्र याद हुनेछ । भारतियन गीत मात्र सुनिनेछ र गाईनेछ । अनि चलचित्र को माध्यमबाट नेपाललाई भारतले चेप्दै लानेछ । अनि हामी भारतियन हो भन्नु पर्ने बेला पनि आउन सक्छ भन्न सकिन्न । त्यहि भएर हरेक चलचित्र क्षेत्रमा लाग्नुभएको ब्यक्तिहरुले बुझ्न जरुरी छ । बुझ्नेलाई बुझिदिनु, नबुझ्नेलाई केहि छैन । मेरो कुरा यति नै हो ।

एक्लो यात्री....

2011-10-04T23:52:00.000-07:00

तिमी नजिक हुँदा त खुशीको बर्षाद छरिन्छ बहिनी
तिमी टाढा हुँदा आँसुको बर्षाद छरिन्छ बहिनी
म त एक्लो भएँ, कति दिन एक्लै रहने बहिनी
दशंै त दशाजस्तै भो, रम्ने कहि भएन बहिनी
म त एक्लो भएँ
एक्लो अनि अझै एक्लो

भाईतिकाको टिका थाप्न यो थोपडामा लेख्या छैन
खै कस्तो हुन्छ भाईटिका यो आँखाले देख्या छैन
कति दिन झारौ आँशु एक्लोपनको महशुष गरी
जति रोक्न खोजे पनि रोकिदैन कसै गरी
आखिर म एक्लो छु त्यहि भएर नि होला
एक्लोपनको दिलमा मन कसैको गएन होला
म त एक्लो भएँ
एक्लो अनि अझै एक्लो

न त छ परिवार न त आफ्नो नजिकको नै
आशिष दिने कोहि भएन, जहाँ जति खाजे नि
आखिर म एक्लो छु त्यहि भएर नि होला
पापी बाबु किन चाँडै छोडेर गए होला
म त एक्लो भएँ
एक्लो अनि अझै एक्लो.....

आमा छिन् समुन्द्र पार् भेट्ने मेरो मनै छैन
आशिष थापी तृष्णा मेट्ने मेरो मनै छैन
छोरा यसै खेर गयो दरो मन बनाउ आमा
छोरा देखि मन गाह्रो नबनाउ आमा
आखिर म एक्लो छु, एक्लो सधै भईरहनेछु
जहाँसम्म साँस हुन्छ, गाँस खोज्न गईरहनेछु ।
म त एक्लो भए
एक्लो अनि अझै एक्लो
.....दशैको सम्झनामा २०६८ असोज १७ गते

बनावटी गुरु अनि बिचल्ली चेला

2011-10-02T10:32:00.000-07:00

मेरो ब्लग नभरेको पनि कति भईसक्यो के गर्ने होला भन्दै जहिले पनि म पिरोलिन्छु । मनको कुरा कति पोखाउ भन्छु तर लेख्न भ्याएको कहिले पनि हैन । कुकुरको काम पनि छैन पैसा पनि छैन भन्याजस्तो । आजकल दिनहरु नरमाईलोभित्र रमाईलोको छायाँ पर्दै गएजस्तो लाग्छ । कामहरु केहि सप्रेजस्तो पनि लाग्छ तर त्यो मुख्य समस्याको जरा उखेलेर फाल्न सकेको छैन । स्पिक एसियाले यो बर्ष निकै नै सतायो, रुवायो, पिरोलायो, केके पो गरेन यि कसिंगारले ।
पुर्बाञ्चलको साओलको लिडर पनि मेरो निवास तिर नै आईहाल्नुभयो । केहि समस्याको समाधान हुन्छ कि भनेर आएको बिचरा के गर्ने । ति हाम्रा भनाउदा गुरु कहाँ जानुभयो कुन्नि ? उहाँ त जानेबेला “ल है नानी बाबुहरु म उ त्यो छिमेकीको घरतिर यसो बुझ्न जान्छु है । हाम्रो घरमा किन पानी आउदैन रहेछ भनेर ।”
खै त्यो बुढो गएको कति महिनौ भईसक्यो । घर फर्किने हैन । यसो हातेफोनको सहारा लिएर जोडिन खोज्छु, “आउदैछु म यता थोरै साथीहरुसँग पानी निकाल्ने सवालको बिषयलाई कुरा गरेर आउने बिचार छ । तिमीहरुको घरमा मज्जाले पानी आउछ । चिन्ता नगर हामी हाम्रै नेपालमा आफ्नै पानीको धारा बनाएर बस्नुपर्छ पो भन्छ बा”
यता बच्चाहरु कराको कराकै छन् । उनिहरु भन्छन् “यहाँ तिर्खा लागेर मर्न लागिसकियो । छिटो पानी दिनुस् न” अनि म भन्छु “पर्ख न पर्ख मुहान अलिक बिग्रेको छ रे बनाउदै छ रे क्या”
यतिकै समस्याहरु अहिलेसम्म पनि भईरहेको छ । म भने यता उति गरेर पानी खोजेर प्यास मेटाउनेसम्म प्रयाश गर्दैछु । बच्चाहरुलाई पनि पर्याप्त पानीको ब्याबस्था मिलाउने प्रयाशमा जुटिरहेको छु । अस्ति आउने भन्थे हाम्रा गुरु छिमेकीबाट अहिले त हातेफानसमेत सम्पर्कमा जोडिन सक्दैन किन होला । मलाई लाग्छ प्लेनको तार काट्ने मुसाले त्यो पनि बाकी राखेन । हेरौ कहिले आउनुहुन्छ हाम्रा ति औडाहा गुरु आएपछि के हुँदा रहेछ त्यो त यहि आएपछि थाहा भईहाल्छ नि !

मेरो अध्ययनको लागि समय छुटाउने साह्रै मन छ ......

2011-09-29T02:40:00.000-07:00

किताब पढ्नु मेरो सौख हो । म कुनैबेला फुर्सदको समय मिल्यो भने किताब पढ्ने गर्दछु । यो नशा चढाउनमा धेरै पढनदासहरुको सँगतले गर्दा लाग्छ ।
एघार क्लास पाँस गरेपछि बाह्रको किताब किन्नुपर्ने थियो । काम सिकिरहेको अवस्थामा कमाउने एक रत्ति प्रयास नै थिएन । अनि त के भो त्यहि मेरो कर्मले मात्र कुलुङगेनी, जन्मले शेर्पेनी काकी फकाई फुल्याई गर्नु मेरो काम बन्यो । जुन ठाँउमा अहिले मुस्लिम नेता फैजन अहमदलाई गोली हानेको ठाउँ घन्टाघर, सुन्धारा घुम्दै घुम्दै गईयो आमा छोरा । बाटोमा एक ठाउँ कर्ण शाक्यको “सोच” भन्ने पुस्तक देखे । म अलिक चंखो र फटाहा मान्छे नै हुँ । मनमनै सोचे शेर्पेनी काकी एक कक्षा पढेको छैन, उहाँलाई कलेजमा कति किताब हुन्छ भनेर के थाहाँ । ‘अन्तरे मौका यहि हो’ त्यहाँ फुटपात किताब पसलको केहि छेउ पुगेपछि बार्तालाप सुरु भयो आमा छोराको ।
“काकी ऊँ त्यो किताब हो बाह्रको” कर्ण शाक्यको “सोच” किताब तिर हातको ईशारा देखाउदै ।
“ ए तेसो भा किन्ना ता ......” काकीको बोली ठेट शेर्पा
मनमा खुसी हुँदै पसलेको ठिटोलाई किताब झिक्न लगाए अनि काकीलाई पैसा तिर्न लगाएर बाटोबाटोमै किताब पढ्दै हिडे । एउटा बुढो म एक मेसोमा किताब पढ्दै हिडिराख्दा । “गुड भाई तिमीजस्तो मान्छे मैले आज मात्र देखे जो बाटोबाटो नै कर्ण शाक्यको बुक पढ्दै हिडेको” । म पनि नाक यत्रोलामो बनाउदै हिस्स पहेलो दाँत देखाउछु अनि बाटो लाग्छु । अलि पर पुगेपछि साथीले फेरी माईक्रोसफ्टदेखि बाहुनडाँडासम्म भन्ने किताब देख्छ । फेरी माछा पासोमा परिहाल्छ । क्याराम्तानि अब आफुसँग पैसा नभएपछि खियाउन परेन दिमाग काकीले त्यो पनि पैसा तिरेर किनीदिनुभयो । मनमनै सोचे हे राम ! कलेजको किताब भने एउटा किनेको छैन । बाह्रको बाह्रमै अड्केला भन्ने डर भयो । सोच्दै जादा भो कान्छा आजलाई यतिकैमा तेरो खेती बन्द गर । अनि बल्ल त्यो के जाति एकाउन्ट, इकोनोमिक, बिजनेज म्याथ, कम्पलसरी इङलीस, नेपाली किताबहरु किनीयो । बिचरा शेर्पेनी काकी त्यो हिमालको सेरकाम जस्तै पैसाको ओईरो लागेर तर्सिसक्नुभएको थियो ।
त्यहाँदेखि मैले राम्ररी किताब पढेको माईक्रोसफ्टदेखि बाहुनडाडा हो । यो किताबबाट म ज्यादै प्रभावित भए । ताकि यसबाट मैले धेरै कुराहरु थाहा भयो । एउटा कहाँ माईक्रोसफ्ट कम्पनि जस्तो बिश्वचर्चित कम्पनिको कर्मचारी नेपालको लमजुङमा आएर त्यहाँ केटाकेटीहरुलाई किताबको ब्यवस्था मिलाईदिनु सपना नै हो जस्तो महशुष भयो । म त्यतिकै किताबमा डुबुल्की मार्न विबश भए । किताब पढ्नु फिल्म हेर्नु भन्दा पनि धेरै नजिक को चिज रहेछ । त्यतिकै फिल्म त के आफै पात्र भएर डायलग मारेको जस्तो अनुभब हुन्छ । नशा चढ्यो छोरालाई त्यहाँदेखि अनि त्यसपछि सोच पनि पढे । यि दुई किताबले मलाई किताब पढ्न बानी मात्र बसालेन कि काम गर्नु नै उत्तम हो । अल्छेहरुको लागि संसारमा कुनै ठाउँ नै छैन । हामी पनि जोन उड जतिकै काम गर्नु र नेपालको शिक्षा बृद्धिदर बढाउन यि धेरै कुराहरुमा चेतना खुल्यो भातमारालाई ।
ईलम बढ्दै गयो । भनौदा अनलाईन टिचर पनि भईयो । तनाखा पनि पाँच छ हजार राम्रै मिल्दै गयो । फुई नै बढि तोर्पेको । कलेजमा पढ्ने साथीहरुले पनि यो तोर्पेले त जागिर पनि पाएछ नि । अनलाईन जागिर रे त्यो पनि बाफ्रे । म केहि बोल्दिन नाक ठुलो बनाएर बस्छु । मनमनै सोच्दै जान्छु म नै त हो नि क्लासमा ठुलो । कसले गर्छ मैले जस्तो काम । हुँदा हुँदा कान्छाले आफ्नै कम्प्युटर पढाउने टिचरसँग समेत तुलना गर्न छाडेन । र मनमनै त्यो लम्फु टिचरको आँखामा हेर्दै भन्छ । “तिमी के मलाई पढाउछौ म तिमीले भन्दा खतरा कम्प्युटर कोर्स पढाउछु ।”
त्यसपछि मैले अरुहरु किताबहरु पनि किन्दै गए । ईलमीले गर्दा नै मलाई समयले पोखरामा हुत्याईदियो । ओहोहोहो .....पोखराको त्यो फराकिलो बाटो । अनि त्यहाँको बोलीहरु । अनि त्यहाँकोे बाताबरण म जम्मा यो ठाउँमा तिन महिना मात्र रहन्छु । क्या दामी छ यो परिवेश । छोराले ठुलो टाउकोमा जिब्रोवाला टोपी लाछ, अनि सर्टमा कालो पाईन्ट, आहाहाहा । मेरो काठमाँण्डुमा साथीको आमाले भन्थ्यो । हेर कान्छा त्यता गएर धेरै पौडि नखेल्नु फेवातालमा, थकालेनीहरुसँग माया नगास्नु, केके केके सुझाब दिदै थिई । फेवातालमा त डुँगा पो चढिन्छ त ? कहाँ पौडि खेलिन्छ । बुडीमाउ त्यतिकै कराउँछ किच किच किच ...। अहिले आएर बुझ्दा त त्यो भनाईको अर्थ नै बेग्लै । कान्छा तिमी त्यति पनि बुझ्दैनौ ।
अनि मैले पोखरामा पहिले भन्दा केहि पैसा पनि कमाए । कमाउनु मात्र ठुलो कुरा होईन रहेछ यो संसारमा बचाउनु पनि ठुलो कुरा रहेछ । मैले कमाएको पैसा प्राय किताबमै खर्च हुन्थ्यो । दैनिक कान्तिपुर, नागरिक पत्रिकाहरु किन्नु, नेपाल, हिमाल खबर पत्रिकाहरु पनि किन्नु अनि मन परेका साहित्यकार, लेखकहरुको किताब किन्दा नै धेरै पैसा खर्च हुन्थ्यो । पोखरा आएपछि मैले पढेको पुस्तक नारायण बाग्लेको पल्पसा क्याफे, सञ्जीब उप्रतीको घनचक्कर, खगेन्द्र संग्रौलाको सम्झनाको कुईनेटाहरु, जगदिष घिमिरेको अन्तर्मनको कुरा, सलिना थापाको पर्दाफास, कृष्ण अबिरलको रक्तकुण्ड, सरुभक्तको पागलबस्ति, कर्ण शाक्यको खोज, म सक्छु, दीपक पराजुलीको राज्यको अन्त्य होस् आदि २ ३ दर्जन किताबहरु अध्ययन गरेर थुपार्न भ्याए । महशुष गर्दै गए । जति किताबहरु पढ्दै गईयो केहि न केहि लेख्न मन पनि लाग्दो रहेछ । मैले ब्यबसायिक किताबहरु पनि धेरै पढे जसले मेरो रोटी किनेर पेट भर्न सहयोग गरेको छ । ताकि मलाई पालेको छ ।
मैले शिव खेडाको तपाईको जीत, दिलिप कुमारको नेटवर्क मार्केटिङको किताबहरु, स्वेट मार्डनको प्याराबल अफ द पाईपलाईन, ड्रिम बिज डट कम, एलन पिजको सवाल नै जवाफ हो आदि धेरै किताबहरु अध्ययन गर्न पाए यो सुन्दर नगरीमा ।
हाल आएर म निकै नै ब्यस्त भए । दिनालु काम थपिएको छ । ब्यबहारिक चिन्ता पनि उतिकै छ । फेरी यो बेला कलकलाउदो बैश पनि उतिकै बढेको बढेकै भएकोले कस्तो कस्तो काण्डको चिन्ता पनि छ । अनि फेरी भोलीको लागि के गर्ने भन्दै योजना पनि उतिकै बनाउन जरुरी पनि छ । त्यसले गर्दा किताब पढ्ने फुर्सद नै छैन । राती अबेर कुनैबेला एक बजेसम्म पनि अध्ययनमा समय बित्छ । भर्खर मात्र मैले डा.प्रदिपमान तुलाचनको आस भन्ने किताब पढेर भ्याए । यो पुस्तकले मलाई बंगुर पालन गर्नुपर्ने प्रेरणा मिल्यो केहि बर्षमै मैले बंगुर पालन गर्नेछु । अनि खगेन्द्र संग्रौलाको आफ्नै आँखाको लयमा भन्ने पनि भ्याईयो । अहिले बुद्धिसागरको कर्णाली ब्लुज भन्ने पढ्ने मेसो गर्दैैछु ।
राती बिहान गरेर पुस्तक पढेर मनलाई शान्तरुप दिने मेरो धोको साह्रै छ । तपाई पनि पुस्तक पढ्ने बानी बसाल्नुभयो भने धेरै नै लाभ मिल्नेछ ।

एक पाठकको नजरमा “राज्यको अन्त्य होस्”

2011-09-13T01:58:00.000-07:00

– अनुज कुलुङ
यो पुस्तकको आवरणमा झट्ट आँखा पर्दा हरेक पाठक चकित पर्न सक्छ । शीर्षक नै यस्तो छ – “राज्यको अन्त्य होस्” । जो कोहीलाई पनि केही छिन् सोचमग्न बनाईदिने यो पुस्तक बर्तमान समयमा फरक तरिकाले धेरै पाठक कमाउन सफल भईरहेको छ । “राज्य” भन्ने बित्तिकै राज गरिने क्षेत्र हो भन्ने बुझिन्छ । राज्यको निर्माण ४ वटा तत्वहरुबाट हुन्छ – जनसंख्या, भूमि, सरकार र सार्बभौमसत्ता ।
अघिल्लो साता यस उपन्यासको चर्चा परिचर्चा कार्यक्रम सम्पन्न भएको थियो जहाँ बिद्धानहरुले यो उपन्यासलाई बिचारधारात्मक, चिन्तनपरक र राजनीतिक क्षेत्रमा तिखो ब्यङग्य गर्न सफल कृतिको रुपमा औल्याउनु भएको थियो । यसैगरी कार्यक्रममा उहाँहरुले पोखराको साहित्य क्षेत्रमा उपन्यासकार पराजुली नयाँ नक्षत्रको रुपमा उदाएका भनी टिप्पणी समेत गर्नुभएको थियो ।
म कुनै समीक्षक होईन । एक पाठकको दृष्टिकोणले यो उपन्यासको बारेमा आफ्ना केही संक्षिप्त धारणाहरु पस्कन खोजेको हुँ । जसरी सोझो बुझाईमा यो ठाँउ, क्षेत्रको बिनाश होस् भनिएको हो जस्तो लाग्ला तर त्यसो होईन यो राज्य व्यबस्थाले जनतामा सुखभन्दा दुःख बढि बाडेको छ त्यसको अन्त्य होस्, सायद उपन्यासले यही भन्न खोजेको छ । हुन त उपन्यासमा लेखकले राज्यबिहिन अवस्थाको परिकल्पना गरेका छन् जसलाई अराजकतावाद पनि भन्न सकिएला तर उनले यहाँ आत्मवादको नौलो अवधारणा अघि सारेका छन् ।
“राज्यको अन्त्य होस्” उपन्यास चिन्तनसहितको साहित्य हो । यो धेरै पुस्तकहरुको अध्ययन बाबजुद उत्पति भएको उपन्यास जस्तो मलाई लाग्छ । राजनीतिक देखि अध्यात्मिक कुराहरु पनि यो उपन्यासमा पाईन्छ । ब्यांगात्मक शैलीमा ढाल्न खोजेको यो एक सबैको लागि खुराक हो ।
उपन्यासमा लेखक आफै स्वयं मुख्य पात्रका रुपमा दौडधुप गरेको पाईन्छ । उही ब्यतिm अपहरणमा परेर छोडिन्छ । यस उपन्यासको उठान क्याम्पसकालीन राजनीतिक घटना क्रमलाई आधार मानेर गरिएको छ । त्यसैले लाग्छ, यो उपन्यास सम्पुर्ण बिद्यार्थीहरु अझ राजनीति गर्ने बिद्यार्थी नेताहरुले एक पटक अवश्य पढ्नै पर्छ ।
उपन्यास पढ्दै जाँदा राजनीति भनेको के हो ? त्यसलाई नयाँ ढंगबाट सजिलै बुझ्न सकिन्छ । संगठन पार्टी शान्ति सुरक्षाको नाममा स्थापना गरेपनि नागरिक माथि हत्या, अत्याचार, अपराधको निम्ति स्थापना भएको देखिन्छ । यो नेपालको दुर्भाग्य हो । यसलाई अन्त्य गर्नुपर्छ भन्ने उपन्यासकारको आह्वान हो ।
नेपालको राजनीति बिबादै बिबादमा रुमलिरहेको छ । जहाँतही बिबाद छ । बिबाद स्वार्थमा छ । विबाद पैसामा छ । राज्यशक्तिमा बिबाद, भागबन्डामा बिबाद, सफलताको पगरी कसले अगाडि लिने भन्ने बिषयमा बिबाद । यो राजनीतिक पार्टीहरुको कर्तुतलाई गजबले उपन्यासमा समेटेको पाईन्छ । बेश्या, बिकृति, अशुभ, अभिषाप, अत्याचार, शोषण, अप्राकृतिक र आत्मघातको संज्ञा दिएको राज्यलाई संरक्षण गर्नु एक मुर्खता उपन्यासमा भनिदिएका छन् । उनले यस्तो उदाहरण दिएर पनि राज्यको कुकृत्यलाई छर्लङग पारेका छन् कि “राज्यले नै बिन लादेनलाई जन्माए र पछि राज्यले नै उसलाई सिध्याएको हो” भनेर उपन्यासमा उल्लेख गरेको छ । राज्य पहिला बोक्सी हो र पछि आफै धामी बन्ने नाटक गर्छ । यसको उृदेश्य केवल जनतालाई मार्नु हो,प्राणीको हत्या गर्नु हो तसर्थ यसलाई निर्मुल पार्नु अबको आवश्यकता देखिन्छ भन्दै लेखकले यो उपन्यासमा उल्लेख गरेको छ ।
अन्त्य गर्ने अभियानमा “म” पात्रलाई हितैषी साथीहरु आशा, रबि, रेशम, संजय लगायत अन्य धेरैले साथ दिएको पाईन्छ । स्थायी पार्टी, संगठन नभई उनिहरु एक आत्मवादी एबम चिन्तनसहित बाताबरण ब्यक्ति, परिवार, समाज र राष्ट्रमा सृजनाको अभियानतिर लम्केको उपन्यासमा देखिन्छ । “मानिस स्वभाबैले सामाजिक र स्वतन्त्र प्राणी हो । तसर्थ म राज्य मान्दिन राज्यको घेराबन्दिमा रहेर मानब अधिकारको पुर्णरक्षा हुन्छ मानबको सम्पुर्ण कल्याण हुन्छ भन्ने कदापी मलाई लाग्दैन” म पात्रले भनेका छन् । राज्य नै नभएको व्यबस्था चाहने र आत्मवादको धारण गर्न वाताबरण तय गर्नुपर्ने कुरा अन्य साथीहरुलाई बताएपछि उनिहरुको भरपुर सहयोग गरेको देखिन्छ ।
स्पष्ट कुरा सबै साथीहरुले बुझिसकेपछि क्याम्पसका चउरमा एक रुखमुनि चौतारीमा बैठक बस्छन् । उनिहरुले सुरुवातमा क्याम्पसका हिंसा र अतिराजनीतिको अध्याय अन्त्य गर्ने र क्याम्पसलाई शान्ति क्षेत्र बनाउने चाहना उनिहरुको हुन्छ । उनिहरु बिभिन्न पर्चा, लेख, मस्यौदा सबै तयार गरेर चारसुर बाड्दै जान्छन् । यो अभियानमा साथ दिन तयार हुने बिधार्थीहरुको संख्या बिस्तारै थपिदै यसले संख्यात्मक रुपले धेरै ठुलो आकार पनि लियो । यसमा राजनीतिक संगठन जस्तो पदीय संरचना भने लागु गरेनन् । यो आरम्भ देखेर क्याम्पसलाई हिंशाजन्य राजनीतिक क्रीडाभुमि बनाएका बिधार्थी संगठनका मुठिभरका नेताहरुलाई रुष्ट बनाईछाडे र यो बिधार्थी –बिधार्थी भड्याउने षडयन्त्र हो भन्दै संगठनहरुले बिज्ञप्ती जारी गरे ।
यो अभियानमा साथ दिएको मुख्य साथी रबीलाई एक अज्ञात समुहले निर्घात कुटपिट गर्छ । त्यसपछि ति आत्मवाद समुहले कस्तो कस्तो कदम चाल्छ । त्यो त उपन्यास पढेपछि नै थाहा हुन्छ ।
उपन्यास एउटा बैचारिक भावनाले ओतप्रोत भएको देखिन्छ । हरेक बिधार्थी, शिक्षक, डाक्टर, वकिल, राजनीतिक कार्यकर्ता नेता सबैले एकचोटि यो पुस्तक पढ्नै पर्ने आवश्यकता देखिन्छ । आज हरेक बिद्धानहरुको लागि यो एउटा प्रश्नचिन्ह नै खडा भएको छ । हरेक नेपाली नागरिकले देशमा राज्य व्यबस्था अनि राजनीतिक संगठन कस्तो अवधारणाले अगाडि बढेको देखिन्छ र नागरिकलाई कस्तो शान्ति सुरक्षा दिएको छ यस बिषयमा आँखा चिम्लेर सोच्न बाध्य बनाएको छ ।
म एक पाठकको दृष्टिकोणले यो उपन्यासलाई बौद्धिक लेख हो भन्छु । नेपाली साहित्य फाटमा पाठकहरुले बौद्धिक लेख सिमित मात्रामा मात्र अध्ययन गर्ने बिभिन्न बिद्धानहरुको तथ्यांकले जनाएको छ । भाषा र शैली सरल छ । साधारण मान्छेहरुले पनि यो पुस्तक पढेपछि राज्य के हो ? र वास्तवमा राजनीति के रहेछ भन्ने बिषय निक्र्यौल गर्न सक्छ । अध्यात्मिक चिन्तन, अस्तित्ववादी चेतना, उत्तरआधुनिक सन्दर्भ यसमा सामेल भएकोले यो पुस्तक एक खुराक नै हो हर पाठकहरुको लागि ।
साहित्य जगतमा युवाहरु फुटकर कबिता, गीत रचनाहरु अखबारीमा प्रकाशित गर्दै बिस्तारै बिस्तारै भ¥याङ चढ्दै साहित्यिक यात्रा सुरुवात गर्छन । तर दीपक पराजुली जो यो उपन्यासको रचयिता हुनुहुन्छ उहाँले पहिलो खुड्कीलो मै उपन्यास त्यो पनि बौद्धिक लेखमा आधारित बनाएर, यो एउटा गर्ब गर्न लायकको अनि चुनौतीपुर्ण कार्य गर्नुभएको जस्तो मैले मुल्यांकन गरेको छु । यस्तो लेखक साहित्य जगतमा सिमित मात्रामा मात्र पाईन्छ ।
खैर ! अन्त्यमा म एक पाठकको नजरले नेपालको बर्तमान परिस्थिति के कसो छ ? कस्तो कार्यहरु नेपालको राज्य व्यबस्थामा भईराखेको छ ? हुनुपर्ने कुराहरु के हो ? शाषकहरुले कति शोषित बनाएका छन् नागरिकहरुलाई ? समाधान गर्न कतिको जरुरी छ ? वास्तबमा यो कुराको भब्य जानकारी लिन “राज्यको अन्त्य होस्” पढ्नै पर्ने जरुरी दखिन्छ । घरिघरि हृदयदेखि नै भन्न मन लाग्छ जसले यो उपन्यास पढेन ऊ पछुतायो ।
anuzkulung@gmail.com

कल्पना र मेरो सहकार्य अबको दिनहरुमा...............

2011-09-11T11:19:00.000-07:00

कल्पना गौतम राम्री गायिका हो । मान्छे पनि राम्री नै छे । बिबाहित कल्पना उनि घरको ब्यबहारलाई पनि अगाडि बढाउदै अहिले सँगीतमा निकै धेरै मेहनत गरेर एकल एल्बम बजारमा ल्याईसकेकी छिन् । “सगुन” एल्बम नाम रहेको उनको यो एल्बममा चर्चित सँगीतकार बि.बि अनुरागीको एकल सँगीत रहेको छ ।
कल्पना र म एउटै सँगीतालयमा सँगीत सिक्छौ । सयपत्रिमा नै हो उनको र मेरो पहिलो भेट भएको । उनको स्वर मसिनो भए पनि माईकमा भने यति मधुर र मिठास सुनिन्छ म बयान गर्न नै सक्दिन ।
पहिले देखि नै सँगीतको हस्तीहरसँगको सँगतले माहिर कल्पना आफ्नो साँगितिक भबिष्यको लागि आफ्नो परिवारको पनि पुरा सपोर्ट छ । घरजम भएर पनि बसेकी कल्पना सँगीतमा लागिरहेकी छिन् । उनको चाहना एउटा नेपालको कालजयी गायिका बन्ने सौख हो । यसको लागि उनी काठमाँडौ र pokhara पानी पधेरी जस्तै नै हो ।
कल्पना जो हाल सगुन एल्बमले केहि चर्चा जमाउन सफल भएकी छे । “मेरो धड्कन तिमी, मेरो प्राण तिमी...मेरो यो जीबनकै चाहना तिमी” यो गीतले केहि बजार लिएर चर्चामा आउन सफल भएकी छे । पहिला त म कल्पनासँग हल्का मात्र बोलचाल गर्थे । हाई, हेल्लोमा मात्र सिमित राखेको थिए । बिस्तारै बिस्तारै हामी नजिकिन पुग्यौ एक अर्काको साँगीतिक भावनाहरु पोख्यौ । उ त्यो गायिका त्यस्तो उस्तो । ए त्यो सँगीतकार त त्यस्तो पो अरे त ....यस्तै कुराहरु गर्दै हामी एक अर्काको भावनाहरु पाख्ने गथ्र्यौ । हुन त उनले म भन्दा धेरै गुणा साँगीतिक अनुभब बटुलिसकेको हो । उनले पहिलो एल्बम मिलन लामासँग क्या राम्रो मुहार भन्ने गीत समेत बजारमा ल्याएर चर्चा कमाईसकेकी राष्टिय स्तरको गायिका हुन् ।
म अलिकति सँगीततिर भन्दा पनि बढि समय अनलाईन सफ्टवेयर मार्केटिङमा बिताउने हुनाले भेटघाट पातलो नै हुन्छ । उनको एउटा सगुन एल्बममा गीत छ ः
सधै हतार सधै दौडधुप मेरो जिबनसाथी
भान्छा कुरी बस्छु सधै आउछौ आधा राती
यो गीतमा मैले मोडलिङ गर्दैछु । हुन त म मोडल होईन कि उनकै रोजाईमा मलाई खेल्न भनेर प्रस्ताब गरेकी हुन् । म सधै काम कामले हतार हतार मात्र देखेकी महशुष गरेकी छिन् रे त्यहि भएर मेरो आफ्नै निर्माणमा बन्दैछ । यो भिडियो दशै तिहार पछिको प्रोजेक्टमा पर्छ । यो प्रोजेक्ट मेरो “अनुज” एल्बममा पनि उनले स्वर दिदै छिन् ।
अब आउने दिनहरुमा कल्पना र मेरो साँगीतिक प्रोजेक्ट के कतिको सफल हुन्छ त्यो त समयले नै बताउछ । आशा गरौ राम्रै हुन्छ ।

Tips for Success person

2011-09-11T10:56:00.000-07:00

सोच्नुहुन्छ भने.....
हारेँ भन्ने सोच्नु भो, तपाई हार्नुहुन्छ,
आँट, हिम्मत छैन सोच्नु भो,
तपाईमा आँट हिम्मत हराउँछ,
तपाईँ जित्न त चाहनुहुन्छ
तर सोचाईमा हरेस खानुहुन्छ
मनले हारिसकेपछि जित कहाँ हुन्छ?
तपाई हार सोच्नुहुन्छ,
निश्चय नै हारिसक्नुभो,
किनभने,
दुनियाभरकै उदाहरणहरु छन्,
सफलताको सुरुवात नै मान्छेको इच्छाबाट हुन्छ,
जित र हार, सफलता र असफलता,
हाम्रै सोचमा भरपर्छ
पछाडि परेँ सोच्नु भो,
पछाडि नै पर्नुहुन्छ,
उचाईमा उठ्न त पहिला,
तपाईँले, आफ्नै सोचलाई माथि उठानुपर्छ,
सफलता र इनाम जित्नु छ भने,
तपाईँले पहिला, आफैँप्रति बिश्वास गर्नुपर्ने हुन्छ,
जीबनको लडाईँ सधै, शक्तिशालीले मात्र जित्दैनन्,
ढिलो चाँडोको फरक पर्ला,
जित भने उसैको हुन्छ,
जसलाई आफुमाथि, बलियो विश्वास हुन्छ ।

हामी मिलेर जाँदा नै राम्रो हुन्छ ......

2011-09-11T10:41:00.000-07:00

म कुनै बेला सोच्छु, मैले जिबनमा के गल्ती गरे । मैले धेरै गल्ति गरे । कहिले काहि त लाग्छ म कतै गलत काम त गरिरहेको छैन । अनि दोधारमा पर्छु । संसारबाटै पो बिदा लिन मन लाग्छ त कहिले काहि । धेरै साथीहरुको नजरमा म एकदम निज संझिन्छु । अनि थोरै साथीहरुको नजरमा मलाई महान संझिन्छु तर मलाई नै थाहा छैन । म को हु र कस्तो मान्छे हुँ ।
समयले मलाई अनेक परिक्षाहरु लिईराख्छ । हरेक परिक्षा दिन म तयार भएकै हुन्छु । दिनरात म त्यहि परिक्षाको लागि पिरोलिरहेको हुन्छु ।
एउटा भाई थियो । त्यो भाई अतितमा मेरो एउटा क्लाईन्ट थियो । त्यो भाईले मलाई तपाईले जे पायो त्यहि सिकाउनुभयो रे यस्तो नहुने काम । तर संसारमा गरिरहेको काम मैले सिकाउदा कसरी गल्ती भयो त्यो मलाई थाहा भएन । नेपालको अर्चना श्रेष्ठले एउटा ब्लग प्रमोशन गराएर कसरी आम्दानी ग¥यो । मेरो काम जे छ त्यहि अनलाईन सिकाउने काम थियो । तर अहिले मैले छोडिदिए । मलाई धेरै नै सहि नसक्नु पिडा यो अनलाईन सिकारुले बनायो । म आफै नै बुद्धु छु । उबेला नै मैले छोडेको भए यस्तो पिर मार्काको गोेरेटो हिड्न नपथ्र्यो । जागिर खाने तालमा लागियो । अन्तिम नतिजा बर्बादिको नतिजा । बाटोमा हिड्दा पनि लुकि लुकि हिड्नु पर्ने ।
म अनलाईन ब्याबसयको शिक्षक होइन रहेछु भन्ने मलाई निकै समय लाग्यो । वास्तबमा म अनलाईन ब्याबसयको त बिधार्थी नै रहेछु । यो पढाउन निकै नै कठोर साधना चाहिने रहेछ । एउटा शिक्षकले आफुलाई राम्रो बाक्य लेख्न नजानी कन कसरी बिधार्थीलाई पढाउछ होला । यो सत्य रहेछ ।
तर म के कुरामा बिश्वस्त छु भने अबको दिन भनेको अनलाईन ब्याबसय नै हो । अब हरेक कुराहरु अनलाईन सँग सम्बन्धित हुनेछ । म यो ब्याबसयको बारेमा कसैलाई पनि एउटा शिक्षकको रुपमा सिकाउदिन मात्र यो अनलाईन ब्याबसय भने खुद आफै गरेर देखाउछु । यो मेरो अबको दिनको कार्यनिति हो ।
बिश्वमा नै अग्रस्थानमा रहेको ब्याबसय अनलाईन ब्याबसय नेपालमा पनि धेरै सम्भावना बोकेको ब्याबसय हो । मैले अब केहि हप्तामा नै एउटा संस्था नेपाल सरकार घरेलु संस्थामा दर्ता गर्न लागेको छु । ग्लोबल आईटि इ कमर्स बिजनेश । यो ब्याबसय एउटा नित्तान्त अनलाईन ब्याबसय हो । यो हरेक ब्यक्तिले सहजै रुपमा गर्न सकिन्छ । यसको मुख्य उदेश्यहरु नेपालमा एउटा आईटि बिधार्थीहरुलाई इ जबमा भित्राएर रोजगारी दिनु नै यसको मुख्य उदेश्य हो ।
यसको बारेमा मेरो अफिसियल वेबसाईट ww.anuzkulung.comमा पनि समावेश गरेको छु ।

यस्ता पनि हुन्छन् ग्वाक्सहरु

2011-08-10T11:09:00.000-07:00

......कुरा के हो भने यो भन्दा करिब ४ ५ दिन अगाडि मेरो साथी किरणसँग भेट भएको थियो । त्यो दिन एउटा भेटघाट कार्यक्रम कल्चरको साथीहरुले गरेको थियो । अनि मिटिङ सकिएपछि हामी छुटिने बेला पानी परिरहेको थियो । करिब २ घण्टा पछि कल्चरमा सहभागी भएर सधैको आफ्नो काम पुरा गर्नुपर्ने पनि थियो ।
तर त्यो दुई घण्टामा किरणलाई निकै भोक लाग्यो भनेर नजिकको भट्टि तिर लग्यो । अनि खाजा अर्डर गर्छकि भनेर यसो केटाहरुको अनुहारतिर हेरेको त तोर्पेहरुले त २ बोतल लोकल पो माग्दा रहेछन् । त्यति मात्र त कहाँ हुनु चुरोट पनि करिब एक प्याकेट नै । म निकै उत्सुकताका साथ सोध्छु । “हैन किरण त पनि यस्तो?”
माईन नगर यार
तेरो बाजे
यस्तो पनि खाने हो ?
यो नखाईकन त मेरो गीत नै आउदैन के ?
हो र भनेको ।
लल मोज गर
साथीहरुले झन्डै मलाई पनि फसायो । म चाहि कुटुकुटु सुकुटी टोकेर बसिरहन्छु । केटाहरु बोल्न हुने नहुने बोलेका छन् । २ घण्टा पनि सकिन लागिसक्यो पानी रोकीने हैन । अब जाने बेला पनि भयो भनेर कुरा गरेको साथीहरु त छाता हाम्लाई दे त भिज्दै जा भन्छ त्यो अमने भन्ने ढेडु ।
अनि खाने मान्छेहरुसँग के कुरा गर्ने भनेर चुप लागेर बसे । अनि छाता केटाहरुले लग्यो । म भिज्दै रुज्दै हिडिराखे तलदेखी माथि सबै निथु्रक्कै । हुने नहुने सबै भिजीहाल्यो ।
घर फर्किने बेला जाडो जाडो आभाष भईराखेको थियो । गाडिमा मेरो मिल्ने साथी सरुको साथमा थिए । उनि मलाई भन्दै थिईन सबै तपाईको चिसो रहेछ । अनि मैले बुझ्दै थिए । हो त मेरो सबै भिजेको थियो भनेर ।
घरमा पुगेपछि खान मन केही लागेन । सिधै ओछ्यानतिर पल्टिए । राती तिर साह्रै ज्वरोले सताएर रहेछ । उठिहाले ।
“सु” आईहाल्यो । त्यसलाई फेर्न यसो लागेको । पोलेर मरिजाउ । हे भगवाण के गर्ने होला । यता टाउकोलाई पनि ज्वरो । भाईलाई पनि । हतरी । अनि फेरी सुत्न कोशिष गरे सुते पनि । सुत्ने बेला यसो मोबाईल खोलेर समय हेरेको १ पो बजिराखेको रहेछ । सुतेर कति बज्यो भनेर हेर्दा ३ बजेको थियो । खप्नै नसक्ने भयो ज्वरो । बहिनीलाई बोलाए । उठिन र भनिन् । के भयो दाई ?
ज्वरो आएको छ थर्ममिटर ल्याउ त ।
हुन्छ भन्दै डिजीटल थर्ममिटर थमाईन र यसो टाउकोमा नापे ।
एक सय दशमलब आठ डिग्रीको पो रहेछु ।
कता कता सुनेको १०० कट्यो भने त मान्छे बाच्न सक्दैन रे ।
म त थररररर भए झन् त्यो सम्झेर ।
सोच्दै गए म बाच्ने रहेनछु ।
अनि फेरी यसो टिभी खोले । स्टार गोल्डको एउटा फिल्ममा साहरुख खान मर्दै थियो । हेर्दै गए । निदाएछु । बिहान यसो उठेर भुई टेकेको । टेक्ने पाईला पिछ्छे टाउकोमा दर्द भएर मरिजाउ ।
अनि साचे म हस्पिटल गएर यसो जचाउछु । लखर लखर वालेटबाट पैसा झिकेर नजिकको मोर्डेन अस्पतालमा पुगे । वाल्ल परिरहेको एउटा मदिसे वाला डाक्टरलाई औषधी दिनुस् त भनेर बक्बकिए ।
उसले के भयो भन्दै प्रश्न गरे ।
ज्वरो आएको छ, टाउको दुखेको छ भने ।
डाक्टरसँग चेक गर्नुपर्छ टिकट लिनु पो भन्छ त्यसका टाउको ।
हैन ज्वरो आको पनि के चेक गर्ने हो खुरुखुर औषधि दिनुस् न ।
हैन भाई तिमी डाक्टर कि बिरामी ।
के लाग्छ र अनि टिकट काटे । के भन्छ रु.३५० को टिकट लिएपछि भित्र पसे । त्यहाँ तिन ठाउँ सुत्ने खालको बेडहरु थियो । म त्यहाँ एक मा गएर सुते । डाक्टर आउदै आएन । शनिबार अलि ढिलो आउछ डाक्टर अलि पछि आउनु रे । झनननन मलाई रिस उठ्यो ।
अनि के डाक्टर नआई के टिकट काट्न लाईराहो ।
यसो यो सिटामुल लिदै गर्नुस न ।
अघि यहि मात्र दिए नि पुगीहाल्थ्यो नि । टिकटको नाम मा ठग्या छ । डाक्टरहरु त भगवान पो हुन्छ भनेको चोर पो हुदा रहेछ ।
म हिडे ।
यसो साथीहरु बक्बकीदै थियो । भाइरल ज्वरो हो । तिन दिनमा आफै ठिक हुन्छ । औषधी नगरी कन तातो पानी र सञ्चो पेल्नुस् आफै निको हुन्छ ।
तिनदिनपछि आफै नै साच्ची निको भयो । साले अमने चोरले नगरेको भए यस्तो हुदै नहुन्थ्यो ।
–होटल ताजको बाहिर एउटा सानो
चियाँ पसल छेउ ।
२०६८ साल साउन २४

New POP Of speak Asia

2011-07-27T00:44:00.001-07:00

Dear Speak Asians,

We are happy to share the progress and update the status of various activities being done by your company .

1. Establishing a Liaison Office in India ( Process and Current status )

a) Application given to Reserve Bank of India

An application has been filed with the Reserve Bank of India, Mumbai through the bank for requisite permission to open an Liaison office (click for copy). We understand that the applications are considered on case-to-case basis and the permission from Reserve Bank of India generally takes about 4-6 weeks time from the date of submission of application.

b) Registration with Registrar of Companies, New Delhi

Upon receipt of approval from Reserve bank of India, requisite documents have to be filed with Register of Companies for registration of Speak Asia under Companies Act. After scrutiny of documents, the Register of Companies will register the Foreign office and issue the certificate of registration. Thereafter, SpeakAsia can open a bank account and start operation in India. We are trying hard to expedite this activity and will keep you updated on its progress .

NOTE: The payouts from India can only start once bank account is opened and the approvals are given in writing by the authorities.

2. RBI's approval for business model : Further to the order dated 14th July received

from Hon . High Court to RBI for a meeting with Speakasia to understand the business model , we have written yet again to RBI asking for a suitable date vide letter dated 21st July (copy of letter attached). We hope that many issues will get
resolved after this meeting .

3. Distribution of rewards earned by you: The LCD / LED TV's are already lying at

the customs (copy of documents attached). These goods are held up in Customs in Mumbai due to our bank accounts being frozen . We are incurring huge demurrages on the same. The deliveries will start as soon as the goods are released from customs.

4. Interim orders received from Hon. Andhra Pradesh High Court: We have obtained court order for staying any activity by Crime Branch - CID against any of the officials or associates of SpeakAsia (copy of order attached link 1, link 2). We are cooperating with the authorities and ensuring that the business model of SpeakAsia is understood by all.

5. Public Apology by leading national news channel for misrepresenting the facts was aired on 21st July,2011 ( link attached )

Friends , while we want to restart the business as fast as possible, we are constrained by the ongoing activities against us which only delays the entire process. In view of this giving a firm date can be a challenge but we assure you that we are getting closer by the day and working towards the earliest settlement of all issues which have been thrust upon us.

We thank you for your support thus far and hope that you will continue to have faith in your company and wait the business to start as usual. Kindly remember that any activity against your company by anyone (from within or outside) ,only will add to the delay. So be cautious and avoid any misrepresentation or activity that may delay the progress.

With best wishes
Team Speak Asia
You can see the Letter of RBI and other procedure letter at www.speakasiaonline.com

यो जो स्पिक एसियामा आवद्ध मेरा साथीहरुको लागि हो .....

2011-07-27T00:34:00.000-07:00

प्रिय साथीहरु
स्पिक एसियामा आवद्ध हुने मेरा साथीहरुलाई नमस्कार अनि अभिबादन । यहाँनेर धेरै साथीहरुको कौतुहलतालाई आधार बनाएर मैले ब्लगमार्फत जोडिने प्रयाश गरेको छु । तपाईहरु सबैले यति धेरै लामो समयसम्म धैर्यधारण गरेर बसिदिनुभयो त्यसको लागि धेरै धेरै धन्यबाद ।
हामीले धेरै नै धैर्यधारण गर्दै जादा अब भने धैर्यधारण बिसाउने बेला आईसकेको छ । स्पिक एसिया अब नितान्त सर्बेक्षण कम्पनि हो । अझै पनि छ । खुसिको कुरा त अब यो कम्पनि प्रोडक्ट बेसिसमा पनि आईसकेको कुरा तपाईहरुलाई जानकारी गराउछौ । नेपालमा यो कम्पनि बिस्तारै भित्रने ६० प्रतिशत जति कन्फर्म छ । प्रोडक्ट बेसिसको कम्पनि सर्बोच्च अदालतमा पनि सुनुवाई भएको कुरा हो । यो कम्पनिमा २० लाख जना सदष्यहरु भारतमा भईसकेको छ त्यसभित्र तपाईहरु पनि हुनुहुन्छ ।
तपाईहरुको लगानी बराबर मेरो पनि लगानी छ । यसमा कसैको पनि घटिबढि लगानी छैन । बराबर लगानी छ । हामीले पाएको बेला पनि सँगै पायौ । संकटको बेला पनि हामी सँगै संघर्ष ग¥यौ । अहिले भारतमा आरबिआईले एप्रुभलमा केहि समय लिएको छ । जुलाई ४ मा निवेदन दाखिला गरेको हामो कम्पनि स्पिकले यसको लागि समय ४ देखि ६ हप्तासम्म लाग्ने कुरा जनाएको छ । त्यहि भएको कारण यो समयको करिब अन्तिम हप्तातिर हामी आईसकेका छौ । आउने अगष्टको दोश्रो साताभित्र आरबिआईले एप्रुभल गरिसक्नेछौ भन्नेमा हामी बिश्वस्त छौ । त्यसको लागि तपाईहरुले स्पिक एसियाको अफिसियल वेबसाईटको पप पपमा देख्न सक्नुहुनेछ ।
मेरो टिमको सर्भेहरु गएको ४ हप्ताअगाडि क्रमश २ हप्ताको सर्भे मेरो सहित सर्भे खेर गएको जानकारी गराउछु । किनकी यो टिममा तपाईको मात्र होइन कि मेरो समेत खेर गएको कुरा हो । यसको मुल कारण जसले सर्भे गरेको पैसा बुझाउनमा हामी सबै असमर्थ भयौ । प्रयाश धेरै नै थियो हाम्रो, माथिल्लो तहको हाम्रो लिडरमार्फत पनि त्यसको निम्ति केहि उपाय नलागेपछि २ हप्ताको सर्भे खेर जान प¥यो । तर हाल केहि हप्ताअगाडिको सर्भे भने पुनः अबको हप्तामा आउने भनेर कम्पनिले नोटिस दिईसकेको छ ।
हाल मेरो टिमको सर्भेहरुको बन्दोबस्त मैले इन्डियाको असाममार्फत गर्ने तय एबम बन्दोबस्त गरेको छु । यसको निम्ति सम्पुर्ण मेरो साथीहरुलाई बिश्वस्त हुन म अनुरोध गर्छु । मैले मेरो माथिको लिडरको सिधा सहयोगको आशा नगरी आफै नै टिमको लागि अगाडि बढेको कुरा म जानकारी गराउछु ।
तपाईहरुको जति डलर खेर गयो त्यसको युजर नेम र पासवर्ड अनि कति देखि कति डलर खेर गयो त्यसको सबै डिटेल मेरो इमेलमा पठाउनुहुन म अनुरोध गर्छु । इमान्दारी र अनुशाषित पुर्बक तपाईहरुले पठाउनुहोला । म त्यो डलरको रिइन्ट्री गर्ने प्रयत्न गर्नेछु । For that email me anuzkulung@gmail.com
कति पनि नआतिईकन तपाइृहरु बस्नुहोला । कम्पनि आफैमा बलियो रहेको कारणले गर्दा आतिनुपर्ने जरुरी छैन । अहिले कम्पनिको सानो काम मात्र बाकी रहेको छ त्यो हो आरबीआई त्यो पनि सकिन लागेको छ । सर्भेको रकम झिक्न हामी आफैले ब्याङक एकाउन्टको बन्दोबस्त गरेका छौ .

हाल मैले अगष्टको दोश्रो हप्तासम्म मोबाईल बन्द गरेको छु । तपाईहरुले सिधै इमेलमा सम्पर्क गर्नुहोला ।
धन्यबाद

मेलिना चाम्लिङको साँगीतिक परिचय र भबिष्य

2011-06-23T22:01:00.000-07:00

( published At "Smadhan National Daily News")

अनुज कुलुङ
ब्यतिmको इच्छा र चाहनाहरु असिमित हुन्छ । महत्वकांक्षी सपनाहरु अधिकांशले बोकिरहेका हुन्छन् । त्यहि महत्वकांक्षी सपनाहरु पुरा गर्न ति ब्यतिmहरु प्रत्येक दिन मेहनत एबम साधना गरिरहेका हुन्छन् । ताकि जसले जे जति मेहनत गर्छन् उसको भबिष्यमा एउटा गम्भिर मोड लिएको देखिन्छ । सहि तरिकाले जसले मेहनत गर्छ उसको भबिष्य सुनिश्चित भएर नै जान्छ । आज म यो कुरालाई जोड्दै छु, जुन ब्यतिm एउटा सफल गायिका बन्ने सपना बोकीरहेकी बेजोड गायन प्रतिभाको धनि मेलिना चाम्लिङ राईको कुरालाई प्रस्तुत गर्ने जमर्को गरेको छु ।
नेपालको मोरङ आफ्नो पुर्खौली घर भएपनि, २०४८ सालमा दार्जिलिङको कर्साङमा जन्मेकी मेलिना पारिवारिक बाताबरणबाट नै सँगीतको माहोलमा रम्दै आएकी छिन् । उनले सँगीत के हो यो उनको लागि एउटा शौभाग्यको कुरा हो । आफुलाई भाग्यमा भन्दा कर्ममा बिश्वास गर्ने स्वभाबको मेलिनाले सँगीतको साधनामा हरेक दिन लिप्त हुन्छिन् । यहि साधनाले गर्दा नै २०६५ सालमा रेडियो नेपालले आयोजन गरेको आधुनिक गीत प्रतियोगीतामा प्रथम भएकी थिईन । एउटा हौशलाको गोरेटो त्यहाँबाट सुरु भएको ठान्छिन् । त्यो प्रतियोगीतामा भाग लिन कसरी सम्भब भयो भनेर प्रश्न गर्दा उनि भन्छिन “ हरेक बर्ष नारायण गोपालको स्मृति दिवसको उपलक्क्ष्यमा साँगीतिक कार्यक्रम हुन्छ त्यो बर्ष मैले पनि भाग लिएर तिमीलाई म के भनु भन्ने गीत प्रस्तुत गरे । नारायण गोपालको ति गीत गाएर सुनाउदा त्यहाँ थुप्रै प्रशंशकहरु पाए ती मध्ये बरिष्ठ गीतकार डा.किरात पनि एक हुनुहुन्थ्यो । भाग्यबश रेडियो नेपालको कार्यक्रम पनि त्यहि बेला परेकोले मलाई उहाँले त्यस प्रतियोगीतासम्म जाने बाटो मिलाईदिनुभयो ।”
रेडियो नेपालको त्यो उपाधि पाएपछि उनले धेरै ठाउँ, स्टेजहरुमा गीतहरु प्रस्तुत गर्ने मौका पायो । करिब ४० वटासम्म उनले आवाज पनि भरिसकेको उनको भनाई छ । बुबा नै एउटा सँगीतकार भएको हिसाबले होला उनि सानो उमेरमा त्यति धेरै सँगीत क्षेत्रमा प्रगति गरेको सहजै देख्न सक्छौ ।
नेपाली लोक बिशेष गरि पुर्बेलि लोक गीत, आधुनिक, शाष्त्रिय, पप सबै किसीमको गीतहरु गाउन रुचाउने मेलिना आफुलाई भर्सटायल गायिका बन्न मन पराउछिन । मौका र अवसरहरु आए अवश्य त्यस किसीमको गीतहरुमा स्वर दिने उनको भनाई छ । आफुलाई नेपाली सँगीतमा सफल भबिष्य बनाउनु नै ठुलो लक्ष्य रहेको बताएकी छिन् ।
काठमाँडोको जोरपाटीमा बसोबास रहेको हाल उनि मानबिकी संकाय बिषय लिएर ब्याचलरमा आफ्नो पढाई गर्दै छिन । उनि एउटा गायन क्षेत्रमा मात्र नभएर अतिरिक्त कला पनि उनमा छ त्यो हो नृत्य । नृत्य उनले आफु मात्र गर्ने कहाँ हो र स्कुलमा सिकाउछिन् । बहुमुखि प्रतिभाको धनि मेलिना धेरैको प्रशंशाले फुरुङग छिन् ।
बर्तमान समयमा नेपाली सँगीतको अवस्थाको बारेमा बुझ्न खोज्दा उनले नेपाली सँगीतमा सुगम सँगीतको बिकाश निकै गजबले माथि उक्लेको महशुष भएको छ भनेर उनले तर्कपुर्ण जवाफ दिन्छिन् । उनि भन्छिन् “नेपाली सँगीतको क्षेत्र निकै राम्रो दखिन्छ यसको साथमा प्रतिष्प्रधा पनि अति नै धेरै छ । प्रतिष्प्रधामा आफु सहभागी हुनलाई सानोतिनो साधनाले आफु अगाडि बढ्न सकिदैन । निकै नै कठोर तपष्या नै गर्नुपर्छ अनि बल्ल केहि हुन्छ ।”
उनको पहिलो रेकर्डिङ गीत हिमालको काखमा छ भन्ने गीत थियो । यो गीत बलराम कोईरालाले रचना गरेका थिए भने आफ्नै बुबा दिनेश चाम्लिङ राईको सँगीतमा यो गीत सँगीतबद्ध गरेका थिए । उनको यो गीत रेडियो नेपालबाट प्रशारण हुदा निकै हर्ष रहेको उनले बताईन । फुर्सदको समयमा इन्टरनेट चलाएर मनोरञ्जन लिने उनको बानी छ । बढिजसो रुपमा फेसबुक प्रयोग गर्छिन अनि आफ्ना फ्रयानहरुसँग च्याट गर्दै समय बिताउछन् ।
तुलनात्मक रुपले हेर्ने हो भने नेपालमा महिला गायिकाको एकदम कमि रहेको उनको ठम्याई छ । यसको मुख्य कारण महिलाहरु आफ्नो प्रतिभा हुदा हुदै उनिहरुले राम्रो प्लाटफर्म नपाएको उनले बताउछिन् । महिलाहरु आफुलाई दाश्रो दर्जाको रुपमा लिने भएर पनि उनिहरु यस्तो क्षेत्रमा पछि परेका बताउछिन् ।
उनलाई सबैभन्दा मनपर्ने गायक शम्भु राई, उदय सोताङ, नरेन्द्र प्यासी हुन् । भबिष्यमा यि श्रष्टाहरुले निकालेका कालजयि गीतहरुलाई संरक्षण गर्ने उनको प्रण हो । हामीलाई पनि आशा छ मेलिनाजस्तो धेरै प्रतिभाहरु नेपालमा गुमनाम छ । प्रबिधिको उच्च बिकाशसँगै नेपाली सँगीतमा केहि असरसँगै बिकाश पनि त्यहि प्रबिधिले ल्याएको छ । अहिलेको प्रबिधि इन्टरनेटको बढ्दो बिकाश छ । अब मानिसले सिआबिटि, पिआरबिटिमार्फत मात्र होइन । इन्टरनेटमार्फत बिश्वभरि नै गीतसँगीतको कारोबार पनि गर्न सकिने भएकोले नेपाली सँगीतको भबिष्य उतिकै सकरात्मक देखिन्छ । हामी सबैको शुभकामना मेलिना चाम्लिङको सांगितिक भबिष्य फलिफाप होस् ।

सँगीतको दिदी बहिनी मेलिना यानिकी अन्जुली राई........

2011-06-03T20:49:00.000-07:00

म सायद १० हो कि ११ कक्षा पढ्दै थिए । गणेश उच्च माध्यमिक बुढानिलकण्ठमा मेरो औपचारिक अध्ययन भएको थियो । मैले एक दिन एउटा पत्रिका खोई त्यो कुन पत्रिका थियो याद नै भएन । त्यहाँ रेडियो नेपालको आधुनिक गायनमा प्रथम भएकी मेलीना चाम्लिङ थिईन । मैले त्यो पढेर आफैलाई केहि लज्जित बनाए जस्तो लाग्यो । आफुमा एउटा गाउने चाहना हुदा हुदै पनि गाउने शैली नभएपछि के लाग्छ र पढ्दै गए बुबा पनि सँगीतको भारी ज्ञान बोके सँगीतको क्षेत्रमा लाग्नुभएको रहेछ । अनि लाग्यो मेरो पनि बाताबरण त्यस्तै मिलेको भए ....तर के गर्नु मिल्नु त पल्लोछेउ अभिभाबकको माया पाउनु नै छुट्टै गाह्रो हुन्थ्यो ।

मैले अठोटहरु उति खेर नै गरेको थिए । कुनै दिन समय मिलेछ भने मेलिनासँगै गीत रेकर्डहरु गर्छु भनेर तर त्यो उतिखेर एउटा अठोट मात्र थियो ।
२०६८ साल जेठ १५ गते मेरो लागि केहि नबिर्सने क्षण बित्यो किनकी तयो दिन मैले मेलिनालाई भेट्ने मौका मिलेको थियो । त्यो कार्यक्रममा जान छुट्टै मेरो रहष्य थियो तर अचानक उनिसँग पनि भेट गर्ने मौका मिल्यो । स्टेजमा जब रेडियो नेपालमा २०६5 प्रथम मेलिना चाम्लिङ भन्ने शब्द जब गुन्जियो तब मेरो त्यो २ बर्षअगाडिको पेपरको कुराहरु संझे । पहिलो पटक पत्रिकामा, दोश्रो पटक नेपाल टेलिभिजनको स्क्रििनमा तेश्रो पटक त आखैअगाडि देख्नमात्र होइन, कुरा गर्नसम्म पो मौका मिल्यो । त्यति मात्र होईन उनिसँग बसेर फोटोसमेत खिच्न मौका मिल्यो । म अलि धेरै नै बोल्ने भएर हो कि केहि पनि अप्ठ्यारो महशुष भएन । म यति चकित भए कि २ बर्षमा नै धेरै परिबर्तन भईसकिछ मेलिना त । शारिरिक रुपले, बौद्धिक रुपले के के ले ।
कार्यक्रम सकेपछि पनि हाम्रो सम्पर्क फोनमार्फत अनि फेसबुक मार्फत भईरहयो अहिले पनि छ । उनि मलाई एकदम सरल लाग्यो । भाबुक पनि कतिपय बोलिहरुमा पाए । मानसिक रुपमा पनि उनि बिस्तारै बिकाश हुदै गईरहेको छ । उनले मलाई एउटा दाई भनेर सम्बोधन गर्दा मेरो सान यति धेरै बढ्छ कि न त त्यो शब्दले मात्र भन्न सकिन्छ न त के ले नै । त्यसका चाइने सँगीतमा यति छोटो समयमा नै त्यति धेरै मेहनत र नाम कमाईसकेका पारखिले एउटा साधारण मान्छेलाई दाई भन्नु मलाई कता कता अप्ठ्यारो लाग्यो । म त वास्तबमा उमेरले त दाई नै हो तर सँगीतमा ओहोहोहो.......सँगीतमा त २ दशक ताकि २० बर्षले म त भाई नै छु । जे भए पनि अर्को कुरा पनि यहाँ जोड्दैछु । उनको उपनाम भन्ने कि के हो कुन्नि अन्जुली राई रहेछ मेरो पनि खाँस नाम त थोरैलाई मात्र थाहाँ छ अहिले त प्रायले अनुज कुलुङले चिन्दै छ ।
अन्जुलिसँग फेसबुकमा एउटा बचन काटीसकेको छु । मेरो गीत पनि गाईदिनु पर्छ है भनेर ......त्यो गीतको केहि अंश यहाँ छ ।

अतितमा संझेर ल्याउदै, भेट्न पाए आज
नियालेर आखाँको नानीमा, देख्न पाए आज
अतितमा...........चाँडै आउदैछ........

सँगीत मेरोे रुची मात्र हो, कुनै संकल्प लिएको बिषय होइन ।

2011-06-03T19:20:00.000-07:00

गर्न नसकिने केहि पनि छैन । यो कुरा जमानामा नै थाहा थियो । यहाँ चाइने अब धेरैले मेरो बिषयमा सँगीतको बिषयमा कुराहरु गर्छन । तर वास्तबिकता त्यो होईन । न त मसँग कुनै सँगीतको कुनै ज्ञान नै छ त म कसरी सँगीतको सँगीतकार बन्न
सकु । म मेरो साथीहरुलाई यो कुरा पनि बिदित गर्न लगाउछु कि, म कुनै गायक पनि होईन गायक हुनलाई त गायकि हुनुपर्छ । स्वर हुनपर्छ । गायन शैली हुनुपर्छ त्यतिकै कहाँ गायक भईन्छ ।
यतिका हुदाँहुदै पनि म सँगीत बिषयमा मात्र रुची लिने ब्यतिm मात्र भए । त्यहि भएको कारणले सबैले मेरो बिषयमा सँगीतका बिषयमा कुरा उठाँउनु भनेको ब्यर्थ छ । मैले आफुले गीत भनेर बनाएको २ ४ वटा गीतहरु रेकर्ड भयो तर त्यो भन्दैमा कुनै सँगीतकार चाहि होईन । यहाँ ५ ६ सय गीत बनाउने मान्छे समेतलाई त सँगीतकार भनिदैन भने म कसरी सँगीतकार । अह, यो हुन सक्दैन ।
गीत सँगीतमा मेरो क्षणहरु त्यस्तै बित्यो । मैले आफ्नो सबैभन्दा पहिलो प्रस्तुति मेरो आफ्नो गाउँको स्कुलमा कार्यक्रममा गीत गाएको थिए । उहि पुरानै जीतेन राईको उड्दै आयो हवाई जहाज भन्ने ।
पहिलेको त्यो अनुभब र अहिले यो के जाति रे भोइष अफ पोखराको अडिसन दाजेर हेर्दा मलाई लाग्छ जिन्दगीमा गाएर कहिले पनि गायक चाहि भईपाको छैन । उमेर पनि २ दशक नै काट्न लागिसक्यो तर सँगीतको केहि पनि कुराहरु सिक्न सकिएन । मलाई तिम्रो भोइष चाहि राम्रो लाग्छ भन्ने प्रशंशक साथीहरुको लागि भए पनि एउटा एल्बम सम्म निकाल्न सकिएन । बरु आफुले बनाएको गीत अरुले गाउन सके र निक्ले । सुन्नेले त्यहि गायकलाई मात्र संझे जसले सँगीत भरेको त्यसको त नामनिसाना केहि चासो छैन सुन्नेहरुको लागि ।
अहिले आएर साह्रै सँगीतमा रम्न त मन छ नि तर के गर्ने त्यो बाताबरण कहिले पनि मेरो लागि भनेर मिल्न सकेन । मिलाउन खोज्छु । खोई समय नभएर हो कि के हो त्यो मेरो क्षण एक पल पनि टिक्न सकेन । कुनै बेला त्यहि सँगीतलाई संझेर स्वरुपराजको एउटा गीतको याद आउछ ........
यो जुनिमा यस्तै होला तिम्लाई माया लाउन
भाग्य पनि चाहिदो रैछ कर्मको फल पाउन

प्रधानमन्त्रिलाई चिठी

2011-05-26T21:17:00.000-07:00

नेकपा एमालेका पार्टी अध्यक्ष झलनाथ खनाल प्रधानमन्त्रि भएको ठिक समयमा मैले पठाएको चिठी ।
राष्ट्रिय दैनिक नागरिकबाट साभार
कमरेड खनाल जी,
बधाई अनि आगामी देश बिकाश गर्ने गृहकार्यको लागि अग्रिम शुभकामना सम्पुर्ण युवा नेपालीको तर्फबाट ।
यो हाम्रो देश नेपालको समयले नेपालीलाई धेरै मर्कामा पारेको छ । ताकि सबैलाई थाहा नै छ खनाल जी, नेपाली समय भनेको कस्तो हुन्छ भन्ने । यस्तै भयो हाम्रो देश नेपालको नयाँ प्रधानमन्त्री चयन पनि । जे भए पनि अर्को कम्रेड महाशयको साथ सहयोग पाउनुभयो नै जुन तपाईले आशा र अपेक्षा गर्नुभएको थियो । अब त केहि गर्नुहुन्छ भन्ने धेरै आशा गरेका छौ हामी युवाबर्गहरुले अझ भन्नुपर्दा त पिडित युवाबर्गहरुले ।
तपाईले चड्कन पनि खानुभयो, सोच्नुहोला रेग्मीसापले ३ करोड जनताको नामबाट वार्नीङ मात्र दिनुभएको । तपाईले अकल्पनिय कदम योबिरुद्ध चाल्ने कोशिष पनि नगर्नुहोला किनकी एउटा गए अर्को आउछ त्यहि त हो जनताको बहुमतिय चड्कन । अब तपाईसँग धेरै काम गर्ने समय पनि छैन, यसको साथमा तपाईअघि चुनौती पनि धेरै छ । हामीले आशा राखेका छौ ता कि तपाईले राष्ट्रियसहमतिको सरकार बनाएर देशमा परिबर्तन गर्नहुनेछ भन्ने । त्यो पुरानो शैलीको जस्तो खाली हाम्रालाई मात्र नहेर्नुहोला, राम्रालाई हेरेर अगाडि बढिदिनुहोला, यसो गर्दा हाम्रो देश बिकाशको निम्ति राम्रो लिडरसिप पाउछ भन्ने ।
समयमा संबिधान बनाउनै पर्छ नत्रभने लाजैमर्दो हुन्छ । यहाँ हामी ज्याला मजदुरी गरीरहदा खेरी बैधानिक अबैधानिकको कुराहरु सुन्नमा आउछौ । ताकि पोहोर सालको युनिटि प्रकरणमा पनि यो बैधानिक अबैधानिकको कुराहरु आएको थियो । कतिपय कुराहरु धेरै खोज अनुशन्धान गरेर नै निर्णय लिनुपर्छहोला । यदि आफ्नो पार्टीको स्वार्थीको लागि केहि नराम्रो निर्णय दिनुभयो भने चड्कनको मल्टिसिस्टम फेला पर्ला ।
अन्त्यमा उदाहरण नबनोस नेपाल सरकार अबैधानिक रुपले चलेको थियो भनेर । त्यसैले आगामी दिनमा समयमै संबिधान बनाउनुहोस् ।

नेपालमा इन्टरनेट जबको आवश्यकता

2011-05-26T20:54:00.000-07:00

It was published at the Local newspaper "samadhan" National Newspaper

आजकल इन्टरनेटबाट आम्दानी हुन्छ भनेर पत्र पत्रिकामा दैनिक सयौ बिज्ञापनहरु प्रकाशित हुन्छ । कति युवाहरु सुरुमै आम्दानीको मुख्य श्रोत हो भन्ठानी हजारौ पैसा डुबाउछन्, तर वास्तबिकता त्यो होईन । यसबाट आम्दानी लिनलाई धेरै नै साधनाको जरुरी पर्छ । एउटा गायकले पनि सँगीतको साधनाबिना राम्रो गीत रेकर्ड गर्न सक्दैनन् । गीत त रेकर्ड गरिएला तर साधनाबिनाको स्वर सुन्दा श्रोतालाई खल्लो लाग्न सक्छ । यो इन्टरनेट ब्याबसय पनि त्यस्तै हो, यसको पनि सिकाउने राम्रो प्रशिक्षकको जरुरी पनि पर्छ । अनि राम्रो साधनाको दैनिक ३ देखि ४ घण्टा इन्टरनेटमा झुमेर यो ब्यापारमा लागियो भने सुरुमै फाईदा दिदैन, तर दिर्घकालिन रुपमा आर्थिक फाईदा दिईराखेको हुन्छ । जसरी एउटा गायकको गीत चर्चित भयो र कालजयि गीत भयो साथै टेलिभिजन, रेडियोमा बजेबापत रोयल्टी प्राप्त गर्छ यो ब्याबसय पनि एकपटक यसको साधनामा निखारता पुगेपछि राम्रो आम्दानी गर्न सकिने श्रोत बन्छ ।
इन्टरनेटबाट धेरैले कमाउन प्रयास गछन्। बढि मान्छेहरुले गुगल कम्पनिबाट कोशिष गर्छन् । धेरैले यसलाई बिश्वाशमा लिएर काम गर्छन किनकी नेपालबाट पनि धेरैले आम्दानी उठाएको देखिन्छ । यसबाट धेरै राम्रो आम्दानी लिन सकिन्छ तर साधनाको उतिकै जरुरी पर्छ । यसको ट्रेनिङ नेपालमा जहाँ पनि उपलब्ध छ, राम्रो सिकाउने ठाउँमा आफुले ट्रेनिङ लिनुपर्छ । यसको ट्रेनिङ एक हप्ता पन्ध्र दिनको हुन्छ । आफुले त्यो समयको सदुपयोग गर्नुपर्छ बाकी समयमा आफुले इन्टरनेटबाट सर्च गरेर अध्ययन गरी काम गर्न सकिन्छ । यसबाट कमाउनको लागि मुख्य गुरु भनको नै सर्च इन्जिन हो । यसमा कसैलाई पनि यो तरिकाबाट बढि आम्दानी गर्न सकिन्छ भनेर आउदैन किनकी इन्टरनेटको ब्याबसयमा हरेक पटक नियमहरु परिबर्तन गएका हुन्छन् ।
आज हरेक मानिसले इन्टरनेटलाई प्रयोगमा ल्याउदै आएको छ । प्रबिधिले गर्दा आज धेरै जसो काम सोचेभन्दा दु्रत गतिमा हुदै गएकोे छ । कुनै बेला हुलाकसेवामार्फत पत्र पठाउँदा कम्तिमा एक हप्ताभन्दा माथि लाग्थ्यो भने आज ईमेल सेवाले गर्दा सेकेन्डमा कामहरु बन्दै आएको छ । भारीका भारी फाईल बोकेर काम गर्ने त्यो समय आज एउटा सानो पेन्ड्राईभमा अटाउने भईसकेको छ । आजकल यो पेन्ड्राईभभन्ने बस्तु अधिकांश धेरै मान्छेहरुले प्रयोगमा ल्याएको छ । आज त्यसैलाई अनुशरण गरेर अफिसमा गर्नुपर्ने कामहरु पनि घरमै बसि बसि गर्न सकिन्छ । त्यसैलाई नै अनुशरण गरेर हरेक युवाहरुको लागि उपलब्ध गराईदिएको हो इन्टरनेट जब । जसले इन्टरनेट मार्फत नै कमाउन सकोस्, वेबसाईट भिजिट गरेर, वेबसाईट प्रमोट गरेर । गुगलको बिज्ञापनलाई बिक्री गरेर हरेक युवाहरुले कमाउन सक्छन् । तर त्यसलाई बिक्रि गर्न जान्नुपर्छ । त्यो अवसर नेपाली युवाहरुको सामु मात्र नभएर बिश्वभरि नै फैलिएर रहेको सबै युवाहरुलाई हो जसले इन्टरनेटको प्रयोग गर्छन् ।
यो ब्याबसय त्यस्तो ब्यतिmहरुको लागि हैन, जसले इन्टरनेट चलाएर खाली च्याट मात्र गरेर समय बर्बाद पार्छ । त्यो ब्यक्तिहरुको लागि हैन जसले प्रबिधिको परिभाषा नै सिक्न चाहदैन । त्यो ब्यतिmहरुको लागि हैन जसले साइबरमा, घरमा इन्टरनेट चलाएर अश्लिल वेबसाईटहरु हेरेर समय बर्बाद गर्छ । यो जब त्यो ब्यतिmहरुको लागि मात्र हो जसले इन्टरनेट मार्फत धेरै कुराहरुको खोजी गर्छ जसले प्रबिधिलाई बिश्वाश गर्छ । जसले इन्टरनेटबाट कसरी आम्दानी गर्न सकिन्छ भन्ने कुराहरुको खोज अनुशन्धान गर्छ । त्यसैले मात्र पाउन सक्छ इन्टनेट जब । यो सबैको लागि निशुल्क रहेको छ । यो जब जसलाई पनि प्रदान गछ। अन्तराष्ट्रिय लेखक वर्क हेजसले उहाँको ड्रिम बिज डट कम भन्ने पुस्तकमा लेख्नुभएको छ, इन्टरनेटमा अवसर खोज्न नजान्नेले कहिले प्रगति गर्न सक्दैनन् अवसर पैतालामुनि रहिरहेको हुन्छ । त्यहि भएर इन्टरनेट जबमा इच्छुकहरुले अगाडि नै सोच्नुपर्ने हुन्छ कसरी आम्दानी गर्न सकिन्छ भनेर ।

Internet Job is not fake, It is real make money

2011-04-18T22:18:00.000-07:00

Each and every time is important for me. I don’t know how I can handle my business. My business is very different then other people. This is very interesting and amazing job. We have to do some struggle also then after we get smart achievement.
You just think about your time and go ahead. Don’t do give up. This is technology job. You believe at technology, you get good opportunity also. I think that is better than you will start soon.
I have some memorial experience about technology job. I just promoted my blog. Then after I already set up google adsense advertise at my blog. When I promoted website then after I get some dollar. I invest my all time at google adsense. But I just earn $100 to $150. I was not satisfy in that time. There will be many more expenses at my office. Like internet charges, software charge etc.
Then after I search other internet job. I got data entry and other PPC job. I earn much more dollar here. It also takes more time. I have hanged my head. I teach that course. It is how to earn by internet. After that many more institute offer to me for instructor. I handle at old cosmic multiple academies at chabahil kathmandu. I teach there 6 months. I earn further money. Then after I handle at Sky.Net Pvt ltd at chabahil. I teach 3 years.
Many more students are not satisfied. Just little student get earn by internet. More students didn’t get good smart job at internet. I always prepared how to teach and give good education of this course. They just get education about internet but they did not do that earning tools. Then I reject by teaching job. I just search other internet job. I wanted other online job. Suddenly one new person meets to me. He talks about him business. He wanted involve his business. I am very happy to get this job. That is one Survey Company’s job. It is developed by singapour. I earn there more money. I have free time also. I am so happy. If you want to learn about that business you can click here I just do something for my friend, family. For me it is enough. Let’s see…..

पोखरा हटलाइन भन्ने पत्रिकामा अर्को लेख

2011-04-04T18:53:00.000-07:00

आजकल ब्लग भर्ने काम पनि गर्छुभन्दा भन्दै खोई बत्ति नभएर होकि अल्छि लागेर हो भ्याउनै मुस्किल छ । आफ्ना साथमा क्यामेराहरु पनि केहि छैन मन लागेको तस्बिर पनि खिच्न पाइएको छैन ।
मैले दौतरी, अर्चना र आरतिको ब्लग कहिले पनि छुटाउदिन । किनकी यसमा मैले पढ्ने खालको पोष्टहरु हुन्छ । अर्चनाको ब्लग अपडेट नगरीएको धेरै भएछ । त्यहि पुरानोहरु रिभिउ गरेर हेर्छु ।
काम पनि केहि छैन आजकल त । टिम बढाउन सकिएको छैन । एस एल सि सकियो । केहि नयाँ काम सुरु गरुम कि भन्दैछु । एक दुई महिनामा केहि कमाउन सके बसि बसि खान पुग्ला नि । अस्तिको पाली मेरो लेखको प्रतिक्रियाहरु पनि खासै केहि पनि आएन । खोई कसैलाई इच्छा नभएर हो कि के हो । दोश्रो चोटी पोखरा हटलाइन भन्ने पत्रिकामा अर्को लेख पनि दिएको थिए । आयो की आएन थाहा छैन ।
दिलिप कुमार श्रेष्ठको नेटवर्किङ मार्केटिङको उत्प्रेरणा अनि संवाद भन्ने पुस्तक पढिसके । अर्को नेटवर्किङ मार्केटिङमा सफलता भन्ने आधा पढिसकेको छु ।
मेरो टिमको सर्भे नभएर यहाँ चिन्तित छु । अपलाइन हुन्छ भन्छ खोइ कहिले हुन्छ थाहा छैन । ....

नेपाल बिकाशको लागि सञ्जाल ब्याबसय.

2011-03-31T08:47:00.000-07:00

हाम्रो देश नेपाल प्राकृतिक बनोटले धनि देश हो । हामी यसले धनि छौ कि हामीसँग प्रशष्त पानी छ । हामीसँग ति हरिया बनजंगलहरु पनि नभएको होइन भएकै हो । हामीसँग ति अग्ला अग्ला हिमशिखरहरु नभएको होइन भएकै हो । हाम्रो देशमा पर्यटकहरु भित्रिएको होइन भित्रिएकै हो । यसो हेर्दा हामीलाई के देख्न सकिन्छ भने संसारमा नै कतियौ बैज्ञानिकहरुले सिद्ध ब्याबसायिक पद्धति सञ्जाल ब्याबसयको पद्धति नेपालमा नचलेको देख्दा म लगायत धेरै ब्याबसायिक प्रमीहरु चकित छन् ।

( २०६७ फागुपुर्णिमाको दिन समाधान राष्ट्रिय दैनिक मा प्रकाशित मेरो लेख । )

यो कुराले चकित छन् कि अरु देशमा राम्ररी चलेर प्रगति गरीसकेको कति प्रमाणित छ तर हाम्रो देशमा छुनसम्म मुस्किल छ । जापानमा यहि ब्याबसयमार्फत कति बिकाश भयो । सिंगापुरमा यहि ब्याबसयमार्फत आफ्नो देशको बिकाश गरेर धनि देश बन्न पुग्यो । मलेशिया, दुबई, कतार, अमेरीका, भारत लगायत देशहरु इहि ब्याबसमार्फत कति धेरै बिकाश गरिरहेको छ । तर नेपालमा यो ब्याबसय भनेको जनतालाई ठगी गर्ने ब्याबसय हो भनेर नामकरण गर्छन् । यो कतिसम्मको सत्य तथ्य हो, सरकारले बिचार गर्नुपर्ने अवश्था छ । हाम्रो देश वास्तबमै दु्रत गतिमा बिकाश गर्दै लैजाने हो भने यो ब्याबसयले निकै राम्रो अवशर दिएर बिकाश गर्नेछ भन्नेमा दुइमत नै छैन । यो ब्याबसयप्रतिको ज्ञान सरकारमा पनि छैन र जनतामा पनि यो ब्याबसायको गुणस्तरिय शिक्षा पुगिरहेको छैन । यो ब्याबय फैलाउन नेपालमा गाह्रो पनि छैन तर सरकारले यसलाई इन्कार गरेपछि निकै नै मुस्किल पन नेपाली समाजमा परेको छ । त्यतिकै मात्रामा गरिबी बढिरहेको छ । त्यतिकै मात्रामा बेरोजगार बढिरहेको छ ।

शिक्षित युवाहरु त्यतिकै दौडिरहेका छन् । अबैध कामहरु नेपालमा उतिकै बढिरहेको छ । हत्या, चोरी डकैती, भ्रष्टचार उहि मात्रामा बढिरहेको छ । यसको एउटै मात्र माध्यम हो बेरोजगारीपनले । हरेक बर्ष स्टुडेन्ट भिजा भन्दै नेपालको अति जेहेनदार बिधार्थीहरु बिदेशमा बिदेशिन्छन् । र ति बिधार्थीहरु अर्काको देशमा गएर उनिहरुको त्यो शिक्षा अर्काको देशमा सदुपयोग गरी त्यहि देशमा बिकाश गर्छन् त हाम्रो देशको त्यो गुणस्तरिय शिक्षा पनि केहि काम लागेन । यदि सरकारले केहि बिकल्प अपनाएको भए त्यो युवाहरुमार्फत केहि न केहि नतिजा यहि देशमा उब्जिन्थ्यो दुर्भाग्य हाम्रो देशमा त्यो रहेन । सञ्जाल ब्याबसय नेपालमा उत्पादन नगरेको होइन, गरेर पनि धेरै माथिसम्म पु¥याईसकेको हो । तर पनि हाम्रो नेपालमा अरुले गरेको देख्न नसकेपछि कसको के लाग्छ र ? सरकारले नै समेत बन्द गरिदियो ।

देशको राजनितीको अस्वस्थ प्रतिष्प्रधा, राजनीति खिचातनि नै यो देशको मुल समस्या हो । नेपालमा १५ भन्दा बढि बिदेशी सञ्जाल ब्याबसयहरु भित्रिएका छन्, कति अहिले चल्दै छन् त कति सरकारले अबैध हो भनि चलाउन दिएका छैनन् । पुर्णरुपमा सरकारले यो बिषयप्रति गम्भीर अध्ययन गरेर लागु गर्नुपर्ने आवश्यकता छ । किनकी यसले नै नेपालको गरीबीपन हट्छ । त्यति मात्र हैन शैक्षिक क्षेत्रमा, रोजगारी क्षेत्रमा लगायत देशको दु्रत बिकाशको पाइला समेत यहि ब्याबसयमार्फत उत्पन्न हुन्छ । यसको निम्ति हरेका राजनीतिक पार्टीका नेताहरुले यो बिषयमा बिस्तृत रुपमा अध्ययन गरेर लागु गर्नुपर्ने हुन्छ । यदि यो ब्याबसय एउटा अबैध गर्ने धन्दा नै हो भने प्रमाणित गरेर अन्तराष्ट्रिय क्षेत्रसम्म पु¥याएर बिश्वमै बन्द गर्नुप¥यो नभए नेपालमा पनि यसलाई कानुन अनुसार चल्न र चलाउन दिन प¥यो । यो एक्काइसौ सताब्दी हो, सुचना तथा सञ्चार प्रबिधीहरु अहिले ब्यापक रुपले फैलिएको छ । यसलाई सदुपयोग गर्नु अब हामी सबैको लागि बाध्यता हो ।

यसलाई प्रयोग गर्दिन म पुरानै शैलिमार्फत काम गर्छु भन्नु असम्भबको कुरा हो । उदाहरणको लागि आजभन्दा ३ बर्ष अगाडि नेपालमा मोबाइल प्रयोगकर्ताहरु कति थिए र अहिले ३ बर्षपछि मोबाइल प्रयोगकर्ताहरु कति भए त्यसको आंकडा हेर्ने हो भने दोब्बर तेब्बर रुपमा हिसाब किताब गर्नुपर्छ ।

के अब हामीले मोबाईल प्रयोग गर्दिन भनेर भन्न सक्नुहुन्छ ? यो बिषय त धेरै अगाडिको कुरा हो अहिले त प्रबिधीले कस्तो फड्को मारिसक्यो हामी त्यो हिसाबबाट पछि छौ । प्रबिधीलाई अंगाल्नु अबको धेरै ठुलो आवश्यकता हो । त्यहि कोणबाट नै उत्पति भएको हो सञ्जाल पद्धति । अब हरेक कुराहरु परम्परागत पद्धतिबाट बिकाश हुन निकै ढिलो हुन्छ । सञ्जाल पद्धति अपनाउनु अबको आवश्यकता हो । हामी सम्पुर्ण नेपाली युवाहरुको नेपालीहरुको आशा नै यहि छ नवनिर्बार्चित सरकारले यहि पद्धति नेपालको कानुनमा सिद्ध गरोस् । साइबर ल नेपालमा पनि लागु गरोस् ।

प्रबिधिमार्फत नेपाललाई बिकाश गति लिओस् । यहि नै चाहन्छौ, हामी नवयुवाहरु । प्राय अधिकांश समस्याहरुको समाधान अवश्य हुन्छ, समस्या समाधान गर्न हामी लागी पर्नु पर्छ । सञ्जाल ब्याबसय पनि नेपालमा लागु गर्नु नेपाल सरकारको समस्या छ त्यो समस्या सरकारले लागु गर्नुप¥यो । नेपालमा भ्रष्टचारलाई बैध, सञ्जाललाई अबैध नाम दिईरहेको छ । यसले देशमा निकै ठुलो दुर्घटना निम्त्याउछ । यसलाई समाधान गर्नु नै नेपाल सरकारले आफ्नो जिम्मेवारी इमान्दारीपुर्बक पुरा गर्नु हो ।

फेसबुकबाट अवश्य आम्दानी हुन्छ ।

2011-03-08T20:14:00.000-08:00

मेरो फेसबुकबाट आम्दानी आएन, के गर्ने ?

यो त भुलाउने बाटो मात्र हो कि क्या हा ?

फेसबुक बाट दोब्बर आम्दानी कसरी लिने ?

मेरो डलर जति क्लिक गरे पनि उतिको उति नै छ किन हो ?
यस्तो खालको इमेलहरु अहिले मेरो इन्बक्समा भित्रिरहेको छ । वास्तबमा यो प्रश्न आउनु नै केहि कमाउन सिक्नको लागि बाटो हो । मान्छेलाई अरुले पहिले नै सिकाउनु र आफैले भोगेर समस्याको समाधान गर्नुमा धेरै अन्तर पर्छ । मलाई लाग्छ अरुमार्फत पहिले नै सिक्दा सबै कुरा दिमागको मेमोरी मा नअट्न सक्छ । त्यो भएको कारणले गर्दा आफै चिप्लेपछि थाहा हुने भएकोले यो समस्याको समाधानहरु मैले बिस्तारै प्रश्तुत गर्दैछु आशा छ तपाईहरुले ध्यानपुर्बक पढेर काम गर्नुहुनेछ । पहिलो कुरा तपाईको प्रोफाइलमा अरुसँग हातेमालो भएर काम गर्दा अर्निङ पहिलाको भन्दा कम आयो अथबा आउदै आएन भन्ने समस्या हो, यसमा चाहि मुख्य कुरा दुइ तरिकाको हुन्छ १.तपाईको मार्फत अरु कसैले बिना एफिलेशन रजिष्टर गरेकोले, जुन तपाईको फे्रन्ड लिष्ट भित्रको साथीहरुमार्फत भयो भने पनि आम्दानी कम आउछ । २. दोश्रो तपाईको फे्रन्डलिष्टमा कति साथीहरु छ अर्थात तपाईको प्रोफाईल हेर्ने मान्छे कति भिजिटर छ । ३. तपाईको ब्यतिmगत बिबरण कतिको अपडेट गर्नुभएको छ, नयाँ डकुमेन्टहरु कतिको अपडेट गरिराख्नुभएको छ त्यो हेरेर पनि आम्दानी बढ्ने हुन्छ ।
आम्दानी बढाउनको निम्ति तपाईहरुले तलको बुदाहरुलाई ख्याल गर्नुहोस् ।आफ्नो प्रोफाइलमा सकेसम्म धेरै डकुमेन्टहरु अपडेट गर्नुहोस् । आफ्नो ब्यतिmगत बिबरणहरु समावेश गर्नुहोस् । भिडियो, टेक्सट, इमेज बराबरी रुपमा अपडेट गर्नुहोस् । साथी सर्कलहरु ब्ढाउनुहोस् ।
कमाईको लागि साथी सर्कल बढाउन एकदम जरुरी हुन्छ । किनकी फेसबुकमा जुन मल्टिनेश्नल कम्पनिहरुको बिज्ञापन हुन्छ त्यो बिज्ञापन धेरै मान्छेहरुले हेर्नुपर्ने हुन्छ । एउटै मान्छेले त्यो बिज्ञापन १००० पटक हेर्नु र हजार जना मान्छेले बिज्ञापन हेर्नु भनेको हजार जना भिजिटरले बढि जित्छ । हाम्रो नेपाली युजरहरुको एउटा बानी के छ भने कम्पनिले कसरी हामीलाई पेमेन्ट गर्छ यो बिषयमा गहन रुपले बुझेको हुदैनौ र बुझ्ने कोशिष पनि गर्दैनौ । यो फेसबुकको कमाईको रुपमा पनि हामीले बुझ्न सख्त जरुरी छ । ताकि हाम्रो फेसबुक प्रोफाईलमा एक दाया साइडमा धेरै मल्टिेश्नल कम्पनिको बिज्ञापन राखिएको हुन्छ । हाम्रो प्रोफाईलमा साथीहरु कतिको धेरै छ र तपाईको प्रोफाईलको साथीहरुले तपाईको प्रोफाइल कति धेरै भिजिट गर्छ त्यो हेरेर कम्पनिले तपाईलाई पेमेन्ट दिन्छ । जस्तो उदाहरणको लागि एक बहुप्रतिष्ठित मल्टिनेश्नल कम्पनि pizza.com को कुरा गरौ । यो कम्पनीको सुबिधा ग्राहकलाई के छ भन्दाखेरी अनलाइनमार्फत पिजा किन्न सकिने हुन्छ । जहाँ कि बिदेशमा कोहि आफ्नो मान्छे छ भने त्यो मान्छेहरुकोमा आफुले पिजा पिजा डट कम मार्फत अर्डर गरेर पठाउन सकिन्छ । यसले गर्दा पिजा डट कमको ब्यापार बढ्यो । अब ब्यापार अझ बिस्तार गर्नलाई पिजा डटको बिज्ञापन हुन पनि उतिकै जरुरी हुन्छ ताकि अन्तराष्ट्रिय स्तरसम्म पिजा डट कमको ब्यापार बिस्तार गर्न सकियोस् । यो हिसाबले सोसल नेटवर्क कम्पनिहरु फेसबुक टुइटर, माइस्पेस जस्ता कम्पनिहरुमा उनिहरुले लाखौ डलर खर्च गरेर बिज्ञापन दिन्छ त्यो बिज्ञापन तपाईको प्रोफाईलमा डिस्प्ले हुन्छ त्यो बिज्ञापन तपाईको प्रोफाईलको साथीहरुले भिजिट गरेर पिजा किन्यो र उपयोग ग¥यो भने त्यो पिजा डट कमलाई फाईदा हो । अब तपाईहरुमा एउटा कन्फ्युजन के छ भने हरेक साथीहरुले त्यो बिज्ञापन हेरे पछि मात्र इन्कम हुन्छ भन्ने हुन्छ तर त्यो होइन तपाईहरुको हजारौ साथी छ हजारौ साथीहरुले त्यो बिज्ञापन भिजिट नगरी कन तपाईको डकुमेन्ट मात्र हेर्छ भने पनि पिजा डट कमको प्रचारप्रसार भईरहेको छ । पिजा डट कमको वेबसाईट तपाईको प्रोफाईलबाट खोल्छ भने पनि तपाईलाई आम्दानी हुन्छ, अझ त्यो वेबसाईट खोलेर पिजा किने पनि धेरै तपाईलाई धेरै राम्रो कमाई दिन्छ त्यो भएको कारणले यसमा तपाईको काम भनेको सक्दो धेरै साथी सर्कल त बनाउन जरुरी नै छ उतीकै मात्रामा तपाई डकुमेन्टहरु पनि अपडेट हुन जरुरी छ । जति डकुमेन्ट अपडेट गरियो उति राम्रो बिज्ञापन पाईन्छ । त्यसै गरी जति धेरै साथी सर्कल बनाइयो उति राम्रो भिजीटर पाईन्छ । जति भिजिटर पाईयो उति धेरै आम्दानी दिन्छ । यसको आयु भनेको अनिश्चित हुन्छ । तपाईको लाइफ टाइम नै गर्न सक्नुहुन्छ हुन त जोखिम जहाँ पनि हुन्छ । सजिलो तरिकाले तपाई बुझनुहोस कि तपाईले फेसबुकबाट आम्दानी गर्नु र कान्तिपुर, गोरखापत्र प्रकाशनले आम्दानी गर्नु लगभग एउटै हो । एकचोटि सोच्नुहोस् कान्तिपुर पत्रिकाको आयु कति छ कहिले बन्द हुन्छ जस्तो लाग्छ तपाईलाई सामाजिक सञ्जाल पनि यहि हो । कतिले यसलाई ठगीको आरोप पनि लगाउछन् तर त्यो वास्तबमा होइन । म भन्छु यो सम्बन्धी जसले एजेन्टको काम गर्छ त्यो कुरा राम्ररी सिकाउन जान्छ भने त्यो उसको ठगी होइन सेयरीङ गरेर कमाएको आम्दानी हो । अहिलेको एक्काइसौ सताब्दीमा आफ्नो बिचार दिएर त कमाई गर्न सकिन्छ भने यो त एजेन्टले सिकाएबापतको लिएको चार्ज हो । जहाँ कि मैरै कुरा गर्ने हो भने मैले पनि यसको एजेन्ट लिएको छु । मैले एक जनालाई सिकाएबापत उसले मलाई ५० डलर तिर्छ त्यो मेरो सिकाएको चार्ज हो । तर उसले मैले सिकाएपछि उसले काम गरेर मासिक १०० डलर कमाउछ भने त्यो तपाईले कसरी ठगी भन्नुहुन्छ । उसले सिकेको कुरा मनन गरेर काम गर्न सक्नुप¥यो काम गर्न सकेन, समय दिन सकेन त्यो त मेरो समस्या होइन । यो जस्तो सजिलो काम अरु के मा हुनसक्छ इन्टरनेट भयो भने घरमै बसि बसि काम गर्न सकिन्छ । संसारमा असम्भब केहि हुन्न सबै काम गर्न सम्भब हुन्छ । मात्र तपाई हिम्मत गर्नुहोस् । कमाई भएन भनेर चिन्ता नगर्नुहोस् चिन्तन गर्नुहोस् ।

Prashant tamang and Geeta Aley got married life

2011-02-22T23:27:00.000-08:00

Congratulation! Indian Idol, Nepalese Nishan Happy Married Life.

I am proude to prashat tamang. He is very intelligent and active person of Nepal. He handle everything. He have good power and his management power is wonderful. I am so happy because he prove in india, Nepali people is very active and good person.

In this time he got married life. He started one life with his spouse. I think she is better then other girl. I don't about her biography. I just know she works at airline company. Anyway happy married life.

One article copyright by gorkhatimes.com

One may call it the week of Indian Idols in Dimapur. On February 14, it was Indian Idol Sreeram Chandra and finalist Bhoomi Trivedi along with the Dewey’s band who enthralled the Dimapurians for a special valentine treat at DDSC Stadium.
This time it is Indian Idol 3 Prashant Tamang who is making news for other reasons and not for a musical concert.Rumors were in the air when Prashant Tamang landed in Dimapur on February 13 for his wedding reception and it was held today at Niathu Resort, 6th mile Dimapur. A host of relatives, friends and well wishers of the couple attended the grand reception which started at 2 pm. The 27 year old Prashant Tamang who even celebrated his valentines day here at Niathu Resort as reported became a brother-in-law of the Nagas since June 16 2010, when he tied the knot with Martha Aley (Geeta) at Guwahati. Hearing from reliable sources, the reception which was slated at the end of last year was delayed since Prashant Tamang had commitments for a lengthy European Tour.Since winning the Indian Idol, Prashant Tamang has also released an album of his own and two films namely Anga Loma and Gurkha Paltan which were super hits in Nepal.The 25 year old Martha Aley, familiarly known as Geeta was born and brought up in Kohima, where she did her schooling from Little Flower School and completed her HSSLC from Livingstone Higher Secondary School, Dimapur, and graduated from SD Jain. She later went on to work as a flight attendant in a reputed Airline.The couple is slated to leave Nagaland on February 18. They will reportedly settle down in Darjeeling.

एउटा नयाँ ब्याबसयको नयाँ अनुभब

2011-02-16T19:12:00.000-08:00

यो भन्दा एक हप्ता अगाडि दिएको मेरो मित्र लोकको सहकार्यमा एउटा नयाँ ब्याबसय फेसबुक आम्दानीको लागि बिज्ञापन दिएका थियौ । लोकल र राष्टिय दैनिकमा बिज्ञापन दिएको प्रतिक्रियाहरु भरपुर मात्रामा फोनहरु आयो कोहिलाई आश्चर्यचकित पनि नभएको होइन भएकै हो । फेसबुकबाट पनि आम्दानी हुन्छ र भन्नेमा । तर आम्दानी नहुने होइन हुने हो छिटो एबम छरितो तरिकाले आम्दानी हुन्छ । यो प्रथम पटक नेपालमा लागु गरिदै छ । धेरै प्रमाणित कागजात पनि फेला परियो र कमाउनको लागि शुन्य जोखिममा गर्न सकिने छ । केहि प्रश्नोतरहरु मैले समावेश गरेको छु । तपाईहरुले पढ्न नभुल्नु होला ।

फेसबुकबाट कसरी आम्दानी हुन्छ ?

तपाईले जब नेपालको ग्रुपसँग एफिलेशन मेम्बरसिप लिनुहुन्छ तब तपाईले आफ्नो फेसबुक प्रोफाईल बनाएर Text, Image र Video Upload गरी अरुले आफ्नो प्रोफाइल जति समय दिएर भिजिट गरियो त्यति नै आम्दानी हुन्छ ।

एफिलेशन भन्नाले के बुझिन्छ ?

एफिलेशन भनेका तपाईले यो कम्पनिमा काम गर्नको लागि निश्चित नियमहरु पु¥याएर काम गर्नुपर्ने हुन्छ त्यो हो कम्पनिको एफिलेशन यो एफिलेशन लिनको लागि एजेन्टहरुको नियमअनुसार हुन्छ । कम्तिमा ३० डलरदेखि ४० डलरसम्म न्युनतम चार्जहरु लाग्ने गर्दछ ।

एफिलेशन लिएपछि बर्षमा कति तिर्नपर्ने हुन्छ ?

एकपटक एफिलेशन लिएपछि लाइफटाइम काम गर्न सकिन्छ ।जो पनि साथीहरुलाई यसमा एड गरेर प्राफाइल भिजिट गराउन सकिन्छ ? यसमा जोकाहिलाई एड गर्न पाइदैन यसमा मात्र एजेन्टले एफिलेशन गरेको मेम्बरहरुलाइ मात्र एड गरेर काम गर्न पाइन्छ ।

कम्तिमा र बढिमा कति जति कमाउन सकिन्छ ?

कम्तिमा एउटा कमेन्टको लागि $0.10 र एउटा भिडियो फुल हेरिदियो भने तपाईले १ देखि २ डलरसम्म आम्दानी गर्न सक्नुहुनेछ । युट्युबको भिडियो लिंक गराउन सकिन्छ ? सकिन्छ ।

यसमा एक दिनमा कति समय खर्च गर्न सकिन्छ ?

यसमा यति नै समय खर्च गर्न सकिन्छ भनेर त किटान काट्न सकिदैन र्। तर पनि यसलाई पार्ट टाइम ब्याबसय संझन लायक छ । त्यसो हुदा प्रत्येक दिन १ देखि २ घण्टा सम्म समय खर्च गर्न सकियो भने ठिक हुन्छ । त्यसो हुदा तपाईले एक दिनमा ३ देखि ४ डलरसम्म आम्दानी गर्न सक्नुहुन्छ । मासिक आम्दानी १०० डलरसम्म हुन्छ ।

कति डलर पुगेपछि आफ्नो आम्दानी लिन सकिन्छ ?

कम्तिमा २५ डलर पुगेपछि वेष्टर्न युनियन मनि ट्रान्सफरबाट लिन सक्नुहुन्छ ।

यि माथिको प्रश्नोतरहरु यो फेसबुक ब्याबसयको गाइडबुक मान्न सकिन्छ तपाईहरु जसले बुझ्न चाहनुहुन्छ । सिधै सम्पर्क पनि गर्न सक्नुहुन्छ । सम्पर्कको लागि anuzkulung@gmail.com मा सम्पर्क गर्नुहोस् र इच्छा छ भने घरमै बसि बसि काम गरेर आम्दानी गर्न पछि नपर्नुहोस् । मेरो तितो अनुभब नेपालमा समयको महत्व नबुझ्ने धेरै नै ब्यतिm पाएको मैले पाए । हुन त कतिपय अवस्थामा म पनि त्यो ब्यतिmको हुलमुलमा इमेल गर्नेको लस्कर मैले धेरै पाए । इमेल पछि मैले सिधै सम्पर्क गरेर बुझ्न आउनुभन्ने खबर दिएपछि बुझ्न आउनेको लस्कर खराब देखे । ताकि मैले सोचेभन्दा हजारौ गुणा फरक पाए । एक जना ब्यतिm जसलाई मैले शनिबारको दिन ९ देखि १० बजे बिहानको समय छुटाईदिएको थिए । तर त्यो ब्यतिm शनिबार नआइकन आइतबार बिहानको ठिक त्यो समयमा पो मलाई फोन गरेर म त तपाईको अफिसनिर छु मेरो समय छैन बुझ्न आएको भनेर फोनमा फतफताउन थाले । त्यसपछि मलाई केहि सनक चढ्यो यहाँ म कसैको लागि भनेर उनिहरुको समयमा बुझाउन बसेको राजा हैन र मैले भने इच्छा लाग्छ भने अर्को समयमा आउनुहोला । म कुनै ठुलो ब्याबसायि हैन म मात्र अनलाइन ब्याबसयि गर्ने मान्छे । दिनहु मेरो अगाडि ल्यापटपमा मल्टिनेश्नल कम्पनिको काम गर्नु पर्छ । योभन्दा अगाडि मैले गुगलको कमाईबारेमा पढाउने गर्थे पढाउने कुरामा मैले सफलता हासिल गर्न सकिन । मात्र मैले पाए, ठगको आरोप । मैले सिकाउन नसकेको होला र म ठग भए । तर म यति चाहि भन्छु कि गुगलबाट आम्दानी भएन भने म अनलाइन ब्याबसय सधैको लागि छाडिदिन्छु । र मैले पढाउन छोडे र आफै मात्र गर्दैछु गुगलको काम पनि । पछिल्लो क्रममा फेसबुकबाट आम्दानी गर्न सकिने भएकोले गुगलको दोब्बर आम्दानी यसमा हुने भएकोले म यसमा पनि काम गर्दैछु । कमाई एकदम राम्रो छ । मेरो एउटै मात्र अनुरोध के भने सबै इन्टरनेट प्रयोगकर्तालाई तपाईमा यदि इन्टरनेटप्रति बिश्वाश छ भने कमाई पनि गर्न सकिन्छ भन्ने बिश्वाश पनि गर्नुहोस् र फेसबुकबाट पनि आम्दानी गर्न सकिन्छ भन्ने कुरामा ढुक्क भएर एफिलेशन लिई अगाडि बढ्नुहोस् । तपाईलाई शुभकामना ।

You can earn by facebook......Now

2011-02-10T06:25:00.000-08:00

सबैलाई नमस्ते ।

समय त कहिले पनि एकैनाशको नहुने रहेछ । हरेक समय फरक पनि हुने रहेछ । यो बदलिदो समयमा इन्टरनेटको झ्यालबाट यो दुनिया चिहाएर काम गर्दा आनन्दको अनुभुति त कसलाई हुदैन र । यो समय नै यस्तै छ । आज तपाईहरुलाई अर्को नयाँ कुरा जानकारी गराउन जादैछु । आजकल हरेकले उतरपुस्तिका चलाउने गरेको छ । त्यो भनेको चाहि फेसबुक भनिन्छ क्यारे । अहिले तपाईको लागि भनेर फेसबुकबाट आम्दानी हुने सिस्टम पनि राखिएको छ । तपाईले अब तपाईको फेसबुक प्रोफाईलमा तपाईकै साथीले कमेन्ट गरिदियो भने कम्तीमा पनि $0.10 देखि माथि कमाउन सक्नुहुन्छ । त्यति मात्र होइन तपाईले जुन आफ्नो फोटो फेसबुकमा अपडेट गरेर राख्नुहुन्छ त्यति फोटो तपाईको साथीले हेरिदिएबापत आम्दानी गर्न सक्नुहुन्छ । त्यसैले फरक यति हो कि तपाईले नेपालको एफिलेशन केहि कम्पनिहरुमार्फत आफ्नो इमेल आइडि दर्ता गरेर यसमा काम गर्नुभयो भने महिनामा सय डलर भए पनि हाम्रो लागि एउटा पकेट मनि त हुन्छ । एफिलेशन दर्ता गर्नको निम्ति सोर्स भेट्नलाई तपाईलाई मैले सजिलो उपाय दिन्छु यहाँ इमेल गर्नुहोस् anuzkulung@gmail.com ।

यसमा तपाईले आफ्नो नाम, फोन नम्बर र बस्ने ठाउ इमेल गरिदिनुस् । तपाईलाई जानकारी कलसेन्टरबाट गर्छ । अरुभन्दा बढि तपाईले यदि तपाईको फेसबुक प्रोफाईलमा यदि युट्युबको भिडियो राखेर आफ्नो साथीलाई हेराउन लाउनुभयो भने तपाईलाई कम्तिमा १ डलर आम्दानी हुन्छ । जम्मा २५ डलर पुगेपछि वेस्टर्न युनियनबाट लिन सक्नुहुन्छ । शुभकामना तपाईको लागि ।

सम्भावित ग्राहक खोज्न मुस्किल ।

2011-01-25T20:41:00.000-08:00

भन्छन् मान्छेले केहि गर्न केहि न केहि त्याग्नु पर्छ । अहिलेको जमानामा पैसा नभई केहि पाइदैन । पैसाले पैसा बनाउन सिकीएन भने गाह्रो हुन्छ जिउन । म पनि यसैको भुक्तभोगी पो परे त ।
के भयो कि धरान आएको म एक हप्ता भइसक्यो तर पनि यो बीचमा काम नबनेको होइन । धरान देबिगाउमा आएर यहाँको मेरो ठुलबुबा आमासँगै रहेर यहाँकै साथीहरुसँग आफ्नो काम गर्न पाउदा म एकदम खुसि लागेको छ । म स्वतन्त्र ब्यापार गर्न लागेको मान्छे । के भन्छ कम्प्युटर इन्टरनेटको एउटा ब्याबसय सञ्चालन गर्न यहाँ लम्पसारिएकोछु ।
स्पिक एसिया अनलाईन कम्पनि सिंगापुरको एउटा नितान्त सर्भे कम्पनि हो । यसले १० हजार जना नेपालीहरुलाई पुरा सुरक्षासँगै रोजगारी दिने ब्याबस्था गरेको छ । ति दश हजारमा म पनि परेको छु । अहिले ११ सय मात्र छ । बाकी १० हजारमा अझै पनि बाकी नै छ । तपाईहरुले पनि एकबर्षको लागि कम्पनिको कन्ट्रयाक्ट किनेपछि महिनाको ६ हजार केहि बिनाकाम नै कमाउन चाहनुहुन्छ भने मलाई सिधै सम्पर्क गर्नसक्नुहुनेछ । अब १८ हजारको डबल, तेब्बर चौबल कति सकिन्छ लगानी गर्न आफुल लगानी गरेर मासिक रु.६००० को दोब्बर, तेब्बर, चौबल कमाउने अवसर छ । त्यहि भएर १० हजार जनाको लगानीको पुरा सुरक्षा सहित यो अवसर नेपालमा आएको छ । यसमा बिनाकाम नै यो कमाई गर्न सक्नुहुन्छ । काम त हुन्छ तर तपाईले गर्न पर्दैन बिनाकाम नै कमाई हुन्छ ।
धरानमा मैले ४ दिनभित्र १० जनाभन्दा बढि लगानीकर्तालाई यसमा सामेल गराएको छु । न्युनतम रु.१८००० लगानी गरेर मासिक रु.६००० अर्थात बार्षिक रु.७२,००० कमाउने अवसर नेपालीको नौलो हो । अरु क्षेत्र हेरि । किनकी त्यो बिनाकाम नै कमाई हुन्छ ।

नेपालमा पढाईको अर्थ जागिरमा भाग्यचिठ्ठा ।

2011-01-10T23:20:00.000-08:00

यति खेर भन्ने हो भने म डिप्लोमा सेकेन्ड इयरको परिक्षा दिएर बस्ने मान्छे हँु । तर के गर्ने बाध्यता भनौ कि के भनौ नेपालको परिवेश नै यस्तै भएको छ न त पढ्नेलाई जागीर छ न त कमाएर गर्न सक्ने कुनै त्यस्तो गुणस्तरिय काम नै । यहाँ काम छ कि त ढलाई गर्ने, कि त पसल थाप्ने । अनि के गर्नु हबिगत त उहि हो । जब प्लस टु सकियो अनि लागिय अनलाई जब तिर, काम पनि गरियो गोराहरुले बनाएको वेबसाइटको प्रचार प्रसार गर्न तिर उहि त हो मार्केटिङ । इन्टरनेट मार्केटिङ ।
त्यसैलाई समय दिदा दिदै पोखरासम्म बगाएर लग्यो यो बालकलाई । अनि उतैतिरको पश्चिमेली संस्कृतिले आफ्नो पन पनि बगाउदै लग्यो । पहिले काठमाँडौ हुदासम्म के गरौ त नि भनेर बोल्ने मान्छे म नै अहिले त्यो बाक्य बोल्दा क्याराम् तानि भन्ने पो भैसकेछु । पोखराको हावापानीले मलाई खुब मज्जाले मोहनी लगायो तर नानीले त हैन है फेरी ।
यहाँ जिएफ बिएफको फेसनै छ । लाहुरेहरुको बासिन्दा बढि छ । फराकिलो सडकमा नवजवान केटाहरुले बाइक कुदाको देख्दा आङसिरिङग भएर आउछ । आफु त एघार नम्बरको गाडि चढिन्छ । केहि डर छैन । न त दुर्घटनाको डर न त अरु केहि को नै ।
अहिले पो बल्ल पोखराको पि एनमा भर्ना भइयो । सोचेको थिए, कमर्सबाट प्लस टु सकेपछि अंग्रजी साहित्य बिषय पढ्न पाइन्छ भनेर तर त्यो त काम नै लागेन फेरी एघारको पढेर मात्र पाइने रे लौ खा त्यसो भए । जनसंख्याबाट दिनु पर्ला नि भनेर मैले पनि त्यहि बिषयमा फिट गरिदिए अब चाहि माष्टर जसो तसो सक्नु परे भा कतै आइहाल्छ कि भाग्य चिठ्ठा ।

बोलेर कसैको जीबन बदल्न सकिन्छ भने बोलिदिनुहोस् ।

2010-12-27T21:18:00.000-08:00

......नेपालमा अहिले सञ्जाल ब्याबसयको चलन बिस्तारै भित्रिरहेको छ । जहाँ कि मानिसहरु यसमा धेरैले कमाए पनि, कति त घर न घाटको भए पनि । कुरा यति नै हो कि नेपालमा यो ब्याबसयको बारेमा १०० प्रतिशतमा ३० प्रतिशतले मात्र बुझेको छ । यहाँ चलन छ पैसाको हुन त यो ब्याबसय पैसा कमाउनलाई पनि गरिन्छ तर यति मात्र हो कि ब्याबसय गर्न प्रोडक्टसँग निहित रहन्छ ।
यो ब्याबसय एउटा स्वतन्त्र ब्याबसय हो । जहाँ कि गर्न मन लाग्यो गर्न सकिन्छ गर्न मन लागेन नगरे पनि भयो । कमाई भईराख्छ । यो ब्याबसयबाट कमाउनलाई कोहि पनि मान्छेले मात्र धेरै कमाउन सक्दैन हरेक मानिसले उ आफ्नो समयमा दुःख गर्छ र कमाउन सफल हुन्छ । तर हामी अलि अबुझ छौ । आफु जब यो ब्याबसयमा भर्ना भइन्छ तब कोह आफ्नो माथिको मान्छेले कमाएको मात्र देखिन्छ । उसको हातमा चेक को चेक मात्र देखिन्छ तर उसले जब भर्ना गरेर त्यहाँ देखि उता काम गरेको संघर्षको चाहि अध्ययन नै गरिदैन अनि कहाँ बाट भइन्छ सफल । इश्र्या गरेर मात्र भएन त्यो माथिको मान्छेले गरेको संघर्ष जति आफुले पनि काम गरेर चेक खाने प्रण गर्नु प¥यो ।
अर्को कुरा म पनि यो ब्याबसयको एक हिस्सा बन्न पुगे । तर मैले नेपालमा भित्रिएको नाम चलेको सञ्जाल ब्याबसय चाहि गरेको छैन । युनिटि, गोल्ड क्वाइस्ट, रोबियस, हर्बो जति सुकै पनि छन् तर मैले हात हालिन । मलाई गर्ने हिम्मत पनि भएन । म अहिले पनि सतप्रतिशत नेटवर्क ब्याबसयमा अध्ययन मात्र गर्दैछु । नेपालमा जसको अलि धन र पैसा छ, त्यो मान्छेले यस्ता ब्याबसयमा लगानी गर्न डराउदैनन् त्यसले अगाडि लगानी गर्छ । त्यसपछि जब धनि धनि मान्छेहरु यो ब्याबसयमा लगानी गरे अझ धेरै पैसा कमाउछन् अनि पालो अलि धनि भन्दा कम ताकि मध्यम स्तरको मान्छेहरुले यो ब्याबसयको बास्ना थाहा पाउछन् अनि कमायो उनिहरुको पालो । अन्तिममा पर्ने त उहि हो न्युन स्तरको मान्छेहरु जो अलि बिकट ठाउँतिर भयो । उनिहरुसँग लगानी गर्ने आर्थिक अवस्था कम हुन्छ । उनिहरुसँग यो ब्याबयको बारेमा नीतिनियम पुर्बक काम गर्ने ज्ञान पनि अत्याधिक कम हुन्छ । अनि के भयो त ? मात्र उनिहरुसँग ज्ञान हुन्छ । १५००० तिरेपछि महिनाको तिन लाख कमाई हुन्छ । सोझो मान्छे सोझो बुझाई परेपछि गाई, भैसि, बाख्रा, बेचेर भए पनि भर्ना हुनु परेन । अब कसरी चल्छ त्यो सोझो बुझाईले यो ब्याबसय ।
त्यहि भएर पनि नेपालमा नेटवर्क ब्याबसय नचलेको । मैले अहिले भर्खरै केहि हप्ता अगाडि टेन्स भन्ने कम्पनिमा भर्ना गरेको छु । किनकी त्यो नेपालमा चल्ने र धेरै लामो समयसम्म टिक्ने सम्भावना पनि छ । हामीले यो ब्याबसयमा हाम फाल्दा कम्पनिको प्रोडक्टलाई ध्यान दिनुपर्छ जहाँ कि त्यो प्रयोग गर्दा हामीलाई फाईदा होस् । त्यसैगरी अरुलाई प्रयोग गर्न सल्लाह दिदा आम्दानी पनि । हामीले उनिहरुलाई त्यो कम्पनिको प्रोडक्टको बारेमा बोलेर उनिहरुले प्रयोग गरी फाइदा भई हामीलाई असिमित आम्दानी भयो भने किन नबोल्ने । बोलेर नै यो संसार टिकेको छ नि है न र ? महात्मा गान्धी, हिटलर, पण्डित, मदन भण्डारी जस्ता ब्यतिmहरु बोलेर संसार कति केके भयो । आज यो ब्याबसयको बारेमा बोल्दा र अरुलाई फाइदा हुदा किन नबाल्ने ।
सबै कुरालाई सकरात्मक रुपले हेर्न प¥यो । खाली इश्र्या गरेर मात्र भएन । संसारमा धनि मान्छेहरु मध्ये सबैभन्दा बढि मान्छेहरु नेटवर्क ब्याबसयीहरु छन् । अनि के उनिहरु भएर धनि भए त ? उनिहरुलाई कसैले ठगेको छ ? उनिहरुले गलत प्रोडक्टको प्रचार गरेको छ ? उनिहरुले परम्परागत ब्यापारलाई परिबर्तन गरेर सामुहिक रुपमा काम गरेको छ । यो नै हो नेटवर्क ब्यापार कसैले यो ब्याबसयको बारेमा गलत प्रचार ग¥यो भने समय कहिले पनि परिबर्तन हुन सक्दैन धेरै नै तल पर्छ ति ब्यतिmहरु ।
त्यहि भएर समय अनुकुल चल्न जरुरी छ । तपााईलाई एउटा अनलाइन सर्भे कम्पनिमा काम गर्न चाहनु हुन्छ भने सम्पर्क गर्नुहोस् नेपालमा बिस्तारै भित्रिदै छ । आफ्नो प्रति आजै सुरक्षित गर्नुहोस् ।

You think always positive

2010-12-25T18:41:00.000-08:00

You know, we are living in a whole glob. In that young age time you have to think about your career. Everything is possible as everywhere, if you want. If you want Big future you can make. You have to do something, You have to do exercise about motivative thinking. If you think big, you can get big achievements also.
You have to gather your power. Your power will use exact point. You have talented but the talented will be used at exact points of view. Then you get more of more success. You can make much more money in just 60 hours. You get Rs.6000-Rs.60,0000/- above income in Nepal. First you have to test.
-Think positive
-Create different useful plan
-Make strategy
-Make deep friends
-acheave your goals
-Make Masterplan
-Consult with your seniour
-Don't give up
It is just sample motivation tips.you get more of more books. If you want to make more money you can mail me and you can send anuzkulung@gmail.com and call me my cell number is 9779806500404.
Thankyou best of luck

आफ्नो ब्लग भर्नुभन्दा अर्चनाको ब्लग पढ्नु उपयोगी

2010-12-15T17:43:00.000-08:00

आज त धेरै दिन नै बिति सक्यो । मान्छेहरु अल्छे हुदा कति सम्म अल्छे हुदा रहेछ । यो भन्दा निकै महिना अगाडि मैले आफ्नो ब्लग अपडेट गरेको थिए । धेरै भयो नलेखेको । दशै अगाडि देखि नभरेको राम राम राम ।

आज त पौष १ गते भईसक्यो । काम पनि छैन फुर्सद पनि छैन भनेजस्तो । ल्याप्टप साथमा हुदा हुदै पनि आफुले केहि इन्फरमेसन अपडेट गरेर बाड्न पनि सक्दैनस् है तैले भन्दै कोहि साथीहरु म्प्रति आक्रोसित हुन्छन् ।

हुन पनि यो फुत्चेलाई चारसुर भ्याउनुपर्ने हुन्छ । बिहान उठ्, म्युजिक जा, अफिसको होमर्क गर, अफिस जा, लेक्चर दे, फर्कि, फेरी म्युजिक जा, करा सा रे ग म.....यमन राग, देश राग गा.....

अनि त थाकेर भुतुक्कै । खान पनि थकाईले कोहि बेला मन लाग्दैन । तर आफुभन्दा सिनियरहरुको ब्लग भ्रमणको प्रेरणाले आफुलाई पनि ब्लग अपडेट गरिहाल्न मन लाग्यो । दशै तिहारमा धरान, आफ्नो पहाडि थलो संखुवा सभा तिर १ महिना पन्ध्र दिन जम्मा समय मिलाएर गइयो । त्यहाँको कहानी बेलिबिस्तार गर्दै गरौला ।

यो पनि अग्रणी दिदी अर्चना श्रेष्ठको ब्लग भ्रमणले लेख्न बाध्य बनायो । अनि बधाई त अर्चना श्रेष्ठलाई उहाँले अब गुगलको कमाई पनि समाज सेवामा जिम्मा दिने बाचा गर्नुभएको छ । धेरै भन्दा धेरै नेपाली युवाहरुले यसरी गुगलबाट कमाई गरेर समाज सेवामा हाल्ने हो भने त नेपाल कस्तो होला । त्यहि हो www.archanashrestha.blogspot.com बाट मैले धेरै कुराहरु सिक्ने अवसर पाएको छु । धेरै धेरै अपडेट गर्दै गर्नुहोला अर्चना दिदि ।

तिम्ले माया......

2010-08-25T10:10:00.000-07:00

तिम्ले माया नगरेर के भयो र
तिम्ले साथ नदिएर के भयो र
म त माया गर्छु तिमीलाई
माया गर्छु गरिरहन्छु तिमीलाई ।

अर्कै डोली चढे पनि अर्कै सिउदो भरे पनि
मर्दैन है मेरो माया म आफु नै मरे पनि
तिम्ले खुसि नदिएर के भयो र
तिम्ले माया नगरेर के भयो र
म त माया गर्छु तिमीलाई
माया गर्छु गरिरहन्छु तिमीलाई

हिजो जति माया गर्थे आज पनि उति गर्छु
जति टाढा रहे पनि माया गरि बरु मर्छु
तिम्ले सुखी नदिएर के भयो र
तिम्ले माया नगरेर के भयो र
म त माया गर्छु तिमीलाई
माया गर्छु गरिरहन्छु तिमीलाई

शब्द÷सँगीत÷स्वरः अनुज कुलुङ “जीतेन”
न्युरोड पोखरा
मितिः २०६७÷०४÷०८

कस्तो नमिठो समय......

2010-08-25T10:01:00.001-07:00

जिन्दगीले यहाँसम्म डो¥याएर ल्यायो । कहि कतै हन्डर पनि खाइयो कहि कतै ठक्कर पनि, कहि कतै धोका पनि अनि कहि कतै भने सुख पनि भएकै हो । काचो भए पनि अलि अलि त छिचोल्न सक्छु वास्तबमा जिन्दगी के हो भनेर । आफुलाई कहिले काहि सम्हालीन नसक्दा कतै गलत पो गरिराखेको छु कि जस्तो पो लाग्न थाल्छ तर पनि के गर्ने संघर्ष गर्नु मेरो लागि बाध्यत आईप¥यो । यो नगरी भोली यो संसारमा पाईला टेक्न पाउने हो कि नपाउने एकदम दह्रो चुनौती आउछ । त्यो भएको कारणले म अहिले यो नमिठो संघर्ष अनि गाह्रो चुनौतीलाई छिचोल्न हम्मे हम्मे परेको छु । यसलाई छोड्नको लागि मैले जिन्दगीबाट बिदा लिन पर्छ अनि अर्को संसारको खाजी गर्नुपर्ने हुन्छ ।

एक दिन म क्लासमा लेक्चर दिदै थिए । एउटा बिधार्थी जो चाहि म भन्दा ५ बर्ष जेठो अनि पढाई पनि माष्टर सकाउन लागेको रहेछ । उसले मलाई एउटा प्रश्न खडा गरिदियो हजुरको उमेर कति भयो ? मैले सहजै उतर दिए १९ बर्ष हुनलाई दुई महिना बाकी छ । उसले आफ्नो निधार खुम्चाएर हैन यति सानो उमेरमा तपाईले एउटा नयाँ ठाउँमा आएर कसरी डिलीङ गर्न सक्नुभएको ? उ चकित त पर्दै थियो । अर्को तिर म भने आफ्नो आत्मबल नै घट्ला जस्तो पो लाग्यो ।

अनि मैले सामान्य उतर दिए । “हैन आफ्नो हातमा सिप भए पछि त सकिहालिन्छ नि । तपाई पनि कुनै पनि बिषयमा त चुस्त नै होला त्यसलाई उपयोग गर्न ठाउँ पो नपाउनुभएको । अब मेरो त नयाँ तरिकाको प्याकेज छ त्यो सम्बन्धि मलाई थोरबहुत ज्ञान भएकोले चलाउन त कुन ठुलो कुरो भो र” ।त्यो बिद्यार्थी मलाई केहि उचालेर बोलेजस्तो लाग्यो “तपाईले यो देशमा केहि छोडेर जानुहुन्छ जुन अनन्त दिनसम्म पनि अबिष्मरणिय रहन्छ” ग्वाजेले कस्तो कुरा गर्छ बा मैले छोडेर के जाने सबले छोड्छन् नि । त्यो मान्छेले माष्टर पढेको भन्नु जस्तो मात्र लाग्यो बरु म १२ पढेको नै ठिक छु कि जस्तो पनि लाग्यो । यस्ताले कसरी देशमा केहि गरिखालान् त । म आफैलाई सोच्दै थिए के म पनि त्यस्तै नै त हैन ?

नयाँ ठाउँ पोखरा मा आएर मैले आफ्नो कर्म कोर्ने परिश्रम गरेको छु । यो ठाउँ उतिकै त प्यारो र रमणिय छ । यसमा यो इन्टरनेटको दुनियामा दौडाउन युवा पिडिलाई सिकाउन खाजीरहेको छु । जादैछु थाकेको छुइन । कति हिड्न सक्छु कतिलाई डो¥याउन सक्छु त्यो भनेको त समयले नै बताउछ । हेर्दै जाउ......

मेरो दृश्य अघि पछि राजकुमार बगर

2010-07-31T04:08:00.000-07:00

मैले गीत गाउन सानो देखि नै थाले । कक्षा ४ पढ्दा गाउँको सरकारी स्कुलमा साप्ताहिक कार्यक्रम हुन्थ्यो । साप्ताहिक कार्यक्रममा भाग लिएर गाएको त्यो गति अझै मेरो मानसपटलमा ताजै छ । “जीतेन राईको उड्दै आयो हवाई जहाजा” । त्यो बेला मेरो नाम पनि जीतेन राई नै थियो । त्यति खेर गाउँको एक जना युवा जो हेर्दा खेरी लाटा सरी देखिन्थ्यो तर मान्छे चाहि २ जना बिहे गरेर ब्यबहार चलाउन सक्ने खुब मिजसिला र बिबेकशील ब्यतिm थिए । सुर्य नारायण राई अझै पनि त्यो दाईको याद झल्झल्ती आउछ । उ दाई नै त्यो स्कुलको तत्कालीन पिवन थियो ।

उहाँले कार्यक्रमलाई सञ्चालन गर्नुभएको थियो । सायद त्यहि देखि नै म प्रभावित भएको हुन सक्छु । मलाई गीत भन्ने बितीकै अनि सँगीत भन्ने बितिर्कै अति नै लालयित हुने त्यहि बानी सिको गरेर जन्मेको १ दशक सम्म पनि भुल्ने साहष नै भएन । एक दशक पछि पनि सँगीतको “स” सम्म पनि सिक्ने मौका जुरेन । त्यो दशक अघि नै बुबाको चिर्लिम च्वाट स्वाहा भए पछि मेरो जीबन त सँगीतको “स” सिक्ने तिर त गएन बिहान बेलुकी पेट पुजा गर्ने भन्दै खेतबारी तिरपो जय बम भोले गर्दै कोदालोको सहाराले जमिनमा भीख माग्न प¥यो ।

सँसँगै एक दुई अक्षर ठिमाउने मेसो पनि गर्दै आईयो । अहिले त्यो दशक पार गरेर दाश्रो सत्र हिडिरहेको छु बेला भने भर्खर सँगीतको अक्षर चिनारी क, ख, ग लेख्ने घोक्ने र रट्ने काम गरिरहेको छु । बाह्रखरी कहिले जानी सक्नु । बाक्य कहिले बनाउन सिक्नु । अनि फेरी कसरी आफ्नै तौर तरिकाले पढ्न र लेख्न जान्नु । मुस्कील लाग्छ तर के गर्ने । मैले गीत गुन्गुनाउथे । एक ताक प्रदिप कुलुङ साइनोले काका पथ्र्यो । उहाँको करिब ३ बर्ष जति सँगत गरियो होला । अहिले पनि उहाँको सँग तगर्न त छाडिदैन । उहाँबाट नै प्रभावित भएको ठान्छु ।

सँगीतको आँखाबाट उहाँ पनि अन्धो नै हुनुहुन्छ समय पनि मेरो पो एक दशक पुरा भयो तर उहाँको त ३ दशक नै पुरा भईसक्यो के गर्ने उहाँको लागि यो दुर्भाग्य नै भनौ । उहाँको माध्यमबाट पनि सुगम सँगीतका शब्दहरु आकल्न मौका मिल्थ्यो । उहाँले ओकल्ने शब्दहरु प््राांय भाबपुर्ण हुन्थ्यो । उहाँले ओकल्ने गीतका गीतकार, सँगीतकार कण्ठै हुन्थे । मैले पनि त्यहि सिको गरे क्यारे । त्यसरी नै गाउँदै जादै गर्दा मेरो अन्धाधुन्धामय एक्लौटी गीतको शब्दहरुमा च्वास्स पेच पु¥याउने शब्दहरु ग्ुन्गुनाउथे । मैलृे ति शब्दहश्र मानसपटलमा खप्टाई खप्टाई राखेको छु । फुलको डाली काटेर, एता कुलो काट्दा खेरी, चमेलीको फुलझै .....यो प्रेम भाबमा डुबेको गीतका शब्दहरु मलाई औधी मन पथ्र्यो । अनि मैले यि शब्दहरु कसले लेखेको होला भनेर प्रश्न सहित मेरो गीतको डायरी प्रदिप बाबुकहाँ तेर्साई माग्दा उहाँले डायरीमा गीतकार राजकुमार बगर भनेर लेखिदिनुभयो । चकित परे खोलाको बगर ? कि जात नै छ ? कसो हो भनेर खानतलासी गरिमाग्दा राजकुमार मगर उर्फ बगर हो । अहो रहर पनि के होला हाम्रा अग्रजहरुको उर्फ बगर......गीत सुन्ने बितीकै बगरको बास्ना मेरो जिब्रोमा ¥यालसरी झुन्डीन्छ । धेरै गीतहरु बगरको मात्र ओकलीराख्दा बुढो कस्तो चाहि छ भनेर कौतुहलता पो एक्कासी जाग्न थाल्यो । पक्कै निकै बुढो छ, दाह्री जुँगा पनि होला सरी लागेको थियो । सयोगबस धेरै समयपछि त्यो समय पनि पो जु¥यो । हाल म सँगीतको औपचारिक शिक्षा सयपत्रि सँगीत प्रशिक्षण केन्द्र न्युरोड पोखरामा सिक्दै छु । त्यहाँ मलाई आफ्नो क्षमताले नै भनौ या के भनौ निःशुल्क रुपमा सँगीतको शिक्षा लिन मौका मिलेको छ । र त्यहाँ हरेक शनिबार साप्ताहिक कार्यक्रम पनि हुन्छ ।

त्यो कार्यक्रम संचालन पनि म नै गर्छु । एक दिन त्यस्तै कार्यक्रममा एक जना डल्ले डल्ले मोटे मोटे अनि बुढोहरुको प्रयोगी छाते टोपीको पहिरनमा कालो ज्याकेट, कटनको पाइन्ट लगाएको र हातमा कालो झोला झुन्ड्याएर कार्यक्रम हलको ढोका नजिक कुर्सीमा थ्याच्च आसन गर्नुभयो । साथमा गीतकार सुमन श्रापीत पनि आउनुभएको थियो । श्रापीतलाई भने मैले पहिले देखिनै देखेको हुनाले उहाँलाई नै त्यो ब्यतिmको परिचय खुलाउन आग्रह गरे त उहाँ नै पो हुनुहुँदा रहेछ ....मेरो प्रिय गीतकार राजकुमार मगर उर्फ बगर त । म त अलमल्ल परे यस्तो हाम्रो सानो साप्ताहिक साँगीतिक कार्यक्रममा पनि उहाँजस्तो बरिष्ठ गीतकार उपस्थीत हुनुहुँदा ।

बगर दाई सोचेभन्दा धेरै फरक पो पाए मैले त । निकै आनन्दले गफमा मस्त हुने मौका मिल्यो त्यस्तो ब्यतिmसँग पनि । उसै त आफ्नो प्रिय गीतकार । मेरो संयोग भनौ के भनौ दृश्य अघि पछि नै बगर मान्छे जस्तो गीत पनि उस्तै रसिला र भरिला लेख्नु हुदा रहेछ त्यस्तो मान्छेसँग पनि भेट हुने मौका पाइयो अब मेरो अन्तिम चाहना उहाँसँग यति नै भो उहाँले कोरेको नयाँ गीत ओकल्ने चाहना । सायद एक दशक फेरी लामो साधना लिएर जानेछु र एक दिन अवश्य ओकल्नेछु ति भरिला र रसिला गीत । कहिले भुल्न सक्दिन यि गीतकारलाई...........

साभार

अनुज कुलुङको

मेरो दैनिकी बाट साभार........

आर्थिक क्रान्तिको माष्टर प्लान कोर्ने सदष्य म पनि............

2010-07-02T04:14:00.001-07:00

म जे छु । सहि छु जस्तो लाग्छ । सानो भए पनि केहि गर्ने आट चाहि नभएको होइन भएकै हो । तर पनि आलोचकहरु धेरै हुन्छन् भन्छन् । खै किन हो ? हुन त यो चरम आर्थिक क्रान्तिको निम्ति लडेको यो आन्दोलनमा ममात्र होइन धेरै नै छन् । त्यस भित्र पर्ने म पनि एक हु । अबको पन्ध्र बर्षसम्म पनि लडिरहने मेरो यो अदम्य साहष त कहिले पनि झुक्ने छैन । पर्दापछाडिको कुरा जस्तो सुकै भए पनि एउटा क्रान्तिकारीले सोच्ने भनेको नै त यहि हो । हाम्रो क्रान्तिको लागि लड्ने हतियार भनको नेपालमा सिमीत मात्रामा मात्र छ । मुख्य हतियार भनको कम्प्युटर नेपालमा कम छ । अझ त्यसको गोली इन्टरनेट कनेक्सन झनै सिमीत मात्रामा मात्र भयो । हामीलाई यो हतियार के कसरी चलाउने, गोली कसरी हान्ने, दुष्मनलाई कसरी अपहरण गर्ने यो सम्बन्धि दक्ष प्रशिक्षण पनि खाचो नै त छ । अहिले त हामीले अरुले हानेको अरुले चलाएको हतियारको अन्दाजमै लड्ने प्रयत्न ग¥यौ । यसको माष्टर प्लान कोर्ने सदष्य मध्ये मैले पनि भाग लिईहाले । अरुले आर्थिक क्रान्तिमा लड्नको निम्ती अरुकै देश चहार्न पुग्छन् । अरुकै चाकरी गर्नमा सौखीन हुन्छन् । त्यहि देशको भुमरीमा समेत बस्न रुचाए स्वर्ग ठानिबस्छन् । तर कतिन्जेल पो होला त्यस्तो क्षण । यो पाराले कतै भोली नेपाली नै मासिने त होइन ? मैले साचीबसे र खाजी बसे यसको पार लगाउने उपायहरु । अनि अहिले लड्न खाजीरहेको छु । सञ्चार प्रबिधीलाई हाम्रो मुख्य हतियार बनाएर । हो सञ्चार प्रबिधी नै आजको यो लडाईको मुख्य धार हो । जुन नेपालमा पनि प्रमाणित भईसक्यो । एक नेपाली चेली साधारण परिवारमा जन्मिएर पनि झन्डै एक दशक बिताउन लागेको यो आर्थिक क्रान्तिमा उनि सफल भएकी छिन् । उनी एक्लै लडिन् । सञ्चार प्रबिधी नै आफ्नो मुख्य धार बनाएर दुष्मनसंग लडिरहिन् अहिले उनि यो क्रान्तिको मुख्य लिडर सिप बन्न सफल भएकी छिन् । जस्तो सुकै छापाखाना प्रकाशन होस्, इन्टरनेटको दरबारभित्र होस्, उनको ठुल ठुला पोष्टरहरु र उनको लडाईको बखानहरु हामीले चियोल्न पाएका छौ । उनि थिईन अर्चना श्रेष्ठ । अहिले जहासम्म हामीले थाहा पाए अनुरुप उनले महिलाहरुको निम्ती एउटा पार्टी खोलेर क्रान्तिमा समावेश गरेकी छिन् रे । उनको पार्टीको नाम इलाइट इन्फोटेक । यहि बाट पनि हामीले केहि आट बटुल्ने मौका पायौ । सायद यहि आटले नै यो क्रान्ति लड्नमा ठुलो माष्टर प्लान कोर्ने कोशिष ग¥यौ । हिजो पनि जे जति क्रान्ति लडे तिनले बीच मै के गरे गरे हार खाएर निक्ले । आर्थिक रुपले सम्पन्न हुन हाम्रा चाहना हो । यो क्रान्ति जबसम्म लड्ने छौ तबसम्म हाम्रो हक अधिकार सुनिश्चित हुन्न । त्यहि भएर यो क्रान्तिमा जो जति लडाकुहरु छन् तिनी आफ्नै लागि मात्र होइन उनिहरु सबैको लागि राष्ट्रको लागि नै लड्न खोजेका छन् । ज्यान खोक्रो भएर बसेका ति आर्थिक रुपले कमजोर ब्यतिmहरुलाई अब अदम्य साहष थप्न कोशिष गर्ने हाम्रो यो माष्टर प्लान चलिरहोस्..............

खानलाई त जातले पनि दिनुपर्दो रहेछ ।

2010-06-20T06:31:00.000-07:00

केहि दिन अगाडि मात्र हाम्रौ स्काइ नेट इन्स्टिच्युटको मनेजर सञ्जय श्रेष्ठको जन्मदिन थियो । त्यहाँ पुर्ब प्रशिक्षक म थिए र अहिले पनि ५ वटा क्लास चाहि लिईरहेको छु । इ सर्कल एडुकेशन सम्बन्धि । त्यो दिन बेलुकि साझमा निकै जमिएका थियौ । म पेय पदार्थमा चाहि धेरै नै टाढा रहन खोज्थे पहिला । तर जब आफुमाथि धेरै जिम्मेवारी बोध गर्ने दिन आउछ तब चाहि पिउन मन लाग्दो रहेछ । एक बर्ष उनिहरुको सँगत गर्दा मैले पनि पिउने भईसकेको थिए । त्यो दिन पनि टन्न लगाएर पिइयो आनन्दको अनुभुति भएको थियो । दिनभरिको कामको थकाई पनि केहि क्षण त शान्त पो बनाउदा रहेछ । त्यो दिनको पेय मैले कहिले पनि सेवन गरको याद छैन । सिक्नेचर भन्दा रहेछ । मैले पनि बेस्करी पिईदिए लौखा । साथीहरुले थपेको छ छ । ए नथप हौ भन्छु हैन तपाई त खानुस न पो भन्छ बा तालुखुइले जवान ले त । त्यो पनि उतm दिन निम्तोलाई स्विकार गरेर आएको रहेछ । बिचरा हेर्दा तालुले गर्दा बुढो देखिन्छ तर मान्छे त जवान रहेछ । कुनै ठाउँमा आफ्नो श्रीमतीसँग सँगै हिड्दा बिचरालाई अपरिचित साथीहरुले श्रीमतीलाई उहाँचाहि हजुरको जेठी छोरी हौ भनेर प्रश्न गर्दा रहेछन् । त्यो रहष्य खोल्दा पार्टीमा एकदम हासोको मुल जरो फुट्यो । म पनि लाटो लाटो हसाईले मज्जाले हाँसे । त्यहाँका केहि साथीहरुले मलाई निकै जबजस्र्ति लगाएर नै पिउन लगाए ताकि यसले आज खाएर वाक शुद्ध गरोस् । भगवाणको कृपाले खानलाई जातले पनि दिनु पर्छ भन्छन् हो रहेछ । मैले थाहा पाए । जो चाहि खाने जात होइन उसले मलाई हालेको छ छ मलाई त्यस्तो बनाउनको लागि उसले मेरो भन्दा आधा खाई मलाई हालिदिएको छ । म पनि पिउन छोड्दिन पिएकै छु । आफु त त्यहिमाथि मतुवाली जात परियो नपिई सुखै छैन । अन्तिममा बिचरा उसले पो मेरै अगाडि वाक ग¥यो हा हा हा हा......म चाहि आनन्दले खाटमा पल्टिन्छु र सपनाको पर्खाइमा रहनछु । कस्तो लाग्यो साथी हो ..............

suman bhai

2010-06-19T06:22:00.000-07:00

she is my............बु्रनाईको मेरो प्रिय एबम प्यारो मित्र

2010-06-13T06:43:00.000-07:00

। ........इन्टरनेटले कमाल गरिदिन्छ बा । म पोखरा मित्र बु्रनाईमा । अब के भो त इन्टरनेट भएपछि के को चिन्ता । मैले फेसबुक चलाको बर्षदिन धेरे भएको छ । शिर्जना लिम्बु भन्ने कति मान्छेले प्रयोग गर्छ होला फेसबुकमा । मलाई शिर्जना भन्ने नाम कसरी सर्च गर्न आएछ । त्यो चाहि मलाई थाहा भएन । तर लिम्बु चाही मलाई आफु किराती भएकोले किराती साथीहरु नै सर्च गरेको थिए । मेरो प्राय साथीहरु किराती हरु नै छन् गैह्रकिराती भन्दा पनि । शिर्जना लिम्बु भन्ने धेरै साथीहरुको माहोलमा बु्रनाइको एक जना साथीसँग म नजिकीन पुगे । सुरुवातको समयमा खासै त्यति साह्रै त कुरा भएन । तर फेसबुक को फोटो कमेन्टबाट सम्बन्ध जोडिदै गएको आजसम्म आइपुग्दा निकै राम्रो साइनो गासिन पुग्यो । अनलाइन साथीहरु यस्तै हुन्छन् जो मनको सबै कुरा एक अर्कामा साट्न पुग्छन् । यिनि पनि त्यस्तै छिन् कता कता मनको कुरा पोख्न बेर लाउदिन तर अहिले सम्म चाहि त्यस्तो पोखेको छैन । आशा गर्छु अर्को समयसम्म पोखिदेला इन्टरनेटमा । भोइष कलमा कुरा भएको थियो उनिसँग त्यति त बोलिन उनि । म पनि कम नै बोले । तर अलि अलि चाहि पक्कै भएको थियो । बोल्नु भन्दा पनि लेखेर कुरा चाहि भएको थियो । भोइष च्याटमा चाहि उनको आमासँग कुरा भएको थियो । म पनि सम्मानपुर्बक कुरा गरे । उहाले पनि कुरा गर्नभयो राम्ररी नै । हामी बु्रनाइमा छौ । मैले पनि पोखराको कुराहरु समेटे । अनि भने अन्तिममा खुसि लाग्यो ममि तपाईसँग कुरा गर्न पाउदा । गीत पनि गाएको थिए । किनकी शिर्जनालाई मैले गीत गाउछ भन्ने थाहा भए पछि कुरा भयो गीत गाउने ....मेले गाए ...माया नमार है माया नमार.......अनि फेरी अर्को चाहि ...तिमै्र झल्को आउछ मेरी निरमाया .......राम्रै लाग्यो रे मेरो गीत । त्यो चाहि त्यतिकै भनेको हो कि साच्चीकै हो मलाई थाहा भएन । राम्रै भनेको जस्तो लाग्छ मलाई त । गीत गाउनु मेरो सपना हो साथी हो । ऋाजकाल उनिसँग उनको साथीहरुसँग म पनि घुलमील हुन लागेको छु । यस्तै छ इन्टरनेटको कमाल । यसैले बनाइदिएको छ, मेरो प्रिय एबम प्यारी साथी शिर्जना .....

मेरो जिबन, मेरो भाग्य, संघर्ष अनि मेरो गाउँ

2010-04-22T09:07:00.000-07:00

त्यो मेरो गाँउ कुनै ठुलो बिल्डीङ भएको बथानहरु रहेन । कुनै बिजुलीको सुबिधा भएको ठाँउ रहेन । कुनै पाँचतारे होटलको सुबिधा रहेको बासस्थान पनि रहेन । मेरो गाउँ वालुङ मात्र एउटा ढुंगै ढुंगा पत्थरै पत्थर भएको जंगलै जंगलै, नदिको नदि, भीरको भीर र स सना झुपडि भएको एउटा सुन्दर भन्न लायकको गाउँ थियो ।

न त त्यो ठाँउमा कुनै मान्छे १० बजे अफिसमा पुगेर काम गर्नु पर्ने बाध्यता थियो । न त कुनै मान्छेको चाकरी गर्नु नै थियो आफ्नै भागमा परेको बारी ओजोपोजो गर्दै खानुपर्ने । हुन त मैले गाउँ छोडेको अहिले त ७ बर्ष हुन लागेछ । सात बर्षको अन्तराल भित्र एक चोटि मात्र पुगेको थिए । गाउँमा खासै परिबर्तन भएको मैले देखिन जस्ताको तस्तै । त्यहि गाउँमा छोडेर धरान सरी आएका हजुरमुमा, काका काकीहरु खासै कोहि थिएन । ति घरहरु पनि जंगलसरी देखे उदाष लागेर आयो त्यो दुर्गति देख्दा ।

मेरो बुबाको स्वर्गबास ग्रहणलगतै मेरो आमाको फेरी साइलो हजुरबुबाको माइलो छोरो ताकि मेरो आफ्नै काकाले बुबाको सता सुम्पिनु भयो । बिरेन्द्रको बंशनाश पछि ज्ञानेन्द्रले सता सुम्पेपछि देशमा कायल मच्चियो तर मेरो भने मच्चेन । मच्चिन सक्थ्यो पराईले मेरो आमाको पुनः सताग्रहण गर्नसाथ । मच्चिन सक्थ्यो कायल मेरो जिबनमा मेरो आमाले यदि दाश्रो बिहे नगरेको भए पनि । अरुले भन्छ कुमारीले आफ्नो छोरालाई पढाएर राख्नु छैन अर्कोसँग बिहे गरेर पो बसे कस्तो आइमाई होला भनेर । त्यो कुरा म आफ्नो एउटा कानले सुन्छु अर्को कानले फुस्सै पारीदिन्छु । मेरो आमाको कर्म मेरो लागि चुनौति पुर्ण भए पनि म आफुलाई निकै कम समयमा चाँडै चिन्न पुगे भन्ने आभाष भयो ।

उमेरले म अहिले १८ को दौडानमै छु । १९ अब यो ६७ सालको असोज २५ मा पुग्छु । तर कसैले पत्याउदैन म १८ बर्ष भए भनेर । मेरो समय नै निकै म्याचुर्ड भएछ कम समयमा अनि अनुहाँर पनि त्यहि अनुरुपको । अलि समपति भएको भए फेयर हेन्सम प्रयोग गर्थे होला । रोज साबुनले बिहानै आफ्नो मुख धुन्थे होला अनि बिहानै कालो कफि लिएर टेबलमा धनिको एक्लो छोरो सरह बसेर पिउथे होला । तर त्यो मेरो लागि मात्र एउटा सपना भित्रको अर्को दोश्रो सपना छ । अझै त्यो स्थानमा पुग्न मैले कति के के गर्नु पर्ने हो त्यो त समयले नै बताउछ ।

म बिहानै उठ्छु पोखराको चिसो पानीले कहिले काहि मात्र मुख धुन्छु अरु बेला बासी पानीले मुख धुन पर्छ । पोखरामा पानी त आउछ तर त्यो पानी हामी आकाशबाट जमिनमा खसेबितीकै जान्छ सकियो । अनि भोली पल्ट पानीको अभाब ।

यस्तै छ त साथीहरु मैले मेरो कथा कहाँ ल्याएर कहाँ पुगेको थिए का पानीमा अड्क्यो । त मेरो आमाको र बुबाको यस्तै थिएछ सत्यजुकदेखि आएको ।

म एउटा कस्तो केटो हुँ ? म आफैले हेक्का लाउन सकिन । म कस्तो आमाबुबाको छोरो हु ? त्यसको जवाफ पनि मसँग छैन अझै । मलाई यहाँसम्म मेरो भाग्यले डो¥यायो कि आफ्नै परिश्रमले ? यो पनि मसँग रहेन । खै के हो के ? म आज वालुङखेखि पोखरासम्म आईपुग्दा यो सात बर्ष भरी पनि आफ्नो बाटो आफ्नो प्रश्नको उतर आफैले पाईरहेको छैन । मेरो गाउँ बनाउने सपना सपना नै होला कि भन्ने आभाष पो कहिले काहि लाग्छ । मलाई भोक लागेको छ मात्र अनुभबको जुन अनुभबमा मेरो गाउँ बनाउने सपना साकार होस् । म चाहन्छु मेरो गाउँमा ठुल्ठुला बिल्डीङ होस्, बिजुली बतिको राम्रो सुबिधा होस् पाँच तारे होटलको बथान पनि होस् । राम्रा राम्रा सडकहरु चिल्ला चिल्ला गाडिहरु कुदिरहोस् । अनि मेरो गाउँ वालुङ सहर भनेर चिनियोस् यहि चाहन्छु ।

मात्र मेरो जन्मघरको लागि...........

बाफरे बाफ राती ५ बजे सुतेको ?

2010-04-22T02:39:00.000-07:00

स्काई नेटमा केहि हप्ताको बसाई पनि केहि रोचक रह्यो मेरो लागि । के थियो म रमेश सरकहाँ नै खाना खाएर त्यहिको परिवारमा सामेल भई स्काई नेटको कम्प्युटरसँग झुम्मिनु मेरो कुनै अरु काम नै रहेन । नेपालमा त लोडसेडिङले मरिहत्ते गथ्र्यो । तर यो पाली चाहि त्यो के भन्छ पर्यटन बर्ष २०१० को कारणले ५ दिन जति बति नै गएन । अनि त मलाई कम्प्युटर चलाउन छुट । म पनि कति दिन एता देखि नेट नचलाको त्यो इन्टरनेटको भोकले फेसबुक सबथोक ओपन गरेर हेरिहाले । मलाई इन्टरनेटमा चाहि google.com बाट खुब सर्च गर्न मन लाग्छ अनेक थरि कुनै त बहुत चाहिदो पनि हुन्छ कुनै चाहि वाइयात पनि । मैले पनि सँगीतको बिधार्थी भएकोले उदित नारायणको बायोग्राफि खुब अध्ययन गर्न मन लाग्यो । पढ्दै गए । युट्युबबाट गीतको भिडियोहरु डाउनलोड गरेर पढिहेरे । केहि पनि बुझिन कुन भाषाको गीत हो कुन्नि । यस्तो थियो त्यो गीत ः

तुमि जो दिवालो दाखो जो छोना

तुमि जो दिवालो छवे दाखो झोरना

आमी जोछोना छोबोमा आमी झोरना छोबोमा

छुवे जावो सुदु तोमके

आमी जुबि जुबि भालो भाषा नेबो तोमारी

तुमे जुगे जुगे झिरो दिनी थेको हमारी ..........

खै कुन भाषा हो केहि हेक्का नै लाउन सकिन । भोजपुरी हो कि के पुरी भाषा हो । केहि थाहा भएन । मैले पनि एक चोटि २ चोटि का हुनु । झन्डै एउटा स्थाई गीत लेख्नु नै भाषा नबुझेर झन्डै १० चोटि जति रिप्ले गर्दै सुनेर लेखिटोपले । इन्टरनेटमा खालि यस्तो कुरामै दिनहरु बित्छ । जे पनि पाउन सकिने इन्टरनेटमा । अनि त आफु फेरी Internet Business पनि गर्न मन लाग्ने भएर पनि होला । दिन रात भनेको थाहा नै नहुने । इन्टरनेट भए पछि । अफिसको गादरिङ कार्यक्रम रहेकोले रमेश सरहरु सबै काठमाँडौ तिर परिवार सहित हान्निए । म भने अब फसाद अफिस सँगै रमेश श्रेष्ठ निवासको हेरचाह दुई दिनको लागि गर्नु पर्ने । अनि त म पनि के कम हुन्छ भनिहाले । नेट चलाउन मज्जाले पाईहालिन्छ । खायो चलायो केहि मतलब भएन । त्यसको बाबुको बतिको बिल मैले तिर्नु पर्दैन क्यारे । मनमनै सोच्दै जादा त खुब आनन्द आयो । के छोड्थ्यो र सितैमा पाको । म दिनभरी नेट नै चलाई बसे रातभरी पनि नेट नै चलाई बसे ।

एक दिन राति त म राति ३ बजेसम्म पनि नेट नै चलाएर बिताए । अनि सुते ३ बजे र बिहान उठे ११ बजे । केहि भोक लाग्यो भने किचेनमा सवार भयो पकायो खायो । मैले पनि दन्काए । पाउरोटि चिया । अनि फेरी इन्टरनेट । बा बा इन्टरनेट मलाई मात्र मन पर्ने प्रबिधि जस्तो पनि आफैलाइै महशुष भयो । अनि दाश्रो रात जुन रात चाहि युनिकको जनताहरु भन्नुको मतलब रमेश सरहरु आउने दिन थियो ।बुढो के भनदै थियो म दिदीहरुलायृ लिएर पर्सि मात्र आईपुग्छु भनेर । अनि त के थियो मैले पनि हुन्छ सर आरामले आउनुहोला मनमनै चाहि सोचि बसे म चाहि तपाई आउन्जेल आरामले इन्टरनेट चलाउदै बसुला । अनि त त्यो रात पनि मैले नेट चलाई बस्दा रातको ५ पो बजिराखेको । ट्वाक ट्वाक गर्दै मान्छे पो आउदै छ त माथि बिल्डीङतिर ए बा को र छ यति मध्य रातमा भन्दै एसो आखा सन्काए । भन्दै त थिए आईपुगि हाले छ युनिकको एक सदष्य ।

आम्मै सर तपाई सुत्नुभएको छैन अहिलेसम्म । उ पनि चकित हुदै एक छिन त ढल्ला जस्तै लाग्यो । अनि मैले पनि झन् चकित पारिदिए । छैन मिस अब सुत्ने भन्दै बल्ल कम्प्युटर टर्न अफ गर्न मेसो मिलाए र सुते । भोलिपल्ट त त्यो बदमास युनिकियन सदष्यले कुरा लाईहाल्यो । अनुज सर त त्यति राति आउदा पनि सुत्न भएको थिएन । बुढो आँखा तर्दै हेर्नुस है सर बतिको बिल चाहि म तपाईको नाममा राख्दिन्छु । मैले पनि ठट्टैमा उडाईदिए भैहाल्छ नि सर बाचे भने तिरौला नि तपाई आदर्णिय बिजुलिको बिल । बुढो गनगनिदै थियो । “हैन कति चाहि चलाउन सक्ने होला । जिन्दगी पनि कम्प्युर चलाएर नै अन्त्य हुन्छ होला है यो मान्छेको त ।” बुढो चिल्लाउदै थियो म भने फेरी त्यहि कम्प्युटर को इन्टरनेट मै झुम्मिबसे र सोचे जिन्दगी गए त तिम्रो बिजुलिको बिल कस्ले तिर्छ बुढो ?

...........फेरी भेटौला ......

यो नेपाल

2010-04-22T01:07:00.000-07:00

अनुज कुलुङ

पोखरा

यो नेपाल खै कस्तो नेपाल

मैले हेरर पनि बुझ्न सकिन

देखेर पनि बुझ्न सकिन

पढेर पनि बुझ्न सकिन

बोलेर पनि बुझ्न सकिन

खै कस्तो कस्तो यो नेपाल

पशु बस्छन् कि नेता बस्छ

न्मलाई केहि याद नै भई राखेको

छैन के भन्छ त्यो एउटा उपन्यासको नाम

सञ्जिब उप्रेतिको घनचक्कर जस्तो

मलाई पनि कता कता

त्यस्तै महशुष आभाष भईराखेको छ ।

कति दिन नेपालीले नेपालनबुझ्ने हो ?

मलाई मात्र हो कि

सबलाई यस्तै हो

नेपाल के हो ?

अबि को फेरी याद आउछ ..........

2010-04-21T10:10:00.001-07:00

(Abi And Me स्काई नेटको बिल्डींमा लिएको सम्झनाको तरेली )

पोखरा आएको म ०६६ सालको भदौ तिर हो । म स्काई नेटमा काम गर्दा खेरी काठमाँडौ हुदा देखि नै सुनेको थिए । अबि भन्ने सरले तपाईलाई निकै मदत गर्ने छ भनेर । मैले त्यति खेर सोचे अबि निकै ठुलो ज्यान भएको मान्छे हुनुहुन्छ भनेर । निकै धेरै जेहेनदार पनि हुनुहुन्छ रे म भन्दा नि ५ बर्ष जेठो भनेपछि त निकै ठुलो नै हुने भो ।अनि त म पोखरा आए पछि एक दिन म एक म जतिको नै हाइट नभएको एक युवासँग गफिदै थिए । एक छिन पछि अबि सर भनेर पो सुजन सरले बोलाउनु भयो म त चकित मै परे । हैन तपाई नै हो अबि सर भनेर भन्दा हो नि भनेर अचम्मै परे । सोचेको भन्दा पनि धेरै फरक पो रहेछ अबि सर त । उसँग धेरै दिन सँगै भएर काम गरियो । करिब ६ महिना काम गरेछु काम सँगसँगै । अहिले त मैले स्काई नेट छोडिसके र भेट पनि कहिले काहि मात्र हुन्छ । साह्रै उदाष लाग्छ उसको अनुपस्थितीमा । अंग्रजी बिषय र लेखा बिषयमा निकै छुरा मानिन्छ अबि । मैले पनि अंग्रेजी भाषाको ज्ञानहरु धेरै सिकेको छु । मलाई खुसि लाग्छ अबिले आफ्नो कुराहरु ममाझ धेरै कुराहरु बाड्छ । म पनि जानेको कुरोहरु भन्छु । १८ बर्षको उमेरमा मैले उसको सँगत गर्न पाउँदा निकै खुसि छु । अमर रहोस यो “अ” जोडि ताकि अनुज र अबि............

मलाई पनि झन्डै पागल नै पो बनायो सञ्जिब दाईले......

2010-04-21T06:41:00.000-07:00

धेरै महिना नै भयो मैले घनचक्कर, सम्झनाको कुईनेटाहरु, सोच, खोज, म सक्छु किताबहरु किनेर ल्याएको थिए । पोखरामा आएर सम्पतिको नाउमा मात्र त्यति नै थियो । आफु दिनभरी Training मै ब्यस्त हुने भएकोले किताब पढ्ने फुर्सद नै भएन । सोच खोजहरुको आधाआधी सकेर मैले घनचक्कर पढ्न थाले । पढ्दै गए म कथामा यति डुबे कि खाना खान पनि बिर्सेछु ।

अल्छि लाग्ने खाना बनाउन पनि । पसलमा ग्लुकोज बिस्कुट किनेर ल्याए । पानीसँग त्यह् िखादै घनचक्कर पढ्दै गए । सञ्जिब उप्रती साच्चिकै पागल भएको देख्दा म पनि झन्डै पागल भएको महशुष आफैले पो गरिरहे । अनि आफु सम्हालिदै कथाहरु अगाडि बढ्दै जान्छ म कथाको पात्रझै फिल्म खेलिरहेको जस्तो महशुष गर्छु । कहाँ एउटा बिश्वबिधालयको शिक्षक एउटा जोगीको रुपमा पार्टिसम्म पुग्दा खेरी त ओहो पागल नै त हो नि । सोच्दै फेरी पढ्दै जान्छु ।

अह अह यो पागल खाना पुग्दैन यो चाडै घर फर्केर रमाईलोसँग परिवारसँग दिन बिताउछ भनेको त के को । साच्चिकै अन्तिममा त पागल खाना नै पो पुग्नु पर्ने । मरे छ है म त आफै पो निस्सासिदै कथामा डुब्न पुगे । जब त्यहाँ देखी डाक्टरले पागलखाना देखि निकाल्ने कुरा निस्कन्छ र श्रीमतीसँग घर फर्कन्छ मेरो मन साच्चिकै फुरुंग हुन्छ । अनि पाना सकिन्छ र अर्को पटक फेरी मौका मिले पढ्ने बाचा गर्दै किताबलाई दराजमा राखे ।

आरति श्रेष्ठ हैन अर्चना श्रेष्ठ चाहि सहि .........

2010-04-21T06:24:00.000-07:00

धेरै दिन अगाडि देखि मैले एउटा ब्लगको खोजीमा थिए । त्यो ब्लग मेरो लागि अत्यन्त उपयोगि लागेको थियो । केहि महिना अगाडि मात्र मैले google बाट के कुरा सर्च गर्दा खेरी पाएको थिए । साह्रै राम्रो लाग्यो । google adsense सँग सम्बन्धित थियो । मैले त्यो ब्लग देख्दा साह्रै आनन्द आउछ ।

त्यहा त्यतिको लेखहरु मत्र छैन कि त्यो ब्लगमा आफ्नो मनमा घटेको रमाईला घटनाहरुलाई साच्चिनै अत्यन्त रचनात्मक र मिठास शैलिमा उतारिएको छ । जस्तै नेपालका ब्यान्क को बारेमा, महिलामा कम्प्युटर शिक्षाको आवश्यकता जस्ता कुराहरुलाई अत्यन्त गजबले उल्लेख गर्नुभएको छ ।केहि दिन अघि देखि त्यो ब्लग सर्च गर्छु आउदै आउदैन खोल्दै खोल्दैन । ब्लग address उल्टो परेछ । त्यो ब्लग चाहि खास अर्चना श्रेष्ठको ब्लग रहेछ । म चाहि आरति श्रेष्ठ भनेर Enter को Enter अनि कहाँ खुल्छ त । बल्ल तिन दिन देखि यता पो आज बल्ल सोचेर आच्चई अर्चना श्रेष्ठको ब्लगपो त । के को हुनु आरति श्रेष्ठ । अनि खोले र पाए अझ नयाँ जानकारी ।

तपाईहरु पनि www.aratishrestha.blogspot.com हैन www.archanashrestha.blogspot.com खोलेर धेरै भन्दा धेरै जानकारी पाउनु हुनेछ । अर्चना जि लाई बधाई छ । तपाई नेपालको प्राबिधीक क्षेत्रमा निकै अगाडि हुनुहुन्छ तपाईले यो मेरो अनुभबको पोको पाउनुभयो भने मलाई इमेल गर्न नभुल्नु होला । anuzkulung@aol.com मा ।

धन्यबाद ।

आत्महत्या मान्छेले किन गर्छन् होला यो मैले थाहा पाए .........

2010-04-21T04:54:00.000-07:00

(यो अनुहाँर जुन दिनको हो जुन बेला मलाई अनावश्यक टेन्सनबाट ग्रसित थिए ।)

यो दिन आउछ र ? सोचेको पनि थिइन कदापी । सायद मान्छेको यो जुनिमा धेरैले नै भोग्छन् यस्ता जुन मैले पनि भोगिरहेको छु । अहिले त मेरो साथमा के पो छ र केहि छैन । केहि महिना अघि त मेरो साथमा ६ वटा कम्प्युटर हुन्थ्यो । अहिले त त्यो पनि छैन । यो पनि मैले त्यहि पहिलाको इन्स्टिच्युटमा आएर लेखेको छु । मेरो मनमा खपिनससक्नु पिडा भयो ।

अब मैले बुझे अधिकांश मान्छहरु किन आत्महत्या गर्छन् । यो मैले राम्ररी बुझेको छु । म पनि अहिले त्यो स्थानमा नै आइसकेको छु । आफ्नो साथ दिने सहकर्मी साथीहरु युवा जोशको जमानामा आफ्नो आफ्नो संगीहरु सँगै ब्यस्त छन् । किनकी मेरो जस्तो टेन्सन् उनिहरुको नपर्नु मेरो ठम्याई हो । जतिसुकै जे भने पनि मैले यो स्काई नेट छोडेर अहिले निर्क पश्चातापमा परेको छु । हुन त म अलि ढिलो बुझ्ने जन्तु परे । खास गरी हाल सालको लागि तत्काल रुपमा कसरी बाच्ने मैले त्यो त भुसुक्कै भुलेछु । अनि त के भयो उहि स्काई नेटकै प्रोपोराईटरकै घरमा एक हप्ता आफ्नो बिहान बेलुका छाक टार्ने काम गरे । अहिले उहाँले मलाई निर्धक्क साथ भन्नुहुनछ “तपाई त आफ्नो थालमा आफैले थुक्नुभयो” ।

मलाई लाज लागेर आउछ अहिले मेरो गति देख्दा । रकफोर्डबाट अहिले मैले सोचेको भन्दा धेरै अन्तरको अनुभब संगालेको छु । नहाल्नु हात हालिहाले अब म कसरी बाचौ यो मलाई पनि थाहा छैन । यसलाई अगाडि बढाउन निकै मुस्किल पर्छ नै । आफैलाई सुरुमा गाह्रो महशुष भयो यो मेरो लागि साह्रै ठुलो चुनौति ।चाँडै सपना देख्नु महापाप हो । यो मैले यहि मेरो जिबनबाट सिकेको पाठ हो । यो सपना पुरा गर्नु अब मलाई कति बर्ष कति महिना कति हप्ता कति दिन कति घण्टा कति मिनेट कति सेकेन्ड कति निमेश लाग्छ मसँग कुनै आभाष नै छैन । सायद यहि समयमा मर्न पनि सक्छु कि जस्तो पो लाग्छ । एता घरबेटि के भन्दै कराईराखकेको होला कता हरायो यो मान्छे ।

एउटा कोठाको त भाडा तिरेको थिए अर्कोको बाकि नै सायद निकाल्न पनि बेर लाउदैन बुढोले । तर म जसरी भए पनि भुतmानि त गरौला ।
मेरो मनमा केहि आट त बाकी नै छ । म ९९ चोटी हार्न सक्छु १०० मा त अवश्य जित्छु होला नी । हेरौ के हुन्छ मेरो संघर्षको दिनहरु यसरी नै बित्दै जादैछ ।

2010-03-29T00:37:00.000-07:00

Voice of sayapatri 2010 Coming soon...........

ब्याबसय इन्टरनेट एडुकेशन आफुले लिएर आफ्नो साथीहरुलाई पनि सियर गरेर कमाउने खालको ब्याबसय हो जसलाई इ सर्कल अथबा इ कम्पाउन्ड सिस्टम भनिन्छ

2010-03-08T08:38:00.001-08:00

प्रिय बिधार्थीहरु/all friends

सायद तपाईहरुले इ एडुकेशनबाट कतिको लाभ उठाउनुभयो त्यो त मलाई त्यति थाहा भएन । न त मलाई कुनै सुचना नै छ न त सम्पर्क नै । तै पनि मैले आज यो एउटा सुचना सबैलाई फाइदा होस र सबैले एउटा सानो लगानीबाट दिनमा धेरै आम्दानी गर्न सकोस् भन्ने हेतुले जानकारी दिन खाजेको हु । यदि तपाईहरुलाई पनि इच्छा छ र नेपालमा नै बसेर अनलिमीटेड पैसा कमाउन चाहनुहुन्छ भने सम्पर्क गर्नुहोस् ९८०६७१४९४६ मा । यो ब्याबसय इन्टरनेट एडुकेशन आफुले लिएर आफ्नो साथीहरुलाई पनि सियर गरेर कमाउने खालको ब्याबसय हो जसलाई इ सर्कल अथबा इ कम्पाउन्ड सिस्टम भनिन्छ । यसमा सर्कलहरु हुन्छ त्यो सर्कलहरु मध्ये सुरुमा एउटा सर्कल पार गर्न पर्छ । उतm सर्कल पार गर्न बढिमा एक महिना र कम्तिमा एक हप्ता लाग्छ । त्यति सर्कल पार गरि सके पछि तपाईले प्रत्येक दिनमा रु.१०,००० कमाउन सक्नुहुन्छ । यसको लागि तपाईले योजना बनाउन जरुरी छ । यो भन्दा पनि तपाईले यसको बारेमा बुझ्न एकदम जरुरी छ । त्यसको लागि सुरुमा माथिको मोबाइल नम्बरमा कल गर्नु र जानकारी लिनु होला । १ बर्षमा मैले हजारौ बिधार्थीहरुलाई प्रशिक्षण दिए । काठमाँडौ देखि पोखरासम्ममा मैले प्रशिक्षण दिदा कुनै बिधार्थी निकै प्रगति तर्फ लम्किरहेका थिए त कुनै गर्दा गर्दा हरेश खाएर त्यतिकै बीचमा छोडिदिने खालका । मैले केहि बिधाथीहरुलाई मुल्यांकन गरेको छु । जो काँठमाडौ र पोखराको हुनुहुन्छ । केहि नामहरु १. रिना जोशी २. बिरमान तामाङ ३. महेश रानाभाट ४. सञ्जित रानाभाट ५. नरेश सुनुवार ६. बर्षा गुरुङ ७. माधुरी गुरुङ ८. मेरिका गुरुङ ९. शिल्पा गुरुङ १०. मोनिशा गुरुङ ११. निराजन पौडेल १२. खुसिमान गुरुङ १३. रेवति गुरुङ १४. क्षितिज गुरुङ म के आह्वान गर्छु भने यहाँ काठमाँडौका धेरै बिधार्थीहरु काम गर्न सक्छन् तर उत्कृष्टमा चाहि बिरमान, रिना, रेवति, क्षितिज, नरेशहरु मात्र आएको छ र बाकि सबै पोखरा बिधार्थीहरु हुन् । यि बिधार्थीहरुले तुरुन्त यो सिष्टममा बुझेर दर्ता गरी काम सुरु गर्न आह्वान छ । किनकी गर्नुभयो भने यो नाम मैले जुन जुनको टिपाए तिनीहरुले १०० प्रतिशत कमाउन सक्छ दिनमा रु.१०,००० । नाम बाहेक अरु पनि कोहि इच्छुक छ भने तुरुन्त सम्पर्क गर्नुहोला । गु्रपमा बनाएर आउनेलाई बिशेष प्राथमिकता दिईने छ । मेरो बिधार्थीहरु बाहेकको अरुलाई पनि इच्छा छ भने सम्पर्क गर्न सक्नुहुने छ । अन्य सबै जानकारीको लागि सम्पर्क गर्नुहोला । ९८०६७१४९४६ प्रिय बिधार्थीहरु । सायद तपाईहरुले इ एडुकेशनबाट कतिको लाभ उठाउनुभयो त्यो त मलाई त्यति थाहा भएन । न त मलाई कुनै सुचना नै छ न त सम्पर्क नै । तै पनि मैले आज यो एउटा सुचना सबैलाई फाइदा होस र सबैले एउटा सानो लगानीबाट दिनमा धेरै आम्दानी गर्न सकोस् भन्ने हेतुले जानकारी दिन खाजेको हु । यदि तपाईहरुलाई पनि इच्छा छ र नेपालमा नै बसेर अनलिमीटेड पैसा कमाउन चाहनुहुन्छ भने सम्पर्क गर्नुहोस् ९८०६७१४९४६ मा । यो ब्याबसय इन्टरनेट एडुकेशन आफुले लिएर आफ्नो साथीहरुलाई पनि सियर गरेर कमाउने खालको ब्याबसय हो जसलाई इ सर्कल अथबा इ कम्पाउन्ड सिस्टम भनिन्छ । यसमा सर्कलहरु हुन्छ त्यो सर्कलहरु मध्ये सुरुमा एउटा सर्कल पार गर्न पर्छ । उतm सर्कल पार गर्न बढिमा एक महिना र कम्तिमा एक हप्ता लाग्छ । त्यति सर्कल पार गरि सके पछि तपाईले प्रत्येक दिनमा रु.१०,००० कमाउन सक्नुहुन्छ । यसको लागि तपाईले योजना बनाउन जरुरी छ । यो भन्दा पनि तपाईले यसको बारेमा बुझ्न एकदम जरुरी छ । त्यसको लागि सुरुमा माथिको मोबाइल नम्बरमा कल गर्नु र जानकारी लिनु होला । १ बर्षमा मैले हजारौ बिधार्थीहरुलाई प्रशिक्षण दिए । काठमाँडौ देखि पोखरासम्ममा मैले प्रशिक्षण दिदा कुनै बिधार्थी निकै प्रगति तर्फ लम्किरहेका थिए त कुनै गर्दा गर्दा हरेश खाएर त्यतिकै बीचमा छोडिदिने खालका । मैले केहि बिधाथीहरुलाई मुल्यांकन गरेको छु । जो काँठमाडौ र पोखराको हुनुहुन्छ । केहि नामहरु १. रिना जोशी २. बिरमान तामाङ ३. महेश रानाभाट ४. सञ्जित रानाभाट ५. नरेश सुनुवार ६. बर्षा गुरुङ ७. माधुरी गुरुङ ८. मेरिका गुरुङ ९. शिल्पा गुरुङ १०. मोनिशा गुरुङ ११. निराजन पौडेल १२. खुसिमान गुरुङ १३. रेवति गुरुङ १४. क्षितिज गुरुङ म के आह्वान गर्छु भने यहाँ काठमाँडौका धेरै बिधार्थीहरु काम गर्न सक्छन् तर उत्कृष्टमा चाहि बिरमान, रिना, रेवति, क्षितिज, नरेशहरु मात्र आएको छ र बाकि सबै पोखरा बिधार्थीहरु हुन् । यि बिधार्थीहरुले तुरुन्त यो सिष्टममा बुझेर दर्ता गरी काम सुरु गर्न आह्वान छ । किनकी गर्नुभयो भने यो नाम मैले जुन जुनको टिपाए तिनीहरुले १०० प्रतिशत कमाउन सक्छ दिनमा रु.१०,००० । नाम बाहेक अरु पनि कोहि इच्छुक छ भने तुरुन्त सम्पर्क गर्नुहोला । गु्रपमा बनाएर आउनेलाई बिशेष प्राथमिकता दिईने छ । मेरो बिधार्थीहरु बाहेकको अरुलाई पनि इच्छा छ भने सम्पर्क गर्न सक्नुहुने छ । अन्य सबै जानकारीको लागि सम्पर्क गर्नुहोला । ९८०६७१४९४६ www.rockfordnepal.com

तपाईहरुको अनुज तपाईहरुको अनुज

ब्याबसय इन्टरनेट एडुकेशन आफुले लिएर आफ्नो साथीहरुलाई पनि सियर गरेर कमाउने खालको ब्याबसय हो जसलाई इ सर्कल अथबा इ कम्पाउन्ड सिस्टम भनिन्छ

2010-03-08T08:38:00.000-08:00

प्रिय बिधार्थीहरु/all friends

तपाईहरुको अनुज तपाईहरुको अनुज

Who want to earn daily Rs.10,000/-

2010-03-08T04:20:00.000-08:00

If you want to earn daily NC Rs. 10,000/- you can do here.

For E-Compounding Business system.

Who want to learn internet education and shere that education to your friends,company's

Contact US:- 9806714946

URL: www.rockfordnepal.com

How can I get Adsense?

2010-02-22T09:54:00.000-08:00

I didn't get Adsense Account. I don't Know what can i do please help me. But here is no person who can help me. just god and my search engine box. That is google company. I have not got the good idea about approval system. I hope i wii get that.

This time is more of more tension i didn't get anything. here is some work about 2 institute. I want to reject sky.net institute. I don't know what will go that.

That is compulsarily for my life.

Today's I watched one hindi movies. That is My name is khan. It is very nice film. I like that.

4 Srijana's, Brinda and me anuz

2010-02-18T09:59:00.000-08:00

Srijana Limbu's are my facebook friends. They are very dangarous. I don't know why. Then one is Brinda It is my new guest for facebook.

Rajkumar Bagar and Me anuz Kulung

2010-02-17T22:28:00.000-08:00

Hi friends.

I was taking this photos from sayapatri Music weekly programme in falgun 1 2066. The programme of new guest was nepali song lyricst Rajkumar Bagar. He is my favourite Lyricst. I am always singing his song. Like most popular song Fulko dali katera, Ata kulo katdakheri, Ghama ra ratako bheta etc.

He is wonderful composer. That time I was very happy when i meet to him. We are talking each to another about the music. I anchour that programme.

He said to us Nepali music is very important for us. we can participate to comptition. We can do everything. But we must do strugle. If we can't strugle, we don't get the success from the music. If you want to sing the song don't copy the other singer of voice. You can create your own voice. you can sing from your feelings. It is most important things for you new singers.

Last time i wanted singer but i can not get good voice. so I decided, I will start write the song. then I started from that time.

Raj Kumar Bagar is now music director also. Not only song writer he is coming soon as a music director. I hope he can do it also successfully.

I will see........

I don't What can i do for my Special friend.,

2010-02-10T10:17:00.000-08:00

I miss her so much this time. I don't know what are she doing now. She called me last time at cell phone. But this time i am very sick. So i can't not go in kathmandu. she said that please give the some job to my sister. I said that ok fine I'll give oubusly.

When I want go there that time i am sick here. I have just bed or my laptop. Other is nothing. what can i do. I think she is very angry with me. she didn't mail me also. I hope i will get good health very soon and i can go in kathmandu. i hope that.

And this time i have a other tension also. I can not work here proporly. This time is very dangourous zone for me. I have many works here. I have not exelent feeling in my life. I have not rest time as a mentally. I have not got good health as my life and My breain is not working proporly. I don't know what is the solution.

This time I must handle at my sky.net institute. other site RockfordNepal then other musical part. I don;t know how can i handle. This is very risk and success point for me. If i can not handle this 3 points i don't my life is getting very riskey point. If i can do that 3 points i will get the good opporunity and i will get the enjoying life at future.

I will try for that. I have god and I have some energy also. I collect the my energy and I will make the good plan of my business and my music also. After 5 years i must get the good awards from nepal anyhow. for that i should do good strugle.

Best your

Anuz

Google Adsense Some Check

2010-02-10T09:31:00.000-08:00

Google adsense is power of online marketing. If you want to earn

you can do work in Online. In Nepal They didn't take the serious. They have not good knowldge about online marketig. But some person are doing this very well they can easily earn from here.

They have to get Google check you can see this photos.

My Best sister kala is my life

2010-02-02T08:26:00.000-08:00

You know our family is very greate for us. But there is one things about me.

I can't get Any family at childhood time. I am very unlucky. But you know After 9 years I got one sister that time is now.I am very happy. I got one sister from social networking website as a facebook.

She is kala Rai from where I don't Know. But I got from Facebook. She always called to me dada/daju/dai. Then i feel very heartly she is my purely sister. She always support to my life.

I want to improve my English language .......I got one album BASANTI'S SAHARA

2010-02-01T07:22:00.000-08:00

This Day's is Going on very badly. I don't Know what is the problem here. You know I haven't skill about the english language proporly. I can not write perfectly from english languge. But In this time I am trying for that. I am practicing to speack from this language. For that I call to FM as a english programme. Then after I tried to speak from this language.

You know the grammatical mistake is many more here. But I will try to improve. And you know here is some problem also come for me. I have not many friends who are talking from english language. In office i got one friend he helps me so much for this language and he always said to me please try to study book, listening english music, english programme, english book, noble etc. And I would try last time and i feel this time i have got good way from his suggestion. And this time I can write a little bit sentense from english languge.

And friends you know this time I have bad physical. I have health problem. I didn't do nicely anywork. I can not prepare exactly from my health problem as my business. I hope It is gone very soon.

And I work finely work. Today's in My office Sky.net had the meeting in the morning. They are saying to me we have to deserve new plan for business. You have to reject from your rockford and you must focuss to our sky.net. But I critisize for that time Rockford is my future i can deserve my life after 5 years. If you are not interested to me please reject your office I said that to Sujan sir.

But Sujan is very understanding person. He have good experince about business also and he have to get many more motivation training. Like we are talking about the Network marketing. So very soon Sky.Net offer the networking plan. If you want to join to this You can contact.

And then I cheked my facebook there is 789 friends. I uploaded my new photos. I got the good comments from my frineds and I am very happy.

You know todays I got the one album from my student Laxmi pun. She is very cute and talented Students. Her sister Basanti Pun present the one new album BASANTI'S SAHARA as a pop song. This song is very exelent song. I like that and I listen from my laptop. And today's nice and bad also.................

Accident ..............Day

2010-01-28T07:43:00.001-08:00

२०६६/१०/१४

आज दिउसो ठिक १ बजे मेरो इन्स्टिीच्युट अगाडी सडकमा अचानक एउटा स्कुटर र ट्याक्सीको एक आपसमा ठक्कर हुदा दिन नै अत्यन्त गम्भिर बन्यो । संयोगले मान्छेहरुलाई चाहि केहि पनि भएन केहि चोट पटक लागेन ।
अनि एउटा क ुरा के भने नि स्कुटरमा भएको ब्यतिm चाहि मेरो पुर्ब बिधार्थी हो । उनको नाम देवता गुरुङ हो । देवता गुरुङ उमेरले ठुलो भए पनि मलाई आफ्नो गुरु जस्तै ठान्ने भएकोले म उहालाई आफ्नै दिदी जस्तो पनि लाग्छ । खै किन हो त्यो दुर्घटना भएको चाल देखेर हो म पनि त्यो दिदीको पार्टीमा लागे अनि भने हैन ट्याक्सीको गल्ती हो भनेर मैले पनि थपे त्यहाँ ।
तर गल्ती भन्ने हो भने दुवैको रहेछ । दीदीले बाटो काट्दा खेरी बीचमा अलिकति रोकिनु भएछ । अनि त्यो ट्याक्सीको ड्राइभरले चाहि सोचेछ फास्ट बाटो कटाईहाल्छ होला । तर दिदीले रोक्नुभएछ छ ठक्कर लागेछ । स्कुटर दुई टुक्रा नै भएजस्तो सबै गयो र ट्याक्सीको पनि एउटा साइट लाइट क्वाच्चै गयो ।
एकछिन पछि बाटोहरु ट्राफिक आएर नाप्यो र दुवै लग्यो पुलिस स्टेसन तिर । हाम्रो इन्स्टिच्युटबाट पनि तीन जना त्यो दिदीको लागि भनेर गयो अबि, बिनोद र सञ्जय सर । म चाहि गइन आफुले क्लास हेर्नुपनै भएकोले ।
एकछिन पछि अबि आईपुग्यो र मैले सोधे उहालाई के भएछ भनेर उहाँले भन्नुभयो स्कुटरको लागि रु.८,७०० र ट्याक्सीको लागि रु. १२०० भनेर बील तयार ग¥यो भनेछ र दुवैको बार्ता समाधान भएछ ।
तपाई पनि जोगीनुस है .....क्वाच्चई जाला नि.............

My second Composing Song " Dhuja dhuja hune bhaye"

2010-01-28T06:06:00.000-08:00

धुजा धुजा हुने भए .......

धुजा धुजा हुने भए पिरतीको तीरले हान्दा

माया जालको कारणैले पार्नै पा¥यो ठुलो फन्दा ।।

यौवनको आवेगमा रोजे मैले दुइटा कुलो

एउटा कुलो काट्न खोज्छु, अर्को हुन्छ झनै ठुलो

हुदा रै’छ मानिसलाई मायाजालले अन्धै अन्धा

माया जालकै कारणले पार्नै पा¥यो ठुलो फन्दा

भन्थे सबले दुई किनारा काट्न साह्रै गाह्रो हुन्छ

त्यहि किनारा परेकोले मेरो मुटु पिरले छुन्छ

नलाउनु नै रै’छ बरु यस्तो माया लाउनु भन्दा

माया जालको कारणैले पार्नै पा¥यो ठुलो फन्दा

( I hope You can give me comment )

My First Composition song "Kasti Holin"........

2010-01-27T03:03:00.000-08:00

सम्पुर्ण साहित्य प्रेमी अग्रज दाजु दिदीहरुमा मेरो सादर प्रणाम । वास्तबमा आज तपाईहरु सामु यो बच्चाले जिस्काए जस्तो अर्थ न बर्थ पुङ न पुच्छरको शब्दको समुहलाई गीत भनेर नामकरण गरे । मलाई अप्ठ्यारो लागिरहेको छ कसरी मैले यसलाई गीत भने भनेर । कृपया यो मेरो शब्दहरुलाई निकाल्ने अनि थप्ने काम पक्कै गरेर मलाई सुझाब दिनुहुन्छ भन्ने अपेक्षाले नै यो खेस्रा कोरे । गाली गर्नुस है हजुर मलाई........कहा नेर के पुगेन भनेर....यो गालीले म निकै मेरो यो कोराईमा सुधार आओस् । पहिलो सुरुवात हो यो मेरो......

शब्दः– अनुज कुलुङ

कस्ति होलीन्...........

कस्ती होलीन ति प्रिय मलाई थाहा छैन
ध्यान जति सबै त्यतै मनमा थिर छैन ।

संझन्छु म उनिलाई एकान्तमा कहिले कहिले
केहि भयो कि भन्ने डरले मन खान्छ मेरो जहिले
कस्ती होलिन् ति प्रिय, मनै पा¥यो बेचैन
ध्यान जति सबै त्यतै,मनमा थिर छैन ।

उनलाई भन्थे कहिले भरोषामा भर परे कि
मलाइृ भन्थि उनले मेरो बिश्वास केहि लाग्दैन कि
भेट्न पाए हुन्थ्यो भन्छु कस्ति होली थाहा छैन
ध्यान जति सबै त्यतै मनमा थिर छैन ।

म लोभि चाँहि पक्कै होईन

2010-01-27T02:57:00.000-08:00

२०६६/०८/२८

कुरा के भने नि हजुर हो । हिजो सन्तोषले मलाई उसको घर जाउँ भनेर आग्रह गरेको थियो । अनि मैले जान मानिन म अफिस मै बस्नु पर्ने हुन्छ । उसले कर गर्दै हैन जाउ न जाउ भन्दै कर लगायो । अनि उसले घरमा आज माछा पकाउने कुरा समेत मसँग ग¥यो । मैले जान मानिन तर माछा भन्ने बितिकै मेरो मुखबाट पानी आयो र मनमनै सानोमा अरुणको काभ्रे माछाको याद आयो । उबेला त्यो माछा खुब मज्जाले घरमा खाईएको थियो । सन्तोषले त्यसो भन्नासाथ जान मन त लाग्यो तर मनले अफिस छोड्न मन नै गरेन । अनि त के भयो थाहा छ हजु .... त्यो के भन्थ्यो नि कहिले खान नपाएको जस्तो मलाई भोलि लिएर आईदेउ है भनेर आग्रंह पो गरीहाले । अनि त आज उसले लिएर आयो माछा र मलाई भोक पनि खुब मज्जाले लागेको थियो । उसले पकाएको माछा पत्रिकामा राम्ररी बेरेर प्लाष्टिकमा पोका पारेर ल्याएछ त मैले पनि सुई सुई अफिसमा राखेको प्लाष्टिकको पोकालाई लिएर खाना खाने होटलमा गए । होटलको मान्छेले पनि आज केटोले यो होटलमा कहिले पनि मासु माक्दैन भनेर प्लाष्टिकमा मासु बोकेर ल्यायो कि क्या हो ? नेर प्रश्न पो गरे । मनमा त लागेको थियो नि अबि सरलाई पनि दिउकि भनेर अघि तर उ मुसलमान खादैन होला भन्ने सोचेर मैले आफै मात्र भातसँग मिसाएर ग्वाम कि ग्वाम पारिदिए । खाने बेला चाहि निकै होसियारले खाए । एकतिर घाटिमा माछाको काँडा अल्झिन्छ भन्ने डर अर्कोतिर होटलको मान्छेले देख्छ कि भन्ने डर । जब त्यो पसलको सदष्य मेरो खाना खाएको वरिपरि हिड्यो मैले मेरो माछालाई भातले छोपीदिन्थे अनि तिनिहरु गयो म प्लाष्टिबाट झिक्दै बजाउदै । मज्जाले नै लुकिछिपी खाईयो पेट टन्न भयो अनि त अफिस तिर फर्केर घाममा यो कहानी नोट गरे । .........तर म लोभि चाहि पक्कै होईन त्योबेला मलाई साह्रै भोकले सताएकोले बाडेर खाने खोज चाहि गरियो तर सोच चाहि नआएकोले आफैले मात्र करले खान प¥यो नि हौ साथी हो ।

( मेरो साथीहरु, दाई दिदि, अग्रजहरु म मेरो प्रणाम यो कहानी मेरो आफ्नै “मेरो जीबन मेरो कहानी” दैनिकी नोटसंग्रहबाट साभार गरिएको हो । पढेर आफ्नो बिचार राख्न चाहि नभुल्नु नि )

Srijana Thulung and Me

2010-01-27T01:54:00.000-08:00

Photos: Anuz Kulung with Srijana Thulung in Musical Picnic in Pokhara Santiban.

Last two three weeks ago. In my musical class of teacher decide I wanna gathering to all my students in the picnic programme. In that case I am also his one students in there class.

I am joining that picnic and I move the programme as a anchor. In that time I got his doughter. she has very lovely voice.

I am impress her voice. Her name is srijana subba. In that case I would take this photo. You have to get negetive sense but don't think about. she is very helpful also. She is juniur as a age and as a education also.

I think Coming soon she can get the good award of best vocal as a female. I think that. she can do everything for music. She has not negetive sense in the each and every situation. She can do it as a singing sector.

Her father sriman thulung is my teacher. He is very talented in the music. he learn from kathmandu. he flash the some album also. His popular song is "mai mari gaye" is very popular song in the Nepal.

So his doughter is also best for me. I hope thulung family can do something in the Musical feild.

Best of luck.............

Hi It's Me Anuz Kulung"Jiten"

2010-01-26T21:37:00.000-08:00

Hi And Hello Each and everyone It's Me anuz kulung. I am website Promoter. I am from Pokhara And this time All is well Yes??? I think You know anuz kulung.

I am a student. I study in BBS first year in PN Campus Pokhara. I worked in Sky.Net Institute Pokhara Nadipur. I have a one New Educational Project also. That is rockford Business. It is called Rockford Int'l Educational Pvt Ltd.

My hobby is Singing, Acting, Anchoring, Studying, Writing, Chating, promoting the Website.

Especially I am singing the song as classical, filmy and Mordern Pop Song. I can sing the song as Nepali, Hindi and Kulung Language of song.

Now I am Learning Music in Newroad Pokhara as sayapatri Music Training Center. You Want to learn About sayapatri Music Training Center You can get from this website sayapatrimusic.tk.

In the future I want to get One Musical Awarded of the best vocalist In the Nepal. That is My best dream of my future. I don't know it is possible or not. But This time I am doing strugle for that dream. I will get anyhow that award.

I write the song and articles about Any subject. I can write about the Nepalese Society, culture, Established Person etc.

This time I am busy at my Rockford Business and My Job Sky.Net Institute. I am instructure about E-Business and Website Promotion. I teach in Sky.Net. If you want to learn About My Rockford Business You can visit rockfordnepal.com. I hope you will get there.

If you want to join that my business, You can contact to me.

In this my blog you can get about me news, photos, videos, other interesting animation gallary. Please visit my blog and comment me. I hope you will comment in my blog.

Thank you!!

Anuz Kulung